Την ανάγκη ενίσχυσης του «Λαϊκού Μετώπου» ως του βασικού πόλου και της μόνης δυνατής απάντησης στην επέλαση του εγχώριου «τραμπισμού», υπογράμμισε ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς στην εναρκτήρια ομιλία του στο προγραμματικό συνέδριο του κόμματος.
Ο Αλέξης Χαρίτσης «επέσεισε τον κίνδυνο οι επόμενες εκλογές στην Ελλάδα να σημάνουν τον οριστικό συγχρονισμό της χώρας με το παγκόσμιο αντιδραστικό καθεστώς» και έβαλε «το κεντρικό πολιτικό ερώτημα»: «Θα έχει τρίτη ευκαιρία ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Ναι ή όχι; Θα έχει την ευκαιρία να ολοκληρώσει το έργο του στην κατεύθυνση της ανελεύθερης δημοκρατίας; Θα έχει η Δεξιά και η άκρα Δεξιά την ευκαιρία να εκπληρώσει το όνειρο του κυρίου Βορίδη για την ιδεολογική ήττα της Αριστεράς;».
Ακολούθως εξήγησε: «Ο κύριος Μητσοτάκης σήμερα διεκδικεί ένα πράγμα: Να πείσει ότι αυτός και το κόμμα του είναι οι γνήσιοι εκφραστές της ατζέντας του τραμπισμού. Ετσι θα διεκδικήσει νομιμοποίηση».
Aσκησε κριτική στη Μαρία Καρυστιανού λέγοντας: «Η αντιδραστική ατζέντα δεν γνωρίζει σύνορα. Διαποτίζει την κοινωνία. Το πρόσφατο παράδειγμα με τις δηλώσεις της κυρίας Καρυστιανού το δείχνει καθαρά. Αντί να συζητάμε πώς θα διευρύνουμε τα δικαιώματα στον 21ο αιώνα, ανοίγει ξανά συζήτηση για θεμελιώδη δικαιώματα και τις μεγάλες κατακτήσεις της δημοκρατίας μας. Δεν είναι κομματικό ζήτημα. Είναι αξιακό».
Περιέγραψε με μελανά χρώματα τις πολιτικές συνθήκες: « Η άνοδος του νέου φασισμού σε όλες του τις μορφές δεν δίνει την πολυτέλεια, τον χώρο και τον χρόνο. Γιατί η σημερινή κρίση έχει τη σφραγίδα του κατεπείγοντος. Ενα διαλυμένο και ρευστό κομματικό και πολιτικό σύστημα. Ενα τεράστιο κοινωνικό ρεύμα της αποστράτευσης και αποχής. Και μια επέλαση του νεοσυντηρητισμού που διαχέεται με ταχύτητα στο κοινωνικό σώμα».
Ο Αλέξης Χαρίτσης υπερασπίστηκε τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ 2015-2019 λέγοντας ότι «ήταν επιλογή ευθύνης. Επιλογή για τα συμφέροντα του λαϊκού κόσμου» για να προσθέσει: «Στις σημερινές συνθήκες δεν έχουμε την πολυτέλεια να κρατάμε απλώς το καντήλι αναμμένο. Οφείλουμε να συγκρουστούμε μετωπικά με το σχέδιο του εγχώριου τραμπισμού. Γιατί το σχέδιο της Δεξιάς είναι ένα. Από ένα σύστημα όπου δύο κόμματα που εναλλάσσονταν στην εξουσία, δίχως αγεφύρωτες διαφορές μεταξύ τους, να πάμε σε μια πραγματικότητα που θα υπάρχει ένα και μόνο κόμμα εξουσίας: το κόμμα του Τραμπ!».
Ακολούθως ανέπτυξε τις βασικές προγραμματικές θέσεις που θα αποτελέσουν και τον κορμό μίας συζήτησης για την ενότητα των κεντροαριστερών δυνάμεων και το «Λαϊκό Μέτωπο»:
«Ενα: γενναία φορολόγηση του πλούτου. Των τραπεζών, των ολιγαρχών, των καρτέλ, των ενεργειακών ομίλων.
Δύο: κατάργηση του 13ωρου και των αντεργατικών νόμων της Δεξιάς. Νέο εργατικό δίκαιο με πλήρη προστασία των εργαζομένων, συλλογικές συμβάσεις παντού, άμεση αύξηση του κατώτατου μισθού στα 1.000 ευρώ – αυξήσεις μισθών στο ύψος του πληθωρισμού. Επαναφορά 13ου και 14ου μισθού για δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους
Τρία: Aμεση αντιμετώπιση της οξείας στεγαστικής κρίσης
Τέσσερα: Στροφή στην πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και στην ενεργητική διπλωματία για την ειρήνη και την ασφάλεια. Τέλος στους υπέρογκους εξοπλισμούς: Αμεση αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης.
Πέντε: Δίκαιη ενεργειακή μετάβαση με μείωση του κόστους ενέργειας.
Εξι: Αναπτυξιακό κράτος που παίρνει τον έλεγχο σε κρίσιμους τομείς. Με ισχυρή δημόσια παρουσία στο τραπεζικό σύστημα, στα δίκτυα και τις μεταφορές. Δημόσια ΔΕΗ για τη χάραξη εθνικής ενεργειακής πολιτικής.
Εφτά: Πλήρης διερεύνηση των τριών μεγάλων σκανδάλων της συγκάλυψης: υποκλοπές, Τέμπη και ΟΠΕΚΕΠΕ. Να μάθει η χώρα την αλήθεια για να εμπεδωθεί αίσθημα εμπιστοσύνης στη Δημοκρατία μας.
Και ζητώ από το συνέδριό μας να συζητήσει και να εγκρίνει τις προγραμματικές μας θέσεις σε αυτήν την κατεύθυνση».
Αναφέρθηκε και στον Αλέξη Τσίπρα: «Μετά την εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στην Αθήνα, όταν όλοι μιλούσαν για εξώστες και άλλες τέτοιες ανοησίες, δείξαμε ότι ο μόνος δρόμος είναι αυτός του πολιτικού διαλόγου και της ουσιαστικής κριτικής. Ακούω το επιχείρημα, μπαίνω σε συζήτηση, λέω καθαρά τη γνώμη μου. Δεν υποστέλλω τη σημαία της κριτικής, δεν κρύβομαι όμως και πίσω από τη σημαία για να πω δεν συζητάω».
Συμπυκνώνοντας έκλεισε με μία προσωπική αναφορά: «Αυτή είναι η δική μου φιλοδοξία. Να είναι η Νέα Αριστερά η δύναμη κρούσης, το πιο μαχητικό τμήμα της σύγκρουσης με την Ακροδεξιά, την πολεμοκαπηλία και την ολιγαρχία. Στο Λαϊκό Μέτωπο της εποχής μας. Και αυτή είναι η πρότασή μου στο συνέδριο μας. Να επιλέξουμε ότι παραμένουμε ανοιχτοί απέναντι στις εξελίξεις. Δεν κλείνουμε καμία πόρτα προκαταβολικά. Να επιλέξουμε ότι από την επόμενη μέρα αναλαμβάνουμε πολιτικές πρωτοβουλίες –όχι ρητορικές εκκλήσεις– για τη δημιουργία του ενωτικού πόλου της Αριστεράς της εποχής μας».
