Το ερώτημα αυτό αιωρείται, πλέον, πάνω από την -άλλοτε κραταιά- οινοποιητική επιχείρηση «Ευάγγελος Τσάνταλης Α.Ε», καθώς από την 12η Ιανουαρίου του 2025, έχει κηρυχθεί και επίσημα σε πτώχευση, με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που κλείνει το μάτι σε πιθανούς «μνηστήρες», να κάνουν το βήμα να τη διεκδικήσουν.
Συγκεκριμένα, με την υπ’ αριθμόν 50789/2025 απόφαση, το δικαστήριο έκανε δεκτή την αίτηση πτώχευσης και τις πρόσθετες παρεμβάσεις, δεν αποδέχθηκε τις κύριες παρεμβάσεις που είχαν κατατεθεί, όρισε χρόνο παύσης πληρωμών την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης εντός του 2023 και παράλληλα διόρισε σύνδικο πτώχευσης, την εταιρεία NM Asset Management Advisors, με αρμοδιότητα τη διαχείριση κι εκποίηση της πτωχευτικής περιουσίας.
Η διαδικασία περιλαμβάνει την πώληση του συνόλου του ενεργητικού ή και επιμέρους λειτουργικών συνόλων, περιλαμβάνοντας αμπελώνες σε Χαλκιδική (120 στρέμματα), Μαρώνεια Ροδόπης (500 στρέμματα) και Νάουσα (200 στρέμματα), οινοποιητικές εγκαταστάσεις στον Άγ. Παύλο Χαλκιδικής και τη Ραψάνη, γεωγραφικές ενδείξεις, stock κρασιών, αλλά και εμβληματικά brands που συνδέθηκαν με την ιστορία του κρασιού.

Το ζητούμενο πλέον είναι ποιο δρόμο θα επιλέξει να ακολουθήσει ο σύνδικος πτώχευσης, ως προς τον τρόπο εκποίησης της «Ευάγγελος Τσάνταλης ΑΕ», αν θα είναι πακέτο ή με τη μέθοδο της σαλαμοποίησης, και με τι οικονομικούς όρους, και σε δεύτερο επίπεδο αν θα κάνουν, εν τέλει την εμφάνισή τους πιθανοί και πόσοι ενδιαφερόμενοι επενδυτές.
Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα στον αμπελοοινικό κι επιχειρηματικό χώρο προεξοφλεί πως θα υπάρξει τουλάχιστον ένας «μνηστήρας» για τα «ασημικά» της άλλοτε ιστορικής οινοποιίας, στο πρόσωπο του οποίου «φωτογραφίζεται» ο όμιλος Ελληνικά Οινοποιεία, συμφερόντων των Αδελφών Ηλία και Θωμά Γεωργιάδη και της οικογένειας Αντετοκούμπο.
Άλλωστε το συγκεκριμένο επιχειρηματικό σχήμα, πέραν του ότι διαθέτει το οικονομικό εκτόπισμα να κάνει μια τέτοια κίνηση, καθώς ακόμη και στην κατάσταση που είναι σήμερα οι υποδομές της Τσάνταλη, σίγουρα θα απαιτηθούν 10-15 εκατ. ευρώ για να αποκτηθούν και αρκετά ακόμη για να υπάρξει εκσυγχρονισμός τους, η Ελληνικά Οινοποιεία ήταν αυτή που είχε εκφράσει ενδιαφέρον για την «Ευάγγελος Τσάνταλης ΑΕ» και ενόσω η οινοποιητική επιχείρηση ήταν ακόμη εν ζωή, αλλά η πρόταση που είχε καταθέσει το Νοέμβριο του 2023 στη doValue, απορρίφθηκε.

Στην πιθανότητα να επανέλθει ζωηρά στη διεκδίκηση της Τσάνταλης ο όμιλος Ελληνικά Οινοποιεία, συνηγορεί, επίσης, και το γεγονός ότι το σχήμα, που έχει ενοικιάσει και λειτουργεί το οινοποιείο στη Ραψάνη, κατά πληροφορίες της Agrenda, σχετίζεται με την οικογένεια Γεωργιάδη.
Ζεστό θεωρεί πως παραμένει το ενδιαφέρον της Ελληνικά Οινοποιεία και ο Θανάσης Καλιγάς, πρώην πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στην Ευάγγελος Τσάνταλης ΑΕ. «Νομίζω πως εξακολουθεί να υπάρχει το ενδιαφέρον από την πλευρά της Ελληνικά Οινοποιεία για την Ευάγγελος Τσάνταλης, καθώς πρόκειται, ακόμη και σήμερα, για μαγαζί γωνία, το οποίο φυλάσσεται από security. Από την πρώτη στιγμή εξάλλου αυτός ο όμιλος ήταν ο μοναδικός επενδυτής που εμπράκτως είχε δείξει πως θέλει να αποκτήσει την εταιρεία και για αυτό και κατέθεσε και σχετική πρόταση, η οποία απορρίφθηκε από τον πιστωτή» είπε ο κ. Καλιγάς, συμπληρώνοντας πως «έχει δρόμο ακόμη η ιστορία, γιατί υπάρχει πολύ χαρτούρα που πρέπει να διευθετηθεί, αλλά πιστεύω ότι μέσα στο 2026 θα έχει κλείσει η υπόθεση».
Να σημειωθεί πως με την πτώχευση, η ιστορική οινοποιητική εταιρεία αφήνει πίσω της συνολικές υποχρεώσεις άνω των 66 εκατ. ευρώ, από τα οποία, περίπου 1,5 εκατ. ευρώ υπολογίζεται από τους εργαζόμενους ότι είναι αυτά που τους οφείλονται από δεδουλευμένα και εφάπαξ. Επίσης, άλλα περίπου 40 εκατ. ευρώ αφορούν σε δάνεια προς τις τέσσερις συστημικές τράπεζες και την Attica Bank, 6,8 εκατ. ευρώ προς τον ΕΦΚΑ, 4,5 εκατ. ευρώ στο Δημόσιο, ενώ οι οφειλές προς προμηθευτές ξεπερνούν τα 10 εκατ. ευρώ, καθιστώντας σαφές το βάθος της κρίσης.
Οι απαρχές της Τσάνταλης, έλκουν τις ρίζες της τις Σέρρες το 1890 και στο πέρασμα των ετών εξελίχθηκε σε ένα διεθνές brand, που άφησε το αποτύπωμά της στην αναγέννηση του ελληνικού κρασιού. Από το Άγιο Όρος μέχρι το Κρεμλίνο, η πορεία της ήταν γεμάτη διακρίσεις και εξαγωγές σε δεκάδες χώρες. Τώρα η μπάλα περνά σε ένα άλλο γήπεδο και η τύχη της θα κριθεί από το ενδιαφέρον των πιθανών επενδυτών, με τη διαιτησία του συνδίκου διαχείρισης της πτώχευσης.

