Με διαφορετικές προσδοκίες και επιδιώξεις σπεύδουν στο Πακιστάν για τις μεταξύ τους συνομιλίες ΗΠΑ και Ιράν. Το μόνο βέβαιο είναι ότι και οι δύο πλευρές θέλουν να φύγουν από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων δηλώνοντας νικητές.
Εγχείρημα διόλου εύκολο καθώς οι υψηλόβαθμες αντιπροσωπείες των δύο χωρών θα κληθούν να συμφωνήσουν σε μια κοινή οδό σε μια σειρά από ζητήματα αγκάθια με την κατάσταση στο Λίβανο και τα Στενά του Ορμούζ να κυριαρχούν στην ατζέντα. Το Ισραήλ λέει ότι η εκεχειρία δεν ισχύει για το Λίβανο και συνεχίζει να εξαπολύσει σφοδρές επιθέσεις.
Πληροφορίες θέλουν την αρχική συμφωνία εκεχειρίας που συμφωνήθηκε από τις ΗΠΑ και το Ιράν με τη μεσολάβηση του Πακιστάν να περιλαμβάνει και τον Λίβανο. Σύμφωνα με αμερικανικά ΜΜΕ ο Ντόναλντ Τραμπ άλλαξε γνώμη μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Η ιρανική κυβέρνηση με τη σειρά της δεν θέλει να θεωρηθεί ότι προδίδει τη Χεζμπολάχ και με τις συμμετοχή στις συνομιλίες μπορεί να κατηγορηθεί ότι το έπραξε για να διασφαλίσει τα δικά της συμφέροντα.
Αποκαλυπτική της στάσης της Τεχεράνης είναι η δήλωση υπουργού της κυβέρνησης ότι «δεν θέλουμε μια εκεχειρία που θα επέτρεπε στον εχθρό-επιτιθέμενο να επανεξοπλιστεί και να επιτεθεί ξανά. Έχουμε πει ξεκάθαρα στους φίλους μας ότι αυτή η κατάσταση δεν θα επαναληφθεί χωρίς εγγυήσεις».
Εκτός από το Λίβανο υπάρχει και το μείζον ζήτημα των Στενών του Ορμούζ. Η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός προέβλεπε ότι θα είναι ανοιχτά σε όλα τα πλοία αλλά κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Αντίθετα το Ιράν εξακολουθεί να διατηρεί τον έλεγχό στην κρίσιμη πλωτή οδό ωθώντας προς τα πάνω τις τιμές της ενέργειας για όλον το πλανήτη.
Στην περίπτωση του Ορμούζ το μεγαλύτερο δίλημμα το έχει ο Τραμπ. Θα μπορούσε να κατηγορήσει το Ιράν ότι έχει ήδη παραβιάσει τη συμφωνία, να εγκαταλείψει τη διπλωματία και να επιστρέψει στον πόλεμο. Δεδομένου ότι σχεδόν έξι εβδομάδες πολέμου δεν έχουν καταφέρει να ανοίξουν τα Στενά, είναι απίθανο να συμβεί στο μέλλον. Γι αυτό και τώρα τον πρώτο λόγο φαίνεται να έχει η διπλωματία.
