Φόρτωση Text-to-Speech…
Με μια ατζέντα η οποία ενδεχομένως να τροποποιηθεί περαιτέρω το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα οδεύουν οι δύο πλευρές για το σχεδιαζόμενο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας (ΑΣΣ) Ελλάδας και Τουρκίας, που θα πραγματοποιηθεί υπό την αιγίδα των δύο ηγετών, Κυριάκου Μητσοτάκη και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Οπως όλα δείχνουν, η εβδομάδα 9 έως 13 Φεβρουαρίου είναι εκείνη που πιθανώς θα φιλοξενήσει τη συνεδρίαση του ΑΣΣ στην Αγκυρα. Οι δύο πλευρές οδεύουν προς τη συνάντηση της Αγκυρας με χαμηλές προσδοκίες και κύριο στόχο να μη διαταραχθεί η τρέχουσα, διαχειρίσιμη κατάσταση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το προηγούμενο χρονικό διάστημα η Aγκυρα εξέπεμψε κάποια σήματα προκειμένου να αναδείξει την κατεύθυνση στην οποία θα μπορούσαν να επιστρέψουν τα πράγματα, κατ’ αρχάς τον Δεκέμβριο με τις πρώτες εμπλοκές στον αέρα πάνω από το Αιγαίο για πρώτη φορά μετά τρία χρόνια· και στη συνέχεια με την προ ημερών έκδοση διετούς διάρκειας NAVTEX, με την οποία επιχειρεί να εκπέμψει προς διάφορες κατευθύνσεις τις αντιλήψεις της Αγκυρας, μεταξύ άλλων περί αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος 23 νησιών του Αιγαίου και δικαιοδοσίας στα ανατολικά του 25ου μεσημβρινού. Αυτές οι θέσεις δεν είναι βεβαίως νέες, ωστόσο το γεγονός ότι η Αγκυρα επιλέγει να τις υπενθυμίσει με αυτόν τον μάλλον εμφατικό τρόπο –και ορατό σε όλους τους εταίρους στο ΝΑΤΟ–, λίγες ημέρες πριν από το ΑΣΣ, έχει τον δικό του αυτοτελή συμβολισμό.
Κύριος στόχος της συνεδρίασης του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας, να διατηρηθεί η τρέχουσα, διαχειρίσιμη κατάσταση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αν και η Αγκυρα είναι πασιφανώς απασχολημένη στην παρούσα συγκυρία με όλα όσα συμβαίνουν στα ανατολικά σύνορά της και, κυρίως, την ενέργεια που αναλώνεται προκειμένου να τεθεί υπό πλήρη έλεγχο η βόρεια Συρία, ταυτόχρονα επιχειρείται να εκπεμφθεί ένα σήμα και προς δυσμάς. Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν το προηγούμενο χρονικό διάστημα εμφανίστηκε ανοιχτός σε μια συζήτηση η οποία θα περιλαμβάνει κυρίως τις εκκρεμότητες που αφορούν την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών Ελλάδας και Τουρκίας, σε ένα πλαίσιο στενότερο από εκείνο που κατά τα συνήθη προωθεί η Αγκυρα. Από την τουρκική πλευρά προετοιμάζεται, πάντως, ήδη το έδαφος προκειμένου να προωθηθεί ως σημαντική κίνηση καλής θέλησης η εξεύρεση μιας συμβιβαστικής λύσης για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, που –σύμφωνα με όλα όσα είναι γνωστά μέχρι στιγμής– δίνει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο μια ανάσα, αλλά όχι μια οριστική λύση.
Σε κάθε περίπτωση, μια τέτοια λύση εκ των πραγμάτων δεν αποτελεί κάποιου είδους κίνηση καλής θέλησης εκ μέρους της Τουρκίας, καθώς ούτως ή άλλως η πιθανή παραχώρηση κάποιων διευκολύνσεων σε θρησκευτικές κοινότητες πλην της μουσουλμανικής αποτελεί και τμήμα της αντίληψης του κ. Ερντογάν για την αναβίωση της «ανεκτικής» κληρονομιάς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ενα πολύ σημαντικό αγκάθι στην τρέχουσα φάση των ελληνοτουρκικών σχέσεων συνδέεται με τα προσκόμματα που ύψωσε η Αθήνα στη συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Αμυνα. Αν και η Αγκυρα έχει κατορθώσει να έχει πολύ στενές διμερείς σχέσεις σε αυτόν τον τομέα με μεγάλες χώρες, όπως η Ιταλία και η Ισπανία, και σε επίπεδο εξαγωγών και με μικρότερα κράτη της Ε.Ε., απέτυχε έως τώρα να αποκτήσει πρόσβαση στα ευρωπαϊκά δάνεια. Πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα δάνεια του κανονισμού SAFE, ωστόσο η Τουρκία δεν έχει κατορθώσει να αποκτήσει πρόσβαση και σε άλλους μηχανισμούς της Ε.Ε. (όπως PESCO, EDIP, EDIRPA), που θα έδιναν στην Αγκυρα τη δυνατότητα όχι μόνο χρηματοδότησης, αλλά και βιομηχανικής συμπαραγωγής.
