Φόρτωση Text-to-Speech…
Η παρουσία του γαλλικού αεροπλανοφόρου «Charles de Gaulle» σε ελληνικές θάλασσες και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου αποτελεί ένδειξη της βούλησης του Παρισιού να προβάλει ισχύ στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και μια υπόμνηση της σχέσης που έχουν οικοδομήσει Ελλάδα και Γαλλία, καθώς μοιράζονται παρόμοια θεώρηση της κατάστασης στην ευρύτερη περιοχή Μέσης Ανατολής – Βόρειας Αφρικής. Μάλιστα, ενόψει και της ανανέωσης της συμφωνίας στρατηγικής εταιρικής σχέσης για τη συνεργασία στην άμυνα και στην ασφάλεια, για την οποία –όπως η «Κ» αποκάλυψε πρώτη– ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν αναμένεται να ταξιδέψει στην Αθήνα, οι ελληνογαλλικές συζητήσεις, σε διάφορα επίπεδα, έχουν αγγίξει μια σειρά από ζητήματα που συνδέονται και με τα δύο ενεργά πολεμικά μέτωπα, στην Ουκρανία και στην περιοχή γύρω από τον Περσικό Κόλπο.
Το Παρίσι προτείνει ως αντάλλαγμα για τη βοήθεια προς το Κίεβο την προμήθεια επιπλέον Rafale για την Πολεμική Αεροπορία σε καλύτερη τιμή.
Στο Ουκρανικό, η Γαλλία πρακτικά έχει αντικαταστήσει τις ΗΠΑ ως βασική πηγή στρατιωτικών πληροφοριών προς το Κίεβο, αλλά και προώθησης οπλικών συστημάτων. Η Ελλάδα ήδη έχει παραχωρήσει πυραύλους των αντιαεροπορικών συστημάτων Crotale, αλλά και άλλου είδους βλήματα που μπορούν να αξιοποιηθούν από την ουκρανική αεράμυνα. Σύμφωνα με πληροφορίες, η γαλλική πλευρά έχει διατυπώσει πρόταση στην Αθήνα για παραχώρηση κάποιων από τα 24 Μιράζ 2000-5 της Πολεμικής Αεροπορίας (Π.Α.) προς τις ουκρανικές δυνάμεις, οι οποίες ήδη επιχειρούν εκτεταμένα με αυτόν τον τύπο μαχητικού αεροσκάφους. Για την Αθήνα ευθύς εξαρχής δεν συζητείτο παραχώρηση δίχως κάποιο αντάλλαγμα, συζήτηση που σε αρχικό στάδιο αντιμετώπιζε κάποιες διαφωνίες. Πλέον οι Γάλλοι φαίνεται ότι συζητούν ανταλλάγματα, με πλέον ουσιαστικό για την Αθήνα αυτό της διαπραγμάτευσης καλύτερης τιμής για την προμήθεια επιπλέον Rafale για την Π.Α.
Λεπτές ισορροπίες
Είναι απολύτως σαφές ότι έως αυτή τη στιγμή η άρνηση της Αθήνας να παραχωρήσει ή να πουλήσει Μιράζ 2000-5 που θα καταλήξουν στο Κίεβο δεν υπαγορεύεται πρωτίστως από κάποια επιχειρησιακή λογική, αλλά αφορά κατά κύριο λόγο την πολιτική ατμόσφαιρα και συζήτηση εντός και εκτός Ελλάδος, καθώς ελληνικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί σε διαφορετικές περιοχές και λόγω των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Στο Ουκρανικό, η Αθήνα έχει να ισορροπήσει ανάμεσα στα αιτήματα των Γάλλων για επιπλέον συστήματα, αλλά και στην ανάγκη να εξοικονομηθούν χρήματα έως το τέλος του χρόνου για το «ταμείο» ενίσχυσης που έχουν θεσμοθετήσει οι ΗΠΑ για την αγορά όπλων προς την Ουκρανία (η περίφημη λίστα PURL).
Μετά την έκρηξη του πολέμου στον Περσικό Κόλπο, Αθήνα και Παρίσι ανταλλάσσουν απόψεις και γι’ αυτό το μέτωπο. Και σε αυτή την περίπτωση οι ελληνογαλλικές επαφές είναι εντατικές, με αντικείμενο την πρόταση που ο ίδιος ο κ. Μακρόν γνωστοποίησε αμέσως μετά τη σύντομη συνάντηση που είχε στις 9 Μαρτίου με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη, ότι η Γαλλία επιθυμεί τη συγκρότηση ναυτικής δύναμης που θα αναλάβει κάποια αποστολή συνοδείας των πλοίων τα οποία διασχίζουν τα Στενά του Ορμούζ.
Η Αθήνα είχε απορρίψει τη σχετική ιδέα δημοσίως, ωστόσο συζητήσεις είχαν γίνει σε διάφορα επίπεδα. Οπως πληροφορείται η «Κ», η συζήτηση αυτή έχει επανέλθει και αυτή τη φορά διεξάγεται με βασικό αντικείμενο τον χρόνο έναρξης μιας τέτοιας αποστολής. Αν και σε γενικές γραμμές Αθήνα και Παρίσι συμφωνούν ότι μια τέτοια αποστολή δεν μπορεί παρά να έχει ως σημείο έναρξης ημερομηνία μεταγενέστερη εκείνης που θα οδηγήσει σε λήξη των εχθροπραξιών ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν, είναι απολύτως προφανές ότι η συζήτηση αυτή θα συνεχιστεί για αρκετό καιρό ακόμη, καθώς πέρα από τη βούληση εξωτερικών παραγόντων, όπως είναι η Γαλλία και οι χώρες της Ευρώπης που θα συμφωνήσουν στη συγκρότηση ενός τέτοιου ναυτικού συνασπισμού, τον κομβικό ρόλο θα διαδραματίσει η άποψη των μοναρχιών του Περσικού Κόλπου. Κατά κύριο λόγο η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), αλλά και το Κατάρ με το Κουβέιτ έχουν πολύ πιο μακροπρόθεσμα συμφέροντα να υπερασπιστούν, καθώς η ευημερία τους είναι απολύτως εξαρτώμενη από την ελευθερία ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ και την ασφάλεια στον Περσικό Κόλπο, και τις επόμενες ημέρες θα γίνουν νέες συζητήσεις για μια «μεταπολεμική» κατάσταση στην περιοχή.
Σημειώνεται, τέλος, ότι η συμφωνία του 2021, η οποία περιλαμβάνει αμοιβαία αμυντική συνδρομή σε περίπτωση που θα απειληθεί ελληνικό ή γαλλικό έδαφος, θα ανανεωθεί τις επόμενες εβδομάδες δίχως ουσιαστικές αλλαγές.
Ενίσχυση από την αρχή του πολέμου
Η Ελλάδα από τον Φεβρουάριο του 2022 μέχρι και σήμερα έχει παραχωρήσει σειρά συστημάτων διαφόρων τύπων προς τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις. Η συντριπτική πλειονότητα των οπλικών συστημάτων ή και πυρομαχικών που παραχώρησε η Αθήνα στο Κίεβο αφορά αυτόματα τυφέκια, πυραύλους για μηχανοκίνητους εκτοξευτές, αντιαεροπορικούς πυραύλους, παλαιά πυροβόλα και οχήματα, πολλά από τα οποία είτε πλησίαζαν στη λήξη της πιστοποίησής τους (εν ολίγοις δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν) είτε αποτελούσαν πλεονάζον υλικό, δύσκολα αξιοποιήσιμο πλέον από τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις. Σχεδόν το σύνολο των συστημάτων και των πυρομαχικών που παραχωρήθηκαν στην Ουκρανία κρίθηκαν σε συνεδριάσεις Συμβουλίων Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ) ως «εύχρηστος μη επιχειρησιακά αναγκαίος στρατιωτικός εξοπλισμός», κατά τη στρατιωτική ορολογία. Πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι κάποια παλαιά οβιδοβόλα του αμερικανικού στρατού που είχαν παραχωρηθεί στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’60 και πρακτικά δεν είχαν πλέον απολύτως καμία χρησιμότητα για τις Ενοπλες Δυνάμεις.
Κάποια από αυτά τα συστήματα παραχωρήθηκαν έναντι τιμήματος, μέσω των ΗΠΑ και εν συνεχεία της Τσεχίας. Τα χρήματα αυτά ενίσχυσαν ευθέως τον προϋπολογισμό των Γενικών Επιτελείων. Στο πλαίσιο της αντιπυραυλικής ή αντιαεροπορικής προστασίας η Αθήνα έχει παραχωρήσει (και πουλήσει) βλήματα τύπου Sea Sparrow από το πλεόνασμα του Π.Ν. και πυραύλους των γαλλικής τεχνολογίας συστημάτων Crotale, που πλησίαζαν και αυτοί στη λήξη της χρησιμότητάς τους. Υπενθυμίζεται ότι στην αρχή του πολέμου η Αθήνα κατόρθωσε να ανταλλάξει συνολικά 40 γερμανικά Marder, τα οποία παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα από το Βερολίνο, με αριθμό ρωσικής κατασκευής και σχεδόν άχρηστων τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης ΒΜΡ-1 που προωθήθηκαν στην Ουκρανία. Ισως η πιο υποτιμημένη πτυχή της βοήθειας της Αθήνας προς το Κίεβο είναι εκείνη της εκπαίδευσης των Ουκρανών πιλότων μαχητικών F-16, μάλιστα σε αρκετά πρώιμη φάση της σύγκρουσης.
