Φόρτωση Text-to-Speech…
Πολυεπίπεδα κρίσιμο θα είναι το επόμενο δίμηνο, καθώς εμπεριέχει ορόσημα που, ενώ αφορούν μεμονωμένους κομματικούς σχηματισμούς, θα επηρεάσουν συνολικά την πολιτική σκηνή, με τον χρόνο να μετράει πλέον αντίστροφα προς τις κάλπες του 2027. Tον Απρίλιο η κυβέρνηση αναμένεται να ανακοινώσει νέα δέσμη μέτρων υπέρ των ασθενέστερων μέσω του υπερπλεονάσματος του 2025, ενώ στα τέλη Μαρτίου θα ανακοινωθεί η περαιτέρω αύξηση του κατώτατου μισθού.
Οι εισοδηματικές ενισχύσεις θα έρθουν ως συνέχεια των φορολογικών μειώσεων που τέθηκαν σε ισχύ την 1η Φεβρουαρίου. Ως εκ τούτου, θα καταστεί σαφές κατά πόσον η Ν.Δ. μπορεί να επωφεληθεί δημοσκοπικά από την υπεραπόδοση της οικονομίας ή η δική της «βελόνα» θα συνεχίσει να κινείται πέριξ του 30% μέχρι την επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου, οπότε και θα τεθούν τα διλήμματα της επερχόμενης αναμέτρησης.
Μάλιστα, περί τον Απρίλιο ο πρωθυπουργός, κατά πληροφορίες, θα πραγματοποιήσει τον τελευταίο ανασχηματισμό πριν από τις εκλογές, καθώς θα έχει συμπληρωθεί ένας χρόνος ζωής του υφιστάμενου κυβερνητικού σχήματος. Οι όποιες αλλαγές θα είναι «εμπροσθοβαρείς» ή και «προληπτικές». Δεν θα συνδέονται, δηλαδή, άμεσα με τη φιλολογία περί νέας δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η οποία –εάν τελικώς φθάσει στην Αθήνα– αναμένεται στις αρχές του καλοκαιριού, αλλά θα έχουν ως στόχο το κυβερνητικό «λίφτινγκ» με ορίζοντα τις κάλπες.
Παράλληλα, σε λίγες ημέρες είναι η επέτειος τριών ετών της τραγωδίας των Τεμπών, που εκ των πραγμάτων συνδέεται με το εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού. Στους πολιτικούς διαδρόμους εκτιμάται πως η ένταση των συλλαλητηρίων θα είναι μικρότερη απ’ ό,τι τα προηγούμενα χρόνια, καθώς και ότι το κόμμα Καρυστιανού, όταν δημιουργηθεί, δεν θα επιδείξει τη δυναμική που είχε εκτιμηθεί αρχικά. Τέλος, τον Μάρτιο είναι προγραμματισμένο το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, το οποίο δύσκολα δεν θα χαρακτηριστεί από αντιπαραθέσεις, αλλά και από την επικράτηση του Ν. Ανδρουλάκη έναντι των εσωκομματικών αντιπάλων του. Η ενίσχυση του ηγετικού προφίλ του προέδρου του ΠΑΣΟΚ ενδεχομένως θα δώσει δημοσκοπική ανάσα στη Χαριλάου Τρικούπη, που είναι αμφίβολο όμως εάν θα προσλάβει μονιμότερα χαρακτηριστικά.
Σε κάθε περίπτωση, είναι σαφές ότι τις επόμενες εβδομάδες θα επισυμβούν γεγονότα που μπορεί να ανακατέψουν την πολιτική τράπουλα, αλλά και να επηρεάσουν την πρωτοβουλία Τσίπρα: Οσο Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και Μαρία Καρυστιανού κερδίζουν έδαφος, τόσο ο ζωτικός χώρος για το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού θα περιορίζεται, και το αντίστροφο.
Η σημασία της Chevron
Η Ελλάδα, όπως και οι περισσότερες άλλες χώρες, μέχρι την επιστροφή του Ντ. Τραμπ στον Λευκό Οίκο και το δόγμα του «drill, baby, drill», περιορισμένη σημασία απέδιδαν στους υδρογονάνθρακες, εστιάζοντας στην πράσινη μετάβαση. Ομως, μετά το «σύνθημα» του προέδρου των ΗΠΑ, η κυβέρνηση επέδειξε αντανακλαστικά που αποτυπώνονται στην άμεση εμπλοκή της χώρας στον Κάθετο Διάδρομο και βεβαίως στις συμφωνίες με την ExxonMobil και τη Chevron. Η οικονομοτεχνική σημασία της συμφωνίας που υπεγράφη την περασμένη εβδομάδα, παρότι αναμένεται σημαντική, μένει να αποδειχθεί. Ομως, το γεωπολιτικό της αποτύπωμα είναι ήδη ορατό.
Η Chevron –και εμμέσως η Ουάσιγκτον– υπογράφοντας συμβάσεις σε περιοχές νοτίως της Κρήτης επιβεβαιώνουν εμπράκτως την άσκηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, τα οποία επιχειρήθηκε να αμφισβητηθούν μέσω του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου. Ομως, η αμοιβαία «δέσμευση» μεταξύ της Αθήνας και του αμερικανικού κολοσσού έχει σαφώς ευρύτερη σημασία: Η Chevron δραστηριοποιείται πλέον συνολικά στη λεκάνη της Νοτιοανατολικής Μεσογείου: Είναι παρούσα σε Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ, Αίγυπτο, ενώ προωθεί επιμέρους συμφωνίες με Τουρκία, Λιβύη και Συρία, διαμορφώνοντας ως εκ τούτου «ντε φάκτο» συνθήκες σταθερότητας και αποτροπής εντάσεων σε όλη την ευρύτερη περιοχή, εξέλιξη ιδιαίτερα κρίσιμη για την Ελλάδα.
Παράλληλα είναι σαφές, από το υπόδειγμα των ερευνών σε μια σειρά Οικοπέδων της Κύπρου, ότι παρά τις ρητορικές της εξάρσεις η Αγκυρα είναι ιδιαίτερα προσεκτική όταν καλείται να «διαχειριστεί» στο πεδίο εταιρείες με τεράστια οικονομική ισχύ, οι οποίες μάλιστα έχουν την ευθεία στήριξη των ΗΠΑ. Το νέο κεφάλαιο που άνοιξε η κυβέρνηση στο μέτωπο της ενέργειας μπορεί να της επιφέρει, όμως, και πολιτικά οφέλη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ενόψει εκλογών απευθύνεται σε πολλαπλά ακροατήρια. Ορισμένα εξ αυτών έλκονται από τη «νέα» εικόνα της χώρας, η οποία μετά την οικονομική σταθεροποίησή της διασφαλίζει και τη γεωπολιτική και ενεργειακή της αναβάθμιση.
Ζυγίζοντας την πρόταση Δούκα
Σε ένα από τα κομβικά διλήμματα του επερχόμενου συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ θα αναδειχθεί η υιοθέτηση ή μη της πρότασης Δούκα, στην οποία αντιτάσσεται ο Ν. Ανδρουλάκης, να εγκριθεί ψήφισμα μέσω του οποίου θα αποκλείεται ρητά η προοπτική κυβερνητικής συνεργασίας με τη Ν.Δ. Πέραν της εσωκομματικής μάχης χαρακωμάτων που θα εξελιχθεί με επίκεντρο το ψήφισμα, η τελική επιλογή των συνέδρων θα έχει και ουσιαστικό πολιτικό αντίκτυπο, καθώς η όποια απόφαση εμπεριέχει «υπέρ» και «κατά». Εάν το συνέδριο συνταχθεί με την πρόταση Δούκα, το ΠΑΣΟΚ, όπως λέγεται:
– Καθιστά σαφή τη φυσιογνωμία του χώρου και τοποθετείται με ευκρίνεια στην κεντροαριστερή πτέρυγα του πολιτικού φάσματος.
– Χαράσσει σαφή διαχωριστική γραμμή από τον Κυρ. Μητσοτάκη, καθιστώντας περισσότερο αξιόπιστη την κριτική που του ασκεί σε επίπεδο οικονομικής πολιτικής και θεσμών.
– Εχει τη δυνατότητα να αναδειχθεί σε βασικό πόλο του αντικυβερνητικού μετώπου, στο οποίο στην παρούσα φάση διαγκωνίζονται μια σειρά από αντισυστημικά κόμματα.
– Δημιουργεί «ανάχωμα» προς τα αριστερά του και στερεί ζωτικό χώρο από τον Αλ. Τσίπρα.
Στον αντίποδα, όμως, το κατηγορηματικό «όχι» στην κυβέρνηση συνεργασίας με τη Ν.Δ. εγκυμονεί και κινδύνους, με βασικότερους ότι το ΠΑΣΟΚ:
– Eνδέχεται να χάσει τους κεντρώους ψηφοφόρους που δεν απορρίπτουν a priori το σενάριο της συγκυβέρνησης, αλλά πρωτίστως επιθυμούν η Ν.Δ. να μην ασκεί «ανεξέλεγκτη» την εξουσία και η χώρα να μην επιστρέψει στον αστερισμό της Αριστεράς.
– Θα είναι ευάλωτο σε κατηγορίες ότι έχει ως Plan B ένα μετεκλογικό μέτωπο με τον ΣΥΡΙΖΑ, το νέο κόμμα Τσίπρα ή ενδεχομένως και άλλα αριστερά σχήματα, με αποτέλεσμα μερίδα των ψηφοφόρων να στραφεί στη Ν.Δ. προκειμένου να αποτραπεί η συγκεκριμένη προοπτική.
– Θα εμφανιστεί ως συμπληρωματική πολιτική δύναμη που ετεροπροσδιορίζεται έναντι της Ν.Δ. και όχι ως πόλος που διεκδικεί την πρώτη θέση στις κάλπες.
