του Ηλία Ανδρεάκη
Στη Λακωνία η κινητικότητα συνεχίζει να παραμένει περιορισμένη ακόμα με τις τιμές να παίζουν μεταξύ 4,80-5,30 ευρώ για τις τρεις γραμμές. Νότα αισιοδοξίας εν μέσω αυτής της κατάστασης αποτελεί το γεγονός πως ο Αγροτικός Ελαιουργικός Συνεταιρισμός Παπαδιανικών προχώρησε σε μια ακόμα πώληση δύο βυτίων ελαιολάδου α’ ποιότητας έναντι 5,45 ευρώ το κιλό. Μάλιστα, σε ανακοίνωση του την Τετάρτη 14 Απριλίου ανακοίνωσε ότι σύντομα θα πραγματοποιηθεί μια νέα πώληση. Μένει να φανεί αν εν μέσω μιας υποτονικής αγοράς αυτό το ενδιαφέρον μπορεί να δώσει το σήμα για άνοδο των τιμών. Παρόμοια είναι η εικόνα και στην Κρήτη, με τις τιμές του έξτρα παρθένου ελαιολάδου για τους παραγωγούς να κυμαίνονται στο εύρος μεταξύ 4,50-5,10 ευρώ το κιλό. Την ίδια στιγμή, το κόστος της παραγωγής ανεβαίνει λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή
Από άποψη όγκου παραγωγής, σύμφωνα με νέα στοιχεία της Κομισιόν στη χώρα μας αυτή για την φετινή περίοδο εκτιμάται ότι θα βρίσκεται στους 235.000 τόνους, μειωμένη κατά 6% σε σχέση με τους 250.000 τόνους την περίοδο 2024/2025.
Ξεφυλλίστε σε υψηλή ανάλυση την εβδομαδιαία Agrenda
Το παράδοξο της Ισπανίας
Στην Ισπανία που εν πολλοίς διαμορφώνει την εικόνα της παγκόσμιας αγοράς, βάσει των στοιχείων της Υπηρεσίας Πληροφόρησης και Ελέγχου Τροφίμων (AICA) η παραγωγή ελαιολάδου έως και τις 31 Μαρτίου ανέρχεται κοντά στους 1,28 εκατ. τόνους (1.277.889 τόνοι) κατά 6,5% δηλαδή χαμηλότερα από τις εκτιμήσεις του ισπανικού υπουργείου Γεωργίας τον Οκτώβριο. Οι πωλήσεις της χώρας συνεχίζονται με ικανοποιητικούς ρυθμούς με περίπου 118.289 τόνους τον Μάρτιο ρίχνοντας τα αποθέματα στους 940.303 τόνους στις αρχές του Απριλίου.
Όπως αναφέρουν στην Olimerca αρκετοί αγροτικοί οργανισμοί της χώρας, όπως οι Asaja, COAG και UPA, στην αγορά της χώρας της Ιβηρικής επικρατεί μια παράδοξη δυναμική, αφού η μειωμένη παραγωγή και η υψηλή ζήτηση που στη θεωρία δεν έχουν δώσει την ώθηση που θεωρητικά θα έπρεπε στις τιμές, οι οποίες μένουν στάσιμα σε επίπεδα λίγο πάνω από τα 4 ευρώ και χαμηλότερα από το κόστος παραγωγής. Παρόλα αυτά, επικρατεί αισιοδοξία ότι αργά ή γρήγορα οι τιμές θα αναγκαστούν να ακολουθήσουν το νόμο της προσφοράς και της ζήτησης, ζητώντας όμως παράλληλα ενίσχυση των παραγωγών για να μπορούν να αντισταθμίσουν το αυξημένο κόστος λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή.
Στην Ιταλία επικρατεί μια φάση σταθερότητας στις τιμές, λόγω επαρκών αποθεμάτων, αύξησης εισαγωγών και ζήτησης που δεν δείχνει σημάδια ώθησης, με τα αποθέματα έξτρα παρθένου να ξεπερνούν τους 153.000 τόνους, και το σύνολο των αποθεμάτων ελαιολάδου να ξεπερνά τους 300.000 τόνους, με μεγάλο μέρος αυτών να προέρχεται από την Ισπανία και την Τυνησία.
