Για τη δημοσιογραφία, την οικογένειά του, τις επιλογές αλλά και τα λάθη του είχε μιλήσει, μεταξύ άλλων, στις 27 Μαΐου 2002, στην εκπομπή «Ενώπιος Ενωπίω» και τον Νίκο Χατζηνικολάου, ο Γιώργος Παπαδάκης, που πέθανε την Κυριακή 4 Ιανουαρίου σε ηλικία 74 ετών.
Στην εκπομπή, που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό MEGA, είχε αναφερθεί στα πρώτα του χρόνια, εξηγώντας πως είχε ξεκινήσει να δουλεύει από τα 12 του: «Έχω δουλέψει σερβιτόρος, σε περίπτερο, στην ΕΥΔΑΠ, σε κάθε είδους δουλειά. Δεν το λέω για να καυχηθώ, αλλά γιατί είναι εμπειρία ζωής».
Η δημοσιογραφία ήρθε τυχαία, όπως είχε αναφέρει, αλλά έγινε συνειδητή επιλογή. «Έκανα το “Κάθε μέρα παντού” για τρία-τέσσερα χρόνια. Ήταν τα πιο ουσιαστικά χρόνια. Το ραδιόφωνο σε μαθαίνει να ακούς και να δουλεύεις». Η εμπειρία του ραδιοφώνου τον οδήγησε στην τηλεόραση, όπου είχε πρωτοεμφανιστεί το 1986 στην εκπομπή «Τρεις στον αέρα», δίπλα στη Σεμίνα Διγενή και τον Νάσο Αθανασίου. «Η συμμετοχή μου ξεκίνησε τυχαία, αλλά αποδείχθηκε καθοριστική».
Στη συνέχεια, είχε εξομολογηθεί ότι, ύστερα από τόσα χρόνια, δεν είχε κουραστεί από το πρωινό ξύπνημα. «Όχι, δεν το μισώ. Θα ήμουν αχάριστος αν έλεγα ότι το μισώ», είχε πει, εξηγώντας πως κάθε πρωί ξυπνούσε γύρω στις πέντε. «Αν με ενοχλούσε, θα είχα φύγει. Όμως το αγαπώ, το χαίρομαι».
Αναφερόμενος στην εκπομπή «Κόκκινη Κάρτα», δεν είχε διστάσει να κάνει αυτοκριτική. «Ήμουν απαράδεκτος για μεγάλο μέρος της εκπομπής. Κυνηγώντας τη θεαματικότητα, έκανα πράγματα που δεν με αντιπροσώπευαν. Ζήτησα συγγνώμη δημόσια και άλλαξα πορεία». Για τα νούμερα τηλεθέασης είχε σχολιάσει: «Τα νούμερα δεν κάνουν μια εκπομπή καλή. Μπορεί να έχεις χαμηλή θεαματικότητα και να έχεις κάνει μια εξαιρετική εκπομπή. Όποιος κρίνει με βάση τα νούμερα, είναι… νούμερο».
Μιλώντας για την οικογένειά του, είχε τονίσει: «Οικογένεια, πάνω απ’ όλα», λέγοντας στη συνέχεια πως είχε παράπονο που δεν ξυπνούσε ποτέ μαζί με τους γιους του για να πάνε σχολείο. «Δεν πιστεύω ότι είμαι καλός πατέρας. Είναι παράπονο δικό τους και δικό μου». Είχε προσθέσει: «Η δουλειά τρώει χρόνο, ψυχή και σάρκα. Αν δεν αγαπάς αυτό που κάνεις και δεν το υπηρετείς με πάθος, δεν έχει αξία. Κι εγώ αυτό έκανα — το υπηρέτησα».
Ο Γιώργος Παπαδάκης είχε αναφέρει πως ποτέ δεν μπήκε σε δημοσιογραφικές «παρέες» και πως δεν τον εντυπωσίασε ποτέ η τηλεόραση. «Με τη δική μου λογική, με τους δικούς μου κανόνες και όχι τους τηλεοπτικούς». Για τον ανταγωνισμό στην πρωινή ζώνη, είχε τονίσει: «Δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Είμαστε όλοι φίλοι. Στην εκπομπή μας απαγορεύεται να βλέπουμε τι κάνουν οι απέναντι. Εμείς κοιτάμε μόνο τη δουλειά μας».
Μιλώντας για φιλίες και εμπειρίες, είχε εξηγήσει πως είχε γνωρίσει ανθρώπους που τον απογοήτευσαν, αλλά δεν κρατούσε κακία. «Δεν μένω εκεί. Προσέχω να θυμάμαι αυτούς που με βοήθησαν, έστω και λίγο».
Σε εκείνη την εκπομπή, ο Γιώργος Παπαδάκης είχε αναφερθεί και στην πολιτική, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν ανήκε σε κανένα κόμμα. «Είμαι έντονα πολιτικοποιημένος, αλλά όχι κομματικοποιημένος. Αν σε χρωματίσει ο κόσμος, παύει να σου έχει εμπιστοσύνη», είχε πει. Είχε θυμηθεί, μάλιστα, ότι είχε απολυθεί δύο φορές από την ΕΡΤ — μία επί ΠΑΣΟΚ και μία επί Νέας Δημοκρατίας — «για καθαρούς λόγους εκδίκησης».
Για την τηλεόραση και τα ριάλιτι, είχε ξεκαθαρίσει: «Δεν με αφορούν. Σέβομαι τις επιλογές του σταθμού, αλλά δεν είναι κάτι που θα έκανα». Όσον αφορά τις μετακινήσεις δημοσιογράφων, είχε δηλώσει: «Οι μεταγραφές υπάρχουν μόνο στο ποδόσφαιρο. Όποιος αλλάζει δουλειά κάθε λίγο, χάνει την αξιοπιστία του». Είχε εκφράσει την περηφάνια του που δεν είχε αλλάξει σταθμό και παρέμενε πιστός στον ΑΝΤ1. «Η διάθεσή μου είναι να μείνω. Όταν είσαι τόσα χρόνια σε έναν χώρο, γίνεται δεύτερο σπίτι σου».
*Το υλικό προέρχεται από το προσωπικό αρχείο του Νίκου Χατζηνικολάου.
