Σε απλά µαθηµατικά, µαζεύεται φέτος ένα υπαρκτό πλεόνασµα όσο η µισή ιταλική σοδειά, το οποίο µπορεί να επιβαρύνει την αγορά στις απαρχές της επόµενης σεζόν, ανεξάρτητα του πόσο καλά ή άσχηµα εξελιχθεί η νέα σοδειά. Να σηµειωθεί εδώ πως η πλειοψηφία αυτού του πλεονάσµατος, συγκεκριµένα κάπου 1 εκατ. τόνοι, εκτιµάται πως θα βρίσκεται αποθηκευµένη τέλη καλοκαιριού στα σιλό του Καναδά, καθιστώντας την µεγαλοπαραγωγό χώρα κεντρικό διαµορφωτή των εξελίξεων ίσως και πριν την έναρξη της δικιάς της περιόδου εµπορίας, στα µέσα προς τέλη Οκτωβρίου.
Στην Ελλάδα τώρα, µε το σύνολο της σοδειάς να είναι φιξαρισµένο -εξαιρούνται οι λίγοι που διαθέτουν ίδιο αποθηκευτικό χώρο- η προσοχή στρέφεται στην εξέλιξη της, η οποία για την ώρα είναι εξαιρετική µε τις βροχές στην συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων να βοηθά τα στάρια. Εξαιρούνται κάποιες περιπτώσεις όπως ο κάµπος του Πολύκαστρου στο Κιλκίς, όπου εκτιµάται πως 15 µε 20.000 στρέµµατα πνίγηκαν λόγω των χειµάρρων από το όρος Πάικο, ελέω των συνεχιζόµενων βροχοπτώσεων.
Όσον αφορά τις τιµές πλέον, η νότια Ιταλία κινήθηκε αυτή την εβδοµάδα για πρώτη φορά µετά από ένα τρίµηνο καθοδικά, µε µία αναπροσαρµογή της τάξης των 3 ευρώ ο τόνος για όλες τις ποιοτικές κατηγορίες. Συγκεκριµένα, το εµπορικό κέντρο της Φότζια δίνει στα ποιοτικά σιτάρια (Fino) µε ειδικό βάρος 79,5-80 kg/hl, υαλώδη 80% και πρωτεΐνη 12-12,5% τιµή αποθήκης εµπόρου στα 282 – 287 ευρώ ο τόνος και στη δεύτερη ποιότητα (Buono Mercantile) µε ειδικό βάρος 78 kg/hl, υαλώδη 65% και πρωτεΐνη 11-11,5% τιµή αποθήκης εµπόρου στα 267 – 272 ευρώ ο τόνος. Η τρίτη ποιότητα µε ειδικό βάρος 76 kg/hl, υαλώδη 50% (Mercantile) παίζει πλέον στα 262 µε 267 ευρώ ο τόνος. Οι ελληνικές τιµές παίζουν στα 245 µε 250 ευρώ ο τόνος FOB, µε λίγες δουλειές ωστόσο µιας που λίγο ελληνικό σκληρό παραµένει απούλητο.
Φιλοδοξεί να πάρει τα παραγωγικά ηνία από τον Καναδά η Τουρκία
Συγκεντρωµένη κατά πλειοψηφικό ποσοστό γύρω από συγκεκριµένες ζώνες καλλιέργειας είναι η τούρκικη παραγωγή σκληρού σίτου, µε τη ΝΑ και Κεντρική Ανατολία να συγκεντρώνουν για το 2024 τους 2,34 εκ συνόλου 4,40 εκατ. τόνους παραγωγής. Σε αυτές τις ζώνες, η Τουρκία πραγµατοποιεί σηµαντικές επενδύσεις όπως το γιγάντιο αρδευτικό έργο Diyarbakır-Silvan. Η πρώτη φάση του αναµένεται να ολοκληρωθεί εντός του 2027 και η δεύτερη το 2030 µε στόχο να αρδεύσει 2,45 εκατ. στρέµµατα, σχεδόν εξολοκλήρου µε σκληρό και µαλακό σιτάρι. Με τέτοιες επενδύσεις, η χώρα φέρεται να στοχεύει σε διπλασιασµό του θεωρητικού της δυναµικού, άνω των 7 εκατ. τόνων, µέσα στο δεύτερο µισό της δεκαετίας, ξεπερνώντας αυτό του Καναδά. Προφανώς, µία τέτοια εξέλιξη σηµαίνει πως η χώρα θα ανοιχθεί και στο εξαγωγικό εµπόριο.
