Εστία αντιπαράθεσης ανάμεσα σε κυβέρνηση και ΠΑΣΟΚ πυροδοτήθηκε ύστερα από μια αναφορά του Νίκου Ανδρουλάκη ότι «η Τουρκία δεν μπήκε στο SAFE, διότι ισχυρά ευρωπαϊκά κράτη δεν πιστεύουν ότι πρέπει να γίνει κομμάτι της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής άμυνας», με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να κάνει λόγο για διαστρέβλωση της αλήθειας από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.
Ειδικότερα, με φόντο την επικείμενη συνάντηση του κ. Μητσοτάκη με τον Τούρκο πρόεδρο, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υπογράμμισε μιλώντας το πρωί στον ΑΝΤ1: «Διάλογος χωρίς αυταπάτες και χωρίς κοροϊδία είναι η άποψή μου. Ακουσα τον πρωθυπουργό προχθές να λέει ότι η Τουρκία δεν μπήκε στο SAFE, γιατί ο ίδιος έθεσε ως προαπαιτούμενο την άρση του casus belli. Από πού προκύπτει αυτό το τεράστιο ψέμα; Δηλαδή οι Ευρωπαίοι δεν έβαλαν την Τουρκία στο SAFE, γιατί ο κ. Μητσοτάκης έβαλε προαπαιτούμενο την άρση του casus belli; Δεν μπορεί να ακούγονται στον δημόσιο διάλογο τέτοιες κορώνες, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Η Τουρκία δεν μπήκε στο SAFE, διότι ισχυρά ευρωπαϊκά κράτη δεν πιστεύουν ότι πρέπει να γίνει κομμάτι της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής άμυνας.
Η Τουρκία –μέσω ιδιωτικών εταιρειών– συμμετέχει έτσι κι αλλιώς έως 35% στα εξοπλιστικά προγράμματα που προέρχονται από το SAFE. Δεν συμμετέχει στο ανώτατο ποσοστό, γιατί δεν ήθελαν οι ευρωπαϊκές χώρες να καπελώσουν οι τουρκικές εταιρείες εξοπλιστικών προγραμμάτων τις ευρωπαϊκές. Αρα, αλήθεια παρακαλώ, αλήθεια. Δεν μπορεί ο λαός να ακούει από τα χείλη του πρωθυπουργού συνεχώς πράγματα που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα».
Απάντηση Μαρινάκη
Απαντώντας στον κ. Ανδρουλάκη ο κ. Μαρινάκης ανέφερε: «Δεν είναι η πρώτη φορά (και δυστυχώς μάλλον ούτε η τελευταία) που το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη επενδύει στη διαστρέβλωση της αλήθειας και την αλλοίωση της πραγματικότητας με χονδροειδή ψέματα. Είναι μια πάγια τακτική, την οποία έχουν αντιληφθεί και περιφρονούν οι πολίτες. Οταν, όμως, πρόκειται για τα εθνικά μας θέματα και την εξωτερική πολιτική της χώρας, τέτοιες πρακτικές δεν μπορούν και δεν πρέπει να μένουν αναπάντητες.
Σε σημερινή του συνέντευξη στον ΑΝΤ1 ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, σε μία επίδειξη ανευθυνότητας και υποκρισίας, υποστήριξε ότι δεν ήταν η Ελλάδα που έθεσε φραγμούς στην Τουρκία να ενταχθεί στον αμυντικό σχεδιασμό SAFE της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά τα συμφέροντα των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών.
Αρχικά, είναι αξιοθαύμαστη η νέα κυβίστηση του κ. Ανδρουλάκη, ο οποίος μέχρι πρότινος διαλαλούσε ότι ο Κανονισμός SAFE “ανοίγει την πόρτα” στις τρίτες χώρες. Ο ίδιος, μάλιστα, διαλαλούσε ότι η σαφής θέση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ότι “όσο υπάρχει το casus belli δεν υπάρχει περίπτωση να μπει στο SAFE η Τουρκία” ήταν προσχηματική και θα μπορούσε να ξεπεραστεί από την Αγκυρα με μία προσωρινή άρση του casus belli.
Επειδή, λοιπόν, η πραγματικότητα διέψευσε, για ακόμα μία φορά, τον κ. Ανδρουλάκη και το κόμμα του, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιχείρησε μία ακόμα λαθροχειρία. Αρκεί, όμως, κάποιος να διαβάσει την αρχική εκδοχή του σχεδίου Κανονισμού SAFE, ώστε να αντιληφθεί ότι περιελάμβανε συνολικά όλες τις τρίτες χώρες, χωρίς καμία διαβάθμιση. Μάλιστα, καθώς ο εν λόγω Κανονισμός διέθετε ισχυρή υποστήριξη μεγάλων χωρών, θα μπορούσε να είχε ψηφιστεί με αυτό το περιεχόμενο, αφού αρκούσε ειδική πλειοψηφία – η οποία προφανώς υφίστατο.
Εντούτοις, ήταν η σθεναρή στάση της Ελλάδας στο COREPER και στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων η αιτία που προστέθηκε στις διατάξεις του Κανονισμού η υποχρέωση κάθε τρίτη χώρα που συμμετέχει στο SAFE να συνάπτει διμερή συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Και, μάλιστα, προβλέφθηκε ρητά ότι αυτή η διμερής συμφωνία θα πρέπει να τύχει ομόφωνης αποδοχής από όλα τα κράτη-μέλη της Ενωσης, βάσει των άρθρων 212 και 218 της Συνθήκης Λειτουργίας για την Ευρωπαϊκή Ενωση. Δημιουργήθηκε, δηλαδή, εκ του μηδενός και με βάση το άρθρο 17 του Κανονισμού, δικαίωμα βέτο κάθε κράτους-μέλους της Ενωσης.
Η εξέλιξη αυτή αποτελεί, πέρα από κάθε αμφιβολία, μία σημαντική επιτυχία της ελληνικής διπλωματίας – μία εθνική επιτυχία. Μπορεί ο κ. Ανδρουλάκης να έχει επιλέξει τον ολισθηρό δρόμο της απόπειρας παραπλάνησης, όμως πρέπει να αντιληφθεί ότι όλα έχουν ένα όριο. Και αυτό το όριο είναι τα εθνικά θέματα, γιατί σε αυτά η άγνοια και η αντιπολιτευτική εμμονή καθίσταται εξαιρετικά επικίνδυνη».
