Φόρτωση Text-to-Speech…
Με τη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης να αποτελεί κατά κοινή ομολογία «ένα μεγάλο στοίχημα επανεκκίνησης» για τη Νέα Δημοκρατία, στο Μαξίμου σχεδιάζουν τα επόμενα βήματά τους, μελετώντας –όπως πάντα– καλά τα δεδομένα, αλλά και τους αριθμούς. Αυτή τη στιγμή στην κυβέρνηση βλέπουν ότι υπάρχει πολιτικό πρόβλημα και εντοπίζεται σε τρία επίπεδα:
1. Οι εισροές από άλλα κόμματα έχουν σταματήσει, καθώς αυτή την περίοδο είναι από μηδαμινές έως ανύπαρκτες, κάτι σε μεγάλο βαθμό λογικό, καθώς διανύουμε τον 7ο χρόνο διακυβέρνησης και η Νέα Δημοκρατία έχει υποστεί την αναμενόμενη φθορά, «περιορίζοντας» τη Ν.Δ. αποκλειστικά στη δεξαμενή του 41% που πήρε το 2023.
2. Η κυβερνητική κόπωση, όμως, έχει αποσυσπειρώσει και αυτό το 41% που πήρε στις τελευταίες εκλογές, γι’ αυτό απαιτούνται πρωτίστως στρατηγικές που θα απευθύνονται σ’ αυτό το κομμάτι, κάτι που αναμένεται να το δούμε έντονα στην ερχόμενη ΔΕΘ.

3. Η Νέα Δημοκρατία εσχάτως έχει να αντιμετωπίσει τη διάσταση που υπάρχει μεταξύ των ποσοστών της στην Αθήνα και στην περιφέρεια, καθώς τα ποσοστά της στα αστικά κέντρα είναι αισθητά μεγαλύτερα από ό,τι στην υπόλοιπη Ελλάδα, δημιουργώντας τον κίνδυνο να καταστεί ένα «αστικό κόμμα» με μικρά ερείσματα στην επαρχία. Από όλα τα παραπάνω, το πρώτο πολιτικό συμπέρασμα που προκύπτει για το Μαξίμου είναι ότι η βασική δεξαμενή που πρέπει να στοχεύσει το επόμενο διάστημα είναι το 41% του 2023, καθώς, όπως προαναφέρθηκε, δεν δείχνει ικανή να προσελκύσει ψηφοφόρους εκτός του κοινού που την ψήφισε το 2023.
«Αυτό μπορεί να αλλάξει στις δεύτερες εκλογές, ανάλογα το αποτέλεσμα της πρώτης κάλπης», σημειώνει κυβερνητική πηγή, αλλά η στρατηγική αυτή τη στιγμή επικεντρώνεται στις πρώτες κάλπες και στην «εκλογική της βάση» του 41%. Ποια είναι όμως αυτή η εκλογική βάση;
Η κυβέρνηση χαράσσει τη στρατηγική της με βασική στόχευση να απευθυνθεί στο 41% των ψηφοφόρων που της έδωσε την εκλογική νίκη στην αναμέτρηση του 2023.
Οπως επισημαίνει κυβερνητική πηγή, αυτό που πρέπει να κάνει το Μαξίμου είναι να διαβάσει σωστά τι είναι αυτό το 41% και ποια είναι η σύστασή του. Η ανάλυση δείχνει κάτι πολύ ενδιαφέρον: η σύσταση της «βάσης» της Νέας Δημοκρατίας έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία 20 χρόνια.
Η αναλογία, σύμφωνα με τα μοντέλα που έχει το Μαξίμου, είναι ότι –σε σχέση με το 2004– το 60% αποτελούν οι ίδιοι «παλαιοί ψηφοφόροι» και το 40% είναι καινούργιοι ψηφοφόροι, που προσήλθαν στη Νέα Δημοκρατία σταδιακά από τότε και κυρίως την τελευταία δεκαετία, ειδικά δε μετά την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία του κόμματος.

Η περιφέρεια
Το ποσοστό αυτό στην περιφέρεια είναι λίγο διαφορετικό και φτάνει το 65% παλαιοί ψηφοφόροι και 35% νέοι, αλλά δεν αλλάζει το κεντρικό μήνυμα, ότι η Νέα Δημοκρατία σήμερα είναι ένα διαφορετικό κόμμα σε σχέση με παλαιότερα. Η ανάλυση αυτή είναι το «κλειδί» για τη στρατηγική του επόμενου διαστήματος, καθώς πρακτικά σημαίνει πως όταν μιλάμε για «εκλογική βάση της Ν.Δ.» δεν μιλάμε πλέον μόνο για δεξιούς ψηφοφόρους, αλλά και για πιο κεντρώους «νέους ψηφοφόρους», που δημιούργησαν τη μεγάλη πλειοψηφία που πήρε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης το 2023.
Διαφορετικό το προφίλ των «γαλάζιων» ψηφοφόρων του 2004 από όσους άρχισαν να στηρίζουν το κυβερνών κόμμα αργότερα, και κυρίως μετά την ανάδειξη Μητσοτάκη στην ηγεσία.
Συνεπώς, η στόχευση επανασυσπείρωσης του 41% δεν μπορεί να γίνει μόνο με πολιτικές που στοχεύουν στο βαθύ δεξιό κόμμα, αλλά και με πολιτικές που θα απευθύνονται σε αυτό το σημαντικό ποσοστό που προσήλθε στη Ν.Δ. από το 2016 και μετά και αποτελεί τη «νέα Ν.Δ.».
Αυτή την τακτική προσέγγισης και των δύο διαφορετικών κομματιών που συναποτελούν πλέον την εκλογική βάση της Ν.Δ. θα ακολουθήσουν στο Μαξίμου, όχι μόνο ενόψει της Εκθεσης, αλλά και ολόκληρο το φθινόπωρο. Το ένα κομμάτι έχει πιο συντηρητικά αντανακλαστικά, ενώ το άλλο επιθυμεί μεγαλύτερη ρήξη με παθογένειες και πιο πολλές μεταρρυθμίσεις. Ο τελικός στόχος είναι η Ν.Δ. να πλησιάσει ξανά το 30%, που αποτελεί τον βατήρα ενόψει της τελικής αντεπίθεσης που θέλει να κάνει η κυβέρνηση το 2026, το οποίο αποτελεί ουσιαστικά προεκλογική χρονιά.