Φόρτωση Text-to-Speech…
«Εφτάψυχος», «ισόβιος», «χαλκέντερος», «αιώνιος». Με τέτοιες εκφράσεις ενθουσιασμού τον αγκάλιαζαν φίλοι και υποστηρικτές έπειτα από κάθε επανεκλογή του στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, συνεχώς από το 2006, για δύο ολόκληρες δεκαετίες.
Μοναδική περίπτωση στα χρονικά του συνδικαλισμού. Δεν κλονίστηκε ούτε καν κατά τη μνημονιακή περίοδο, όταν ελάχιστοι σε θέσεις εξουσίας έμειναν όρθιοι. Συνεργάτες του λένε ότι η χώρα είναι τυχερή που τον είχε στο τιμόνι του συνδικαλισμού εκείνη την ταραγμένη περίοδο, γιατί απέτρεψε τις εξαλλοσύνες και τις ακρότητες, με ορθολογισμό και μετριοπάθεια. Είναι ο ίδιος λόγος για τον οποίο οι επικριτές του τον κατηγορούν ότι δεν υπηρετεί τους εργαζομένους αλλά τα αφεντικά τους.
Δεν αποκλείεται να διεκδικούσε την επανεκλογή του στο συνέδριο του προσεχούς Απριλίου, παρόλο που έχει κλείσει τα 71 του χρόνια. Αλλά ο δρόμος φαίνεται να κλείνει μετά την έρευνα που ξεκίνησε η Αρχή για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος. Ο Γιάννης Παναγόπουλος ελέγχεται για υπεξαίρεση και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, ύψους δύο εκατομμυρίων ευρώ, από κονδύλια (του Δημοσίου και της Ε.Ε.) που προορίζονταν για εκπαίδευση και κατάρτιση.
Κλειστά τηλέφωνα
Εμαθε την είδηση ενώ βρισκόταν στη Βουλή για την κοινωνική συμφωνία σχετικά με τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Αποχώρησε δηλώνοντας βέβαιος για την αθωότητά του και προαναγγέλλοντας προσφυγή στη Δικαιοσύνη για τους συκοφάντες. Την υπόλοιπη ημέρα την πέρασε στο γραφείο του, στη ΓΣΕΕ, με τις γραμματείς του να τον προστατεύουν από ανεπιθύμητα τηλεφωνήματα.
Ούτε που του πέρασε από το μυαλό να παραιτηθεί και κανείς δεν του το ζήτησε από την Εκτελεστική Γραμματεία. Εχει υψηλό εισόδημα (πενταψήφιο μηνιαίως, όπως βεβαιώνουν πρόσωπα που ξέρουν) και μπορεί να δικαιολογήσει την κινητή και ακίνητη περιουσία του. Νομικοί κύκλοι λένε ότι το δύσκολο κομμάτι αφορά τις εταιρείες χωρίς προσωπικό και υποδομές που αναλάμβαναν εκπαιδευτικό έργο και τις αναλήψεις από πρόσωπα που δεν θα έπρεπε να αμείβονται.
Ο ίδιος επαίρεται ότι όταν ανέλαβε, στο ταμείο της ΓΣΕΕ υπήρχαν λίγα χρήματα και σήμερα το Ινστιτούτο Εργασίας έχει στη διάθεσή του εκατομμύρια. Δεν έχει καμιά αμφιβολία ότι θα δικαιωθεί και ότι η υπόθεση λαμβάνει διαστάσεις για πολιτικούς λόγους, για να γίνει συμψηφισμός με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ενόψει νέων αποκαλύψεων. Χρησιμοποιεί ως επιχείρημα τη διαρροή της είδησης από τον «κυβερνητικό προπαγανδιστικό μηχανισμό», όπως πιστεύει, πριν ο ίδιος ενημερωθεί επίσημα.
Φέρεται να πιστεύει ότι δέχεται πυρά εκ των έσω, με το βλέμμα στη διαδοχή του. Αναφέρεται σε προειδοποιήσεις που είχε δεχτεί από στελέχη τα οποία είχε αποπέμψει για προβληματική διαχείριση και φιλοδοξούν να βρεθούν στη θέση του.
Η δική του εκδοχή – Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ δεν έχει καμιά αμφιβολία ότι θα δικαιωθεί και ότι η υπόθεση λαμβάνει διαστάσεις για πολιτικούς λόγους, για να γίνει συμψηφισμός με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ενώ φέρεται να πιστεύει ότι δέχεται πυρά εκ των έσω, με το βλέμμα στη διαδοχή του.
Τα είχε όλα
Ηταν παντοδύναμος. Επικεφαλής σε τρία ινστιτούτα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, είχε τον απόλυτο έλεγχο της λειτουργίας της ΓΣΕΕ, του ανώτατου συνδικαλιστικού οργάνου των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.
Ο προκάτοχός του, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη συνέχεια, Χρήστος Πολυζωγόπουλος, είχε φροντίσει για καταστατικό όριο δύο θητειών στα μέλη της διοίκησης. Αυτό στην πορεία άλλαξε και έτσι έγινε εφικτή η αδιατάρακτη παραμονή του Γ. Παναγόπουλου στην ηγεσία.
Πριν εκλεγεί για πρώτη φορά πρόεδρος της ΓΣΕΕ, το 2006, ήταν για πέντε χρόνια οργανωτικός γραμματέας της συνομοσπονδίας. Τον είχε επιλέξει ο προκάτοχός του, με τον οποίο στη συνέχεια η σχέση τους καταστράφηκε για λόγους που δεν δημοσιοποιήθηκαν. Ο Πολυζωγόπουλος, όμως, πάντα μιλούσε με πίκρα για την «κατάντια του συνδικαλισμού».
Ο Γ. Παναγόπουλος γεννήθηκε το 1955 στο χωριό Σέρβου Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας. Πήγαινε για ηλεκτρολόγος, αλλά τον απορρόφησαν τα κοινά. Εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ το 1974 και την ίδια χρονιά προσελήφθη στην Εθνική Τράπεζα και συνδικαλίστηκε αμέσως. Εφτασε σε διευθυντική θέση την οποία κατέχει μέχρι σήμερα, παρόλο που οι περισσότεροι στην ηλικία του αναγκάζονται να συνταξιοδοτηθούν.
Κατά καιρούς έχουν ακουστεί πολλά για βίο πολυτελή, αταίριαστο για έναν εργατοπατέρα, όπως τον αποκαλούν διαχρονικά οι επικριτές του. Για τη μεγάλη πισίνα στο σπίτι του στη γενέτειρά του, στην ορεινή Αρκαδία, για το ακριβό αυτοκίνητο που του έχει παραχωρηθεί από την Εθνική, για τα δείπνα του με εκπροσώπους της δημόσιας ζωής. Ο ίδιος δεν φρόντισε να αποδυναμώσει αυτές τις φήμες επιλέγοντας, για παράδειγμα, ένα πεντάστερο ξενοδοχείο στη Ρόδο για το συνέδριο της ΓΣΕΕ το 2019, που σημαδεύτηκε από επεισόδια που προκάλεσαν μέλη του ΠΑΜΕ, ξημερώματα, παραβιάζοντας πόρτες και κρατώντας λοστούς. Η συνδικαλιστική παράταξη του ΚΚΕ ήταν σταθερά εναντίον του καταγγέλλοντας «συνδικαλιστική μαφία».
Χωρίς ιδιαίτερο επικοινωνιακό ταλέντο ή τηλεοπτική γοητεία, διακρίθηκε για τη μεθοδικότητα και την επιμονή του. Τον περιγράφουν σαν δεινό τακτικιστή, με εξαιρετικές δεξιότητες στη διαμόρφωση συμμαχιών, άνεση στην επαφή με εργοδότες και υπουργούς, με συναινετική διάθεση και συμβιβαστική ευκαμψία, συγκρουσιακό όταν χρειάζεται. Οπως στη διάρκεια της κρίσης στη ΓΣΕΕ το 1985, που είχε αποτέλεσμα τη διάσπαση της ΠΑΣΚΕ. Τότε διαφώνησε και εντάχθηκε στην ΣΣΕΚ (Σοσιαλιστική Συνδικαλιστική Εργατική Κίνηση), μαζί με τον P. Σπυρόπουλο και τον Δ. Πιπεριά. Από το 1989 επέστρεψε στην ΠΑΣΚΕ και δεν βρέθηκε ξανά στη δίνη εσωκομματικής αναταραχής, παρά μόνο το 2024 με τις εκλογές στην ΟΤΟΕ, όταν η παράταξη του ΠΑΣΟΚ κέρδισε με 40% χωρίς να εκπροσωπείται στο προεδρείο, κάτι που η Χαριλάου Τρικούπη τού χρέωσε σαν «συνδικαλιστικό πραξικόπημα». Ψιθυριζόταν στο παρασκήνιο ότι ο Παναγόπουλος έκανε ανάρμοστη συμμαχία με τη Ν.Δ. Γενικά, ακούγονταν πολλά για συμπάθειες με την κυβέρνηση που δεν άρεσαν στην αντιπολίτευση.
Ζημία για το ΠΑΣΟΚ – Από τη στιγμή που ξεκίνησε η περιπέτειά του, ελάχιστοι σύντροφοί του στο ΠΑΣΟΚ εκφράζουν την αλληλεγγύη τους. Οι περισσότεροι απομακρύνονται και θυμώνουν στη σκέψη του πολιτικού κόστους. Η ζημιά έχει γίνει, λένε παλιές καραβάνες του κόμματος.
Το βέβαιο είναι ότι ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ πάντα ήξερε τι ήθελε και γι’ αυτό δεν υπέκυψε στις σειρήνες της Βουλής, παρόλο που θα είχε τη δυνατότητα να πολιτευτεί, όπως συνήθως συμβαίνει με τους αρχισυνδικαλιστές. Για τον Νίκο Ανδρουλάκη δεν ήταν δύσκολο να αποφασίσει την αναστολή της κομματικής του ιδιότητας αμέσως μόλις έγινε γνωστό ότι δεσμεύτηκαν οι τραπεζικοί λογαριασμοί του. Δεν ανήκε στον κύκλο των συνομιλητών του, παρότι φερόταν να τον έχει στηρίξει στον δεύτερο γύρο των εσωκομματικών εκλογών.
Από τη στιγμή που ξεκίνησε η περιπέτειά του, ελάχιστοι σύντροφοί του στο ΠΑΣΟΚ εκφράζουν την αλληλεγγύη τους. Οι περισσότεροι απομακρύνονται και θυμώνουν στη σκέψη του πολιτικού κόστους που μπορεί να έχει μια ακόμη ιστορία διαφθοράς στο βιογραφικό του κόμματός τους, ακόμη κι αν, τελικά, δεν καταδικαστεί για τίποτα. Η ζημιά έχει γίνει, όπως λένε παλιές καραβάνες του κόμματος. Οχι μόνο λόγω ρετσινιάς, ακόμη περισσότερο επειδή ήρθε στο φως ένα παράδειγμα κυριαρχίας του ΠΑΣΟΚ στον συνδικαλισμό που θυμίζει «ωραία χρόνια» με την πολύ κακή έννοια.
