Φόρτωση Text-to-Speech…
Η «πολυμασημένη καραμέλα» της ενωμένης Κεντροαριστεράς σύντομα θα «λιώσει» αν δεν υπάρξει κάποια ρεαλιστική ενωτική πρωτοβουλία στηριγμένη σε μια σταθερή προγραμματική βάση με ένα μίνιμουμ συναίνεσης. Αν κάτι δεν κινηθεί στις αρχές του 2026, οτιδήποτε άλλο προκύψει λίγο πριν από τις εθνικές κάλπες δύσκολα θα μπορέσει να πείσει πως δεν αποτελεί προϊόν ενός αναγκαστικού και πρόχειρου συμβιβασμού απλώς για να φύγει η Νέα Δημοκρατία από την εξουσία. Θα είναι πολύ δύσκολο και για τον κόσμο στις παραμονές των εκλογών να προλάβει να ταυτιστεί με μια βιαστική συνύπαρξη.
Μέχρι σήμερα η κάθε πλευρά βλέπει από τη δική της οπτική πώς μπορεί να πραγματοποιηθεί η συμπόρευση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η πρόσφατη πρόταση του Νίκου Ανδρουλάκη στελέχη του προοδευτικού τόξου να έρθουν κοντά στο ΠΑΣΟΚ. Μια παρέμβαση που δεν περιλαμβάνει τον νέο φορέα του Αλέξη Τσίπρα.
Αν και ο Σωκράτης Φάμελλος είναι έτοιμος να συζητήσει κάθε σκέψη που μπαίνει στο τραπέζι και μετά να βάλει τις κόκκινες γραμμές του, η απάντηση που έδωσε ο Κώστας Ζαχαριάδης μέσω του ΣΚΑΪ ήταν σαφής: «Εμάς τα σενάρια διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ δεν μας αφορούν. Εμάς μας ενδιαφέρουν τα σενάρια της πολιτικής συνεργασίας των κοινωνικών και πολιτικών προοδευτικών δυνάμεων με όσους επιθυμούν να προχωρήσουν».
Και αν ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ δύσκολο να τα βρουν, γιατί στην Κουμουνδούρου η συντριπτική πλειοψηφία έχει το βλέμμα της στραμμένο πρώτα στον Αλέξη Τσίπρα, οι γραμμές είναι ακόμα πιο μπερδεμένες όσο πιο αριστερά κινείται η βελόνα. Το κόμμα του Αλέξη Χαρίτση βγήκε από το συνέδριό του διχασμένο, με την πλειοψηφία να είναι απολύτως απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος επιλέγει τη σύγκρουση με τον Θανάση Καρτερό, στενό συνεργάτη του πρώην πρωθυπουργού, και είναι βέβαιο ότι η πορεία της παλαιάς «Ομπρέλας» θα είναι αντιπαραθετική με τα άλλα κόμματα του χώρου. Με τον Αλέξη Χαρίτση ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει εξαιρετικές σχέσεις, ωστόσο και το «μπλοκ» του προέδρου του κόμματος τηρεί στάση αναμονής για να ξεθολώσει το τοπίο. Ολοι γνωρίζουν στην Πατησίων πως κάποια στιγμή θα έρθει το διαζύγιο, ελπίζοντας να είναι όσο το δυνατόν πιο «βελούδινο».
Ο Χάρης Δούκας μπορεί να έβαλε στην «εξίσωση» της ενωμένης Κεντροαριστεράς τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν το βλέπουν θετικά ούτε στο ΠΑΣΟΚ ούτε στον ΣΥΡΙΖΑ. Η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας φαίνεται πως κάτι ετοιμάζει, αφού μέσα στην εβδομάδα μίλησε για ανακοινώσεις που θα κάνει, ενώ από το βήμα της Βουλής προέτρεψε τις άλλες δυνάμεις σε σχέση με την κυβέρνηση: «Ας τους ρίξουμε». Μπετοναρισμένο με το δικό του αντιμνημονιακό κοινό παραμένει το ΜέΡΑ25 του Γιάνη Βαρουφάκη και μόνο με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη έχει κάποιες συνομιλίες. Οσον αφορά τον Στέφανο Κασσελάκη, το Κίνημα Δημοκρατίας δεν περιλαμβάνεται στα πιθανά σενάρια συνένωσης και συνεχίζει να «φυλλορροεί». Με την παραίτηση του Αλέξανδρου Αυλωνίτη έχασε έναν ακόμα βουλευτή.
Στην Κεντροαριστερά υπάρχει η εκτίμηση πως τα άσχημα δημοσκοπικά ποσοστά των κομμάτων είναι αποτέλεσμα της έλλειψης συνεννόησης και των χωριστών πορειών που έχουν χαράξει. Αρνούμενα, παρά την κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας, να καθίσουν στο τραπέζι του διαλόγου. Υπενθυμίζεται πως οι προγραμματικές διαφορές μεταξύ τους δεν είναι αμελητέες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το χάσμα ανάμεσα σε Χαριλάου Τρικούπη και Νέα Αριστερά για τα εξοπλιστικά ή την εξόρυξη υδρογονανθράκων. Μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης δίνεται στο ΠΑΣΟΚ και στην αυτόνομη πορεία που προκρίνει ο Νίκος Ανδρουλάκης. Πλέον, όμως, από τη στιγμή που τα «καύσιμα» της Χαριλάου Τρικούπη δεν είναι αρκετά, ενδεχομένως τα πράγματα να τεθούν σε άλλη βάση. Απλώς, πέρα από το ότι η κλεψύδρα αδειάζει, ένας άλλος παράγοντας ο οποίος πιέζει τον Νίκο Ανδρουλάκη, τον Σωκράτη Φάμελλο και τον Αλέξη Χαρίτση είναι η είσοδος ενός δεύτερου νέου «παίκτη» στο παιχνίδι, της Μαρίας Καρυστιανού. Ακόμα και όσοι πιστεύουν πως τα καλά δημοσκοπικά νούμερα που εμφανίζει θα «ξεφουσκώσουν», όταν γίνει αυτό ενδεχομένως να είναι αργά για να γυρίσει η σελίδα. Τη Νέα Δημοκρατία, άλλωστε, τη βολεύει όσο τίποτα άλλο η αντιπολίτευση να παρουσιάζει εικόνα μη κυβερνησιμότητας.
