Πρόσφατα, ο δημοσιογράφος των New York Times, Ρόμπερτ Ντρέιπερ, έκανε την εξής ερώτηση στη βουλευτίνα Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν: «Υπήρξε στιγμή πριν το 2025 που να σκέφτηκες: “ξέρεις κάτι; Ο Τραμπ παριστάνει τον άνθρωπο του λαού και μιλά για τους ξεχασμένους άντρες και γυναίκες της χώρας, αλλά δεν είμαι και τόσο σίγουρη”;». Η απάντηση της άλλοτε πιο φανατικής θαυμάστριάς του, δείχνει αν μη τι άλλο εντιμότητα: «Ήμουν τόσο αφελής και εκτός πολιτικής, που ήταν εύκολο να πιστέψω αφελώς». Τι άλλαξε;
Υπενθυμίζεται ότι στα τέλη Νοεμβρίου, η 51χρονη Ρεπουμπλικανή Τέιλορ Γκριν προκάλεσε την έκπληξη στις 26 Νοεμβρίου όταν ανακοίνωσε την παραίτησή της από το Κογκρέσο.
Είχαν περάσει πέντε χρόνια όταν η Γκρίν επισκέφθηκε για πρώτη φορά τον Τραμπ στο Μαρ-α-Λάγκο τον Μάρτιο του 2021, σε μια περίοδο που πολλοί άλλοι εκλεγμένοι Ρεπουμπλικανοί κρατούσαν αποστάσεις.
Τρεις μήνες αργότερα, όταν ο Τραμπ έκανε το πρώτο του συλλαλητήριο μετά την αποχώρησή του από το αξίωμα, η Γκριν θα έλεγε: «Για την ακρίβεια, είναι ο μεγαλύτερος πρόεδρος που είχε ποτέ αυτή η χώρα. Και θα έπρεπε να είναι πρόεδρός μας τώρα — αλλά οι βρόμικοι, σάπιοι Δημοκρατικοί έκλεψαν τις εκλογές!»
Ο Τραμπ ανταπέδωσε με εγκώμια: «Την αγαπούν και τη σέβονται, και είναι σκληρή και έξυπνη και καλή». Σε άλλη στιγμή την αποκάλεσε πολεμίστρια στο Κογκρέσο. «Δεν κάνει πίσω, δεν τα παρατά, και ήταν [πάντα με τον “Τραμπ”».
Τα πρώτα ρήγματα
Τα πρώτα σημεία δυσαρέσκειας της Γκρίν ήρθαν με το «καλημέρα» του Τραμπ στη δεύτερη προεδρική του θητεία όταν η ίδια είχε οριστεί πρόεδρος της υποεπιτροπής Delivering on Government Efficiency (DOGE), που δημιουργήθηκε για να συνεργάζεται στενά με την υπηρεσία περικοπών του Έλον Μασκ, με στόχο τη συρρίκνωση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.
«Κατάλαβα ότι είμαι μέρος αυτής της τοξικής κουλτούρας. Άρχισα πραγματικά να κοιτάζω την πίστη μου. Ήθελα να μοιάσω περισσότερο στον Χριστό»
Όμως, οι εντολές και τα μηνύματά της ενοχλούσαν την επικεφαλής του προσωπικού του Τραμπ, τη Σούζι Γουάιλς, τον αναπληρωτή της Τζέιμς Μπλερ και μέλη του υπουργικού συμβουλίου. Οι παραλήπτες ήταν οι ισχυρότεροι αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης, και εκ των υστέρων οι προσωπικές τριβές ίσως προμήνυαν την κακή εξέλιξη. Σύμφωνα με άτομο που επικαλούνται οι New York Times, τα μηνύματά της μπορούσαν να εκληφθούν ως πιεστικά, μη εποικοδομητικά και κατά στιγμές ασεβή.
Από την οπτική της Γκριν, η νέα ομάδα του Λευκού Οίκου αποτελούνταν κυρίως από «όψιμους» του MAGA, όχι από «Day 1» τραμπικούς σαν την ίδια. Υποψιαζόταν ότι η Γουάιλς και ο Μπλερ ήταν υπερβολικά κοντά στην τάξη των δισεκατομμυριούχων δωρητών — και ότι, όταν θα ερχόταν η ώρα να σταθμιστούν ανταγωνιστικά συμφέροντα, οι πιστοί του MAGA θα έμεναν «στο κρύο».
Δεν είναι ο ηγέτης μας
Η Γκριν απογοητεύτηκε επίσης όταν διαπίστωσε ότι η Ρεπουμπλικανικά ελεγχόμενη Βουλή, υπό τον πρόεδρο Μάικ Τζόνσον, έμοιαζε να μην έχει κανέναν λόγο στην ατζέντα του Τραμπ. «Θέλω να ξέρεις ότι ο Τζόνσον δεν είναι ο πρόεδρός μας», θα έλεγε η Γκρίν στους New York Times. «Δεν είναι ο ηγέτης μας. Και στη νομοθετική εξουσία —ένα τελείως ξεχωριστό σώμα— βρίσκεται κυριολεκτικά 100% υπό άμεσες εντολές από τον Λευκό Οίκο. Και πάρα πολλοί Ρεπουμπλικανοί είναι έξαλλοι μ’ αυτό, αλλά είναι δειλοί».
Η Γκριν άρχισε να αναρωτιέται αν άξιζε να υπηρετεί εκεί, με όλες τις προσωπικές οικογενειακές στιγμές που είχε χάσει και τις απειλές θανάτου που είχε δεχτεί. Σκέφτηκε να κατέβει απέναντι στον γερουσιαστή Τζον Όσοφ, αλλά τον Μάιο ανακοίνωσε ότι δεν θα το κάνει. Η απόφασή της εκείνη φαίνεται να συνδέεται με το γεγονός ότι ο Τραμπ δεν τη στήριξε. Άρχισε να της γίνεται ξεκάθαρο ότι, όταν πρόκειται για τον πρόεδρο, η πίστη είναι «μονόδρομος — και τελειώνει έτσι όποτε τον βολεύει».
‘Ετσι όπως αναφέρει ο Ντρέιπερ, «το να εγκαταλείψει την ιδέα ότι η υποτέλεια θα ανταμειφθεί φάνηκε να έχει πάνω της απελευθερωτική επίδραση».
Ιούνιος, στροφή 180 μοιρών
Τον Ιούνιο, η Γκριν έκανε στροφή 180 μοιρών απέναντι στο νομοσχέδιο του προέδρου One Big Beautiful Bill (O.B.B.B.), αφού παραδέχτηκε ότι το ψήφισε χωρίς να συνειδητοποιήσει ότι περιείχε διάταξη που θα εμπόδιζε τις πολιτείες να εφαρμόσουν περιορισμούς στην τεχνητή νοημοσύνη για 10 χρόνια. Αν η Γερουσία δεν αφαιρούσε το μορατόριουμ από το νομοσχέδιο, προειδοποίησε δημόσια η Γκριν, «όταν το O.B.B.B. επιστρέψει στη Βουλή για έγκριση μετά τις αλλαγές της Γερουσίας, δεν θα το ψηφίσω όσο αυτό υπάρχει μέσα». Την 1η Ιουλίου, η Γερουσία ψήφισε την αφαίρεση της διάταξης, και ο Τραμπ υπέγραψε τον νόμο τρεις ημέρες αργότερα.
Λίγες μέρες αργότερα, νέο σημείο αντιπαράθεσης ήταν όταν η ίδια υποστήριξε στις 17 Ιουλίου στο X ότι το νομοσχεδιο του Τραμπ για τα κρυπτονομίσματα θα μπορούσε να επιτρέψει σε έναν μελλοντικό πρόεδρο να «κλείσει τον τραπεζικό σου λογαριασμό και να σταματήσει τη δυνατότητα να αγοράζεις και να πουλάς». Αυτή τη φορά, ο Τραμπ φρόντισε να της δείξει τη δυσαρέσκειά του — και να το μάθουν και οι συνάδελφοί της.
Την ίδια ημέρα, η Γκριν και περίπου 12 άλλοι Ρεπουμπλικανοί βουλευτές, που επίσης είχαν επιφυλάξεις για το νομοσχέδιο, κλήθηκαν στο Οβάλ Γραφείο. Σύμφωνα με την Γκριν, ο Τραμπ εξάντλησε πάνω της την οργή του. «Όταν έχεις μια ομάδα παιδιών», είπε, «διαλέγεις εκείνο που είναι το πιο φρόνιμο, που κάνει πάντα τα πάντα σωστά, και το δέρνεις ανελέητα. Γιατί μετά οι υπόλοιποι είναι σε φάση: “Ωχ, διάολε. Αν ο μπαμπάς το κάνει σε εκείνη, τι θα κάνει σε μένα;”».
Η Γκριν πίστευε ότι παρέμενε πιστή στα ιδανικά και στους ψηφοφόρους για τους οποίους έκανε εκστρατεία. «Τι κάνω από τότε που έγινε πρόεδρος;» είπε. «Δουλεύω πολύ σκληρά για να κρατήσω τους πάντες μέσα στις ράγες αυτού για το οποίο κάναμε εκστρατεία: “Όχι, αυτό είπαμε. Αυτό υποσχεθήκαμε. Τώρα πρέπει να το παραδώσουμε. Και όχι μέσω προεδρικών διαταγμάτων ή ‘κόκκινου κρέατος’ ξεσπασμάτων στα social media.” Και πάντα επιστρέφω σε εκείνους που πήγαιναν στα συλλαλητήριά του, γιατί αυτοί είναι που πρέπει να μετρούν. Αυτοί πρέπει να μετρούν περισσότερο από τους μεγάλους δωρητές των crypto ή τους μεγάλους της A.I. τεχνολογίας».
Νοέμβριος 2025
Εκείνη τη στιγμή, η ρωγμή που άνοιγε σταθερά ανάμεσα στη Γκριν και στον πολιτικό της νονό μετατράπηκε σε οριστική ρήξη, υπογραμμίζουν οι New York Times. Όλο και συχνότερα έπαιρνε θέσεις διαφορετικές από τον πρόεδρο και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα: χαρακτήρισε τον πόλεμο στη Γάζα «γενοκτονία»· αντιτάχθηκε σε πολιτικές για τα κρυπτονομίσματα και την τεχνητή νοημοσύνη που, κατά τη δική της οπτική, έβαζαν σε προτεραιότητα τους δισεκατομμυριούχους δωρητές αντί για τους εργαζόμενους Αμερικανούς· άσκησε κριτική στην κυβέρνηση Τραμπ για την έγκριση φοιτητικών θεωρήσεων εισόδου για αλλοδαπούς, για τους δασμούς που έβλαψαν επιχειρήσεις στην περιφέρειά της και για το ότι άφησε να λήξουν οι επιδοτήσεις του Obamacare.
Η άλλοτε ακραία πολιτικός έκανε την αυτοκριτική της. «Μετά τον θάνατο του Τσάρλι Κερκ, κατάλαβα ότι είμαι μέρος αυτής της τοξικής κουλτούρας. Άρχισα πραγματικά να κοιτάζω την πίστη μου. Ήθελα να μοιάσω περισσότερο στον Χριστό» θα έλεγε. Πράγματι η Γκρίν είχε ζητήσει συγνώμη από την Νάνσυ Πελόζι για τα προσβλητικά της σχόλια πέρυσι.
Υπόθεση Έπσταϊν: Ανοιχτός πόλεμος στον Τραμπ
Το σημαντικότερο όμως σημείο που όξυνε τον πόλεμο ήταν όταν η Γκριν αψήφησε τον πρόεδρο και την πειθαρχημένη ρεπουμπλικανική ηγεσία της Βουλής, επιμένοντας ότι πρέπει να δημοσιοποιηθεί όλο το ερευνητικό υλικό που αφορά τον Τζέφρι Έπσταϊν. «Οι φάκελοι Έπσταϊν αντιπροσωπεύουν όλα όσα είναι λάθος στην Ουάσινγκτον», είπε η ίδια. «Πλούσιες, ισχυρές ελίτ που κάνουν φρικτά πράγματα και τη γλιτώνουν. Και τα θύματα είναι οι γυναίκες».
Τώρα, η αλληλουχία των “παραπτωμάτων” της κορυφώθηκε με το ότι ο πρόεδρος τη στίγματισε ως «Marjorie “Traitor” Green» (προδότρα) σε ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα στις 15 Νοεμβρίου. Έξι ημέρες αργότερα, ανακοίνωσε σε βίντεο ότι θα παραιτηθεί από το Κογκρέσο στις 5 Ιανουαρίου, έναν χρόνο πριν λήξει η θητεία της.
Όταν τον παρότρυνε να καλέσει στο Οβάλ Γραφείο μερικά από τα θύματα του Έπσταϊν, η Γκρίν υποστηρίζει ότι εκείνος της απάντησε οργισμένος πως δεν είχαν κάνει τίποτα για να αξίζουν αυτή την τιμή. Θα ήταν η τελευταία συνομιλία που θα είχαν ποτέ.
Αντί να κάνει πίσω, η Γκριν έκανε κάτι που δεν είχε ξανακάνει ως βουλευτής συνεχίζουν οι New York Times: συμμάχησε με έναν Δημοκρατικό, τον Ρο Χάνα από την Καλιφόρνια, καθώς και με τον ρεπουμπλικανό «αντάρτη» Τόμας Μάσι, σε έναν κοινοβουλευτικό ελιγμό που θα υποχρέωνε το Υπουργείο Δικαιοσύνης να δημοσιοποιήσει όλα τα έγγραφα για τον Έπσταϊν. Το να πει κανείς ότι ο Χάνα -προοδευτικός Δημοκρατικός που τέσσερα χρόνια νωρίτερα είχε ψηφίσει μαζί με τους συναδέλφους του να αφαιρεθούν από τη Γκριν οι αρμοδιότητες στις επιτροπές- δεν έβλεπε τη Γκριν ως «φυσική σύμμαχο» θα ήταν υποτίμηση.
«Είχα την ίδια καρικατουρίστικη άποψη που είχαν όλοι», θα έλεγε η Χάνα στους New York Times. «Την είχα δει να διακόπτει τον πρόεδρο Μπάιντεν στην ομιλία για την Κατάσταση του Έθνους. Τη θεωρούσα άνθρωπο των άκρων. Αλλά η άποψή μου άλλαξε τελείως. Στις συνεντεύξεις Τύπου μας, δεν επιδίωκε καν να μιλήσει. Ήταν πραγματικά συγκινημένη από τις επιζώσες, τόσο που αγκαλιαστήκαμε κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας μιας γυναίκας. Τη βρήκα άνθρωπο με ακεραιότητα και θάρρος, δεδομένης της πίεσης που δεχόταν από τον Λευκό Οίκο».
