Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων έκρινε ένοχο τον Χρήστο Μαυρίκη για δωροδοκία δικαστή και του επέβαλε ποινή ποινή κάθειρξης έξι ετών, χωρίς αναστολή στην έφεση και χρηματική ποινή 20.000 ευρώ.
Σύμφωνα με το dikastiko.gr, ο Χρήστος Μαυρίκης αρνήθηκε εξαρχής το σύνολο της κατηγορίας, επιμένοντας ότι η αναφορά σε ποσό 1.000.000 ευρώ στην επιστολή που παρέδωσε σε αρεοπαγίτη τον Μάιο του προηγούμενου έτους δεν συνιστούσε απόπειρα χρηματισμού, αλλά «μεσιτική αμοιβή» που, όπως υποστήριξε, θα λάμβανε ο ίδιος.
Μεταξύ άλλων, κατά την απολογία του, υποστήριξε ότι δεν είχε πρόθεση να επηρεάσει δικαστική κρίση, λέγοντας: «Δεν θα έδινα το εκατομμύριο, εγώ θα το εισέπραττα ως μεσάζων» ενώ σε φορτισμένο τόνο τόνισε: «Ούτε ιδιοκτήτης είμαι ούτε τίποτα, εδώ δεν υπάρχει μαντήλι να κλάψουμε». Επέμεινε, δε, ότι επιδίωξή του ήταν μόνο να προχωρήσει η εκδίκαση της υπόθεσης, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «Ζητούσα να μην απορριφθεί η αγωγή για τυπικούς λόγους αλλά να εξεταστεί στην ουσία».
Η κατάθεση Λυμπερόπουλου και ο διάλογος με τον Μαυρίκη
Ενώπιον του δικαστηρίου κατέθεσε ο αρεοπαγίτης Παναγιώτης Λυμπερόπουλος, ο οποίος περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο παρέλαβε τον επίμαχο φάκελο. «Στις 19 Μαΐου δέχθηκα τηλεφώνημα από τον κ. Μαυρίκη, ο οποίος μου είπε ότι θέλει να αφήσει έναν φάκελο για υπόθεση που τον απασχολεί», είπε αρχικά. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, παρά την υπόδειξη να απευθυνθεί στη γραμματεία, ο κατηγορούμενος εμφανίστηκε στο γραφείο του παρουσία συναδέλφων και παρέδωσε τον φάκελο, ο οποίος περιείχε επιστολή με αίτημα παρέμβασης. «Η επιστολή κατέληγε στη φράση ότι υπάρχει τίμημα για τη μεσιτεία», πρόσθεσε ο μάρτυρας.
Όπως υπογράμμισε ο κ. Λυμπερόπουλος, το περιεχόμενο της επιστολής παρέπεμπε σε υπόσχεση ανταλλάγματος, αναφέροντας: «Ζητούσε από δικαστικό λειτουργό να παρέμβει σε υπόθεσή του». Παράλληλα επισήμανε ότι η γνωριμία τους περιοριζόταν σε μια συνάντηση το 2016 στην Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, διευκρινίζοντας ότι «δεν υπήρχε σχέση της παλαιότερης επαφής με τη συγκεκριμένη υπόθεση».
Από την πλευρά του, ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι η επίμαχη αναφορά αφορούσε επαγγελματική αμοιβή, σημειώνοντας: «Η μεσιτική αμοιβή αντιστοιχεί στο ποσό που αναφέρεται και θα το λάμβανα εγώ». Απευθυνόμενος στον μάρτυρα υπογράμμισε ότι δεν επιδίωξε ευνοϊκή κρίση αλλά μόνο δικαστική εξέταση της υπόθεσης: «Ήθελα να κριθεί αν η έκταση ανήκει στο Δημόσιο ή όχι».
Ο αρεοπαγίτης απάντησε ότι ακόμη και η προσέγγιση δικαστικού λειτουργού με τέτοιο αίτημα είναι παράνομη, λέγοντας: «Δεν είχατε λόγο να απευθυνθείτε σε εμένα ούτε να γίνεται αναφορά σε οικονομικά μεγέθη». Σε σχετική ερώτηση του κατηγορουμένου αν αυτό που ζήτησε ήταν παράνομο, απάντησε: «Ναι, είναι παράνομο».
Κατά την απολογία του ο Χρήστος Μαυρίκης αναφέρθηκε και στο ιστορικό των δικαστικών διαφορών που τον απασχολούν επί σειρά ετών, δηλώνοντας: «Είμαστε στην πέμπτη προσπάθεια να εξεταστεί η υπόθεση». Επανέλαβε την επιθυμία του να υπάρξει δικαστική κρίση επί της ουσίας.
Η πρόταση του εισαγγελέα
Νωρίτερα, ο εισαγγελέας της έδρας Κωνσταντίνος Σιμιτζόγλου πρότεινε την ενοχή του κατηγορουμένου, σημειώνοντας ότι «αυτό που προστατεύεται είναι το αχρημάτιστο του έργου του δικαστή». Όπως ανέφερε, ακόμη και η υπόνοια δυνατότητας επηρεασμού δικαστικής κρίσης είναι αρκετή για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος, σημειώνοντας: «Δεν απαιτείται να επέλθει το αποτέλεσμα για να θεωρηθεί ότι έχει τελεστεί το αδίκημα».
Το δικαστήριο υιοθέτησε την εισαγγελική πρόταση, κρίνοντας ότι η αναφορά σε οικονομικό αντάλλαγμα σε συνδυασμό με το αίτημα παρέμβασης συνιστά το αδίκημα της δωροδοκίας.
