«Ορίζω την αγάπη έτσι: Η θέληση του ανθρώπου να επεκτείνει τον εαυτό του με σκοπό να καλλιεργήσει τη δική του, ή ενός άλλου, πνευματική ανάπτυξη»| Scott Peck
Είναι αίσθηση ή πράξη; Ανάγκη ή επιλογή; Ίσως να είναι όλα αυτά μαζί, ίσως και τίποτα από αυτά να μην την εκφράζει ολοκληρωτικά. Η αγάπη δεν χωρά σε λέξεις, και κάθε προσπάθεια να την περιγράψει κανείς μοιάζει πάντα ελλιπής. Κι όμως, την αναγνωρίζουμε χωρίς εξήγηση. Την αισθανόμαστε, μας λείπει όταν απουσιάζει, μας αλλάζει όταν υπάρχει.
Advertisment
Είναι ένα βλέμμα που δεν χρειάζεται λόγια, και μια σιωπή που δεν κουβαλά μοναξιά. Είναι μια ανεξήγητη γαλήνη που νιώθεις, σαν να έχεις επιστρέψει σε έναν τόπο γνώριμο, σαν να είσαι, επιτέλους, “σπίτι”.
Δεν είναι όμως πάντα εύκολο να παραμείνει. Μπορεί να φθαρεί, να πονέσει, να χαθεί προσωρινά και να επιστρέψει πιο δυνατή και πιο ώριμη. Αντέχει, ανθίζει μέσα από την πρόκληση και δυναμώνει όταν της επιτρέπεις να υπάρχει ελεύθερα.
Η αγάπη σε βγάζει έξω από το στενό πλαίσιο του εαυτού σου. Σε ωθεί να νοιαστείς, να προσφέρεις και να δεις τον άλλον σαν προέκταση της δικής σου ψυχής. Είναι η θέληση να καταλάβεις, να συγχωρήσεις και να σταθείς πλάι. Είναι το χαμόγελο ενός παιδιού, η αφοσίωση ενός φίλου, ο έρωτας που σε κάνει καλύτερο άνθρωπο.
Advertisment
Ίσως τελικά η αγάπη να είναι λιγότερο κάτι που νιώθεις και περισσότερο κάτι που γίνεσαι…όταν αγαπάς. Ίσως να είναι ένα άνοιγμα, μια ευαισθησία ή ένα κομμάτι του εαυτού σου που δεν φοβάται να είναι ευάλωτο.
Τελικά θα λέγαμε πως η αγάπη δεν είναι απλά ένα συναίσθημα που έρχεται και φεύγει. Πρόκειται για κατάσταση ύπαρξης, μια συνεχής επιλογή να μένεις, να επιμένεις και να δημιουργείς δεσμούς που ξεπερνούν το χρόνο και τον χώρο. Είναι το «εδώ» και το «τώρα» που γεμίζει το κενό με νόημα και σκοπό.
Όμως δε μπορείς να τη κρατήσεις, ή να την περιορίζεις. Την αφήνεις να ρέει και να μεγαλώνει μέσα από την αληθινή παρουσία, το να είσαι εκεί χωρίς όρους, χωρίς φόβους και χωρίς ανταλλάγματα.
Κι ίσως, τελικά, η αγάπη να είναι το πιο βαθύ μυστήριο της ανθρώπινης ύπαρξης, κάτι που δεν ορίζεται από όσα ζούμε για εμάς, αλλά από όλα όσα χαρίζουμε σε εκείνους που αγαπάμε.
