Το όνομα του Γιώργου Πρίντεζη δόθηκε επισήμως στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ του Αγίου Δημητρίου
Στην τελετή ονοματοδοσίας του κλειστού του Αγίου Δημητρίου, ο παλαίμαχος πλέον μπασκετμπολίστας και πρώην αρχηγός του Ολυμπιακού έκανε τα πρώτα βήματά του στο μπάσκετ από αυτό το γήπεδο με τη φανέλα του Αστέρα Αγίου Δημητρίου.
Ο Ολυμπιακός τον ανακάλυψε εκεί και τον έκανε δικό του το 2000, για ν’ ακολουθήσουν ευρωπαϊκοί και εγχώριοι τίτλοι για τον Συριανό πάουερ φόργουορντ και τον σύλλογο.
«Θυμάμαι σαν τώρα πριν από 22 χρόνια που ήμουν στο ανοιχτό δίπλα και έκανα τις πρώτες μου προπονήσεις, χωρίς φυσικά καν να ξέρω ότι στο μέλλον θα ασχολούμαι επαγγελματικά με το μπάσκετ», είπε αρχικά ο Γιώργος Πρίντεζης για να προσθέσει: «Εύχομαι να γίνουν ακόμη περισσότερα κλειστά και ακόμη περισσότερα παιδιά ν’ ασχοληθούν όχι μόνο με το μπάσκετ, αλλά με τον αθλητισμό γενικότερα».
Παρόντες στην τελετή ονοματοδοσίας του κλειστού του Αγίου Δημητρίου προς τιμήν του Γιώργου Πρίντεζη οι αδελφοί Αγγελόπουλοι, Παναγιώτης και Γιώργος. «Διαμάντι ο Πρίντεζης, ανοικτή η πόρτα του Ολυμπιακού για εκείνον», δήλωσαν οι ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Ολυμπιακός.
Παρών ήταν και ο γενικός διευθυντής της ΚΑΕ Ολυμπιακός, Νίκος Λεπενιώτης.
Προβλήθηκε βίντεο στο οποίο μίλησαν για τον Γιώργο Πρίντεζη κατά σειρά οι Σάσα Βεζένκοφ, Γιαννούλης Λαρεντζάκης, Κώστας Παπανικολάου, Δημήτρης Διαμαντίδης και Νίκολα Μιλουτίνοφ.
Ο Γιώργος Πρίντεζης συμβολικά πέτυχε το πρώτο καλάθι μετά από την ολοκλήρωση της τελετής ονοματοδοσίας και το έπραξε με «πεταχτάρι».
Στην οροφή του γηπέδου ίπταται από σήμερα η φανέλα του Γιώργου Πρίντεζη, με το Νούμερο 15, με τα χρώματα της πρώτης ομάδας του, του Αστέρα Αγίου Δημητρίου.
Η ομιλία του Πρίντεζη
«Καλησπέρα σε όλους, καλή χρονιά. Όπως γνωρίζουν οι περισσότεροι, για μένα είναι ό,τι χειρότερο να είμαι το επίκεντρο, ειδικά εκτός αγωνιστικού χώρου, παρόλο που είναι κάτι πολύ τιμητικό, δεν σας κρύβω ότι νιώθω πολύ άβολα. Όσο ωραίες και να είναι οι στιγμές που πέρασα στον Ολυμπιακό, όσες όμορφες και να ήταν οι κατακτήσεις, ακόμα και οι δύσκολες στιγμές που σε σκληραγωγούν σε κάνουν καλύτερο.
Πάντα οι στιγμές που ξεκινάς από κάπου, οι πρώτες αναμνήσεις, οι βάσεις που λένε, είναι αυτές που σου μένουν και οι αναμνήσεις είναι αυτές που σε κάνουν και αγαπάς κάτι. Βλέπω παλιούς συμπαίκτες, βλέπω παλιά πρόσωπα και δε σας κρύβω ότι με συγκινεί πάρα πολύ.
Γιατί θυμάμαι σαν τώρα πριν από 22 χρόνια που ήμουν στο ανοιχτό δίπλα και έκανα τις πρώτες μου προπονήσεις, χωρίς φυσικά καν να ξέρω ότι στο μέλλον θα ασχολούμαι επαγγελματικά με το μπάσκετ. Ευχαριστώ πάρα πολύ δήμαρχε, όλη τη δημοτική Αρχή για την τιμή που μου κάνατε.
Είναι ακόμα μεγαλύτερη η τιμή και η χαρά γιατί δεν σας γνωρίζω προσωπικά κι όπως γνωρίζετε δεν είμαι ούτε πολιτικοποιημένος, ούτε ασχολούμαι με κάποια αρχή, ούτε με κάποια παράταξη, οπότε η συγκεκριμένη τιμή με κάνει ακόμα ιδιαίτερα χαρούμενο. Ευχαριστώ πάρα πολύ τους προέδρους, γιατί χωρίς εκείνους δεν θα ήμασταν όλοι εδώ πέρα. Ούτε δημοσιογράφοι, ούτε εγώ, ούτε κανείς.
Αυτή είναι μία πραγματικότητα, όλα αυτά τα χρόνια πορευτήκαμε παρέα και σε όλες τις χαρές όλες τις λύπες. Πολλές φορές ο κόσμος μένει στις χαρές, αλλά οι λύπες και οι στενοχώριες ήταν αυτές οι οποίες σε δένουν και σε κάνουν να αγαπάς και να δένεσαι περισσότερο και με κάποιους ανθρώπους, ακόμα και με συλλόγους.
Εύχομαι να γίνουν ακόμη περισσότερα κλειστά και ακόμη περισσότερα παιδιά ν’ ασχοληθούν όχι μόνο με το μπάσκετ, αλλά με τον αθλητισμό γενικότερα».
