Φόρτωση Text-to-Speech…
Στα κομματικά επιτελεία αναλύουν τις δημοσκοπήσεις, κάνουν focus groups και καταλήγουν σε ένα συμπέρασμα. Πως οι επόμενες εκλογές θα έχουν έναν έντονο τιμωρητικό χαρακτήρα. Θα ανασύρουν οι ψηφοφόροι μνήμες από τις διπλές κάλπες του 2012; Σε αρκετά στοιχεία ενδεχομένως ναι, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν δύο βασικές διαφορές:
• Πρώτον, η Νέα Δημοκρατία έχει μια σταθερή και συσπειρωμένη βάση γύρω στο 24%-25% (18,85% τον Μάιο του 2012).
• Δεύτερον, το σχεδόν εμφυλιοπολεμικό κλίμα της «πάνω και κάτω πλατείας», που δίχασε την ελληνική κοινωνία πριν από σχεδόν 15 χρόνια, δεν υπάρχει.
Ο θυμός στο εκλογικό σώμα ωστόσο υπάρχει, έχει όμως άλλα χαρακτηριστικά και εκκινεί από διαφορετική αφετηρία. Η δυσαρέσκεια του κόσμου δεν εκφράζεται μόνο προς την πλειοψηφία για τη μη βελτίωση του επιπέδου ζωής, αλλά και προς την αντιπολίτευση. Τα κόμματα της μειοψηφίας με πρώτο το ΠΑΣΟΚ (13,18% το 2012) και τον ΣΥΡΙΖΑ (16,78% το 2012), παρά την κυβερνητική κόπωση και τις αστοχίες, δεν καταφέρνουν να παρουσιάσουν εικόνα κυβερνησιμότητας, ούτε προοπτική συνεννόησης. Το δεύτερο κοινό στοιχείο σε σχέση με τον Μάιο του 2012 είναι πως τόσο το πρώτο κόμμα, η Νέα Δημοκρατία, αλλά κυρίως το δεύτερο, το ΠΑΣΟΚ, δείχνουν να απέχουν από τον πήχυ της αυτοδυναμίας. Οι δεύτερες κάλπες, όπως και τότε, θεωρούνται σχεδόν προεξοφλημένες. Στο «γαλάζιο στρατόπεδο» υπάρχουν κάποια χαμόγελα το τελευταίο διάστημα, καθώς βλέπουν να έχουν λειτουργήσει θετικά από τον Ιανουάριο οι αυξήσεις στους μισθούς από τις φοροαπαλλαγές.
Τρίτο στοιχείο, που κάνει συγκρίσιμο το 2012 με τις επόμενες εθνικές κάλπες, είναι ο αριθμός των νέων κομμάτων. Οι ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου και η ΔΗΜΑΡ του Φώτη Κουβέλη ήταν οι «rookies», ενώ και η Χρυσή Αυγή, επενδύοντας στον σκοταδισμό και στον λαϊκισμό, είχε λανσαριστεί ως φρέσκια δύναμη στο πολιτικό σκηνικό. Αντιστοίχως, σήμερα αναμένονται τουλάχιστον δύο νέοι σχηματισμοί, του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού, ενώ και η Φωνή Λογικής θα κάνει το «ντεμπούτο» της.
Οι «μικροί» που αγκομαχούν να περάσουν το 3% σε ένα κατακερματισμένο σκηνικό είναι μια ακόμη ομοιότητα. Τον Μάιο του 2012 οριακά εκτός Βουλής έμειναν ο ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη, η Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη και οι Οικολόγοι. Με βάση τις τωρινές δημοσκοπήσεις, πέντε δυνάμεις μετρούν το «μπόι» τους για το αν θα πάρουν το εισιτήριο για την επόμενη Βουλή (ΜέΡΑ25, Φωνή Λογικής, Νίκη, Νέα Αριστερά, Κίνημα Δημοκρατίας).
Πριν από δεκατέσσερα χρόνια αναμενόταν να δοθεί μια σκληρή μάχη για τη δεύτερη θέση μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα να ξεπερνά κάθε προσδοκία. Στις επόμενες κάλπες, η σύγκρουση για το «ασημένιο μετάλλιο» θα είναι εξίσου ενδιαφέρουσα, μόνο που αυτή τη φορά οι «μνηστήρες» θα είναι περισσότεροι. Νίκος Ανδρουλάκης, Αλέξης Τσίπρας, Μαρία Καρυστιανού θα έρθουν αντιμέτωποι, ενώ στο «παιχνίδι» θα επιχειρήσουν να μπουν ο Κυριάκος Βελόπουλος και η Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Η συμμετοχή στις εκλογές πιθανότατα να αποδειχθεί πως θα είναι ο έκτος κοινός τόπος, ενδεχομένως και καθοριστικός για το αποτέλεσμα. Τον εκλογικό Μάιο της προηγούμενης δεκαετίας, αν και η κοινωνία ήταν απογοητευμένη από τα δύο μνημόνια, η συμμετοχή στα παραβάν συγκρατήθηκε σε υψηλά ποσοστά, δηλαδή στο 65%. Ο κόσμος πήγε στις κάλπες να στείλει το δικό του μήνυμα. Για την επόμενη λαϊκή ετυμηγορία υπάρχει η εκτίμηση πως εξαιτίας των νέων «παικτών», αλλά και του γενικότερου κλίματος, οι ψηφοφόροι θα θελήσουν να «μαυρίσουν» τις παλαιότερες επιλογές τους. Συνεπώς η συμμετοχή εκτιμάται πως θα ανέβει σε σχέση με τον Ιούνιο του 2023 (ρεκόρ αποχής 47%), χωρίς να αποκλείεται να φτάσει στα επίπεδα του 2012.
