Η στιγμή που ο άνθρωπος αγκαλιάζει τον εαυτό του.
Στη ζωή, γνωρίζουμε θεωρητικά ποιο είναι το σωστό: να βάζουμε όρια, να φροντίζουμε τον εαυτό μας, να μιλάμε με ειλικρίνεια, να διεκδικούμε, να αποδεχόμαστε τα συναισθήματά μας. Ωστόσο, η πραγματική μεταμόρφωση συμβαίνει μόνο όταν αυτή η γνώση γίνει πράξη. Γι’ αυτό και η φράση «Η πιο ιερή μορφή θεωρίας είναι η πράξη» αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα μέσα στο θεραπευτικό πλαίσιο.
Advertisment
Πολλοί άνθρωποι φτάνουν στη θεραπεία με πλούσια αυτογνωσία. Μπορούν να περιγράψουν τις δυσκολίες τους, να αναλύσουν τις ρίζες τους, να κατανοήσουν τα μοτίβα της ζωής τους. Η θεωρητική κατανόηση, όσο πολύτιμη κι αν είναι, δεν αποτελεί από μόνη της αλλαγή. Η θεραπευτική διαδικασία μάς θυμίζει ότι το να γνωρίζεις κάτι δεν σημαίνει ότι μπορείς και να το κάνεις.
Η πράξη είναι η στιγμή που ο άνθρωπος παίρνει τη γνώση από το δωμάτιο της θεραπείας και τη δοκιμάζει στον πραγματικό κόσμο. Εκεί αρχίζει η βαθιά αλλαγή:
- όταν βάζει το πρώτο του όριο,
- όταν εκφράζει ένα συναίσθημα που φοβόταν,
- όταν αναλαμβάνει μια ευθύνη,
- όταν τολμά ένα βήμα που απέφευγε χρόνια.
Αυτές οι μικρές πράξεις αποτελούν «μυήσεις» προς μια νέα ταυτότητα. Είναι πράξεις αυτοσεβασμού και αυτοδιεκδίκησης. Γι’ αυτό και η πράξη γίνεται ιερή. Είναι η στιγμή που ο άνθρωπος τιμά την αλήθεια του.
Advertisment
Το πέρασμα από τη γνώση στη δράση συχνά μπλοκάρεται από φόβο.
Φόβο αποτυχίας, φόβο απόρριψης, φόβο απώλειας, αλλά και φόβο της ίδιας της αλλαγής. Η θεωρία είναι ασφαλής, η πράξη μας εκθέτει. Καμία πράξη δεν είναι αυθαίρετη. Γεννιέται μέσα από τη θεωρητική κατανόηση, την αναγνώριση των αναγκών, την επεξεργασία των τραυμάτων και των συναισθημάτων. Αντίστροφα, καμία θεωρία δεν έχει πραγματική θεραπευτική αξία αν δεν οδηγεί σε πράξεις που ανακουφίζουν, ενδυναμώνουν και επιτρέπουν στον άνθρωπο να ζήσει αυθεντικά. Η πράξη μετατρέπει τη θεραπεία από εμπειρία κατανόησης σε εμπειρία μεταμόρφωσης.
Όταν κάποιος αποφασίσει να υλοποιήσει αυτό που έχει μάθει, δεν κάνει απλώς μια πρακτική αλλαγή στη ζωή του. Προβαίνει σε μια εσωτερική δήλωση: «Αξίζω μια ζωή που να με τιμά».
Γι’ αυτό η πράξη είναι ιερή. Γιατί είναι η στιγμή που ο άνθρωπος αγκαλιάζει τον εαυτό του.
Λιγνού Θέκλα – Εκπαιδευτικός, Εκπ/νη Συστημική Οικογενειακή Θεραπεύτρια
