Ο προπονητής της ΑΕΛ, Σάββας Παντελίδης, μίλησε στο paixebala και αναλύει όσα προηγήθηκαν, όσα πέτυχε η ομάδα του και –κυρίως– όσα απομένουν μέχρι την επίτευξη του μεγάλου στόχου: την παραμονή.
Αναλυτικά ο Σάββας Παντελίδης
Περiμένατε να φύγετε με βαθμό από το Καραϊσκάκη;
«Αν θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής, πριν από το παιχνίδι είχα στο μυαλό μου ένα πολύ δύσκολο σενάριο. Ξέραμε όλοι ότι παίζουμε απέναντι σε μια από τις πιο ποιοτικές και σταθερές ομάδες του πρωταθλήματος, σε μια έδρα που παραδοσιακά ασκεί τεράστια πίεση. Η σκέψη μου δεν ήταν ότι “πάμε να πάρουμε αποτέλεσμα”, αλλά περισσότερο ότι “πρέπει να αντέξουμε και να περιορίσουμε τη ζημιά όσο μπορούμε”. Δεν σημαίνει ότι δεν πίστευα στους παίκτες μου… το αντίθετο. Ήξερα ότι θα τα δώσουν όλα, ότι θα παίξουν με ψυχή και συγκέντρωση. Όμως, τέτοια παιχνίδια κρίνονται στις λεπτομέρειες και συνήθως η ποιότητα του αντιπάλου κάνει τη διαφορά. Αυτό που με ικανοποιεί περισσότερο είναι ότι μέσα στο παιχνίδι αρχίσαμε να πιστεύουμε όλο και περισσότερο ότι μπορούμε να πάρουμε κάτι. Και αυτό δεν έρχεται τυχαία. Έρχεται μέσα από τη δουλειά και τη συνέπεια».
Τι ήταν αυτό που έκανε τη διαφορά τελικά;
«Η πειθαρχία στο πλάνο και η υπομονή. Ξέραμε ότι αν ανοιχτούμε ή αν προσπαθήσουμε να παίξουμε “στα ίσια” από το πρώτο λεπτό, θα το πληρώσουμε. Οπότε επιλέξαμε να πάμε σε ένα πιο προσεκτικό παιχνίδι, με έμφαση στην άμυνα και στη σωστή τοποθέτηση. Οι παίκτες εφάρμοσαν σχεδόν άψογα αυτά που είχαμε δουλέψει. Κλείσαμε χώρους, δεν επιτρέψαμε εύκολες συνεργασίες και προσπαθήσαμε να χαλάσουμε τον ρυθμό του Ολυμπιακού και κυρίως να μην του βγουν τα σουτ έξω από την περιοχή. Το πιο σημαντικό ήταν ότι δεν πανικοβληθήκαμε όταν δεχθήκαμε πίεση. Μείναμε συγκεντρωμένοι και αυτό, όσο περνούσε η ώρα, άρχισε να λειτουργεί υπέρ μας. Σε τέτοια παιχνίδια, η ψυχολογία παίζει τεράστιο ρόλο. Όταν βλέπεις ότι αντέχεις, ότι δεν δέχεσαι γκολ, αρχίζεις να πιστεύεις όλο και περισσότερο. Και νομίζω ότι αυτό ήταν το σημείο-κλειδί, ότι πήγα στο ημίχρονο στα αποδυτήρια με το 0-0».
Οι απουσίες και τα προβλήματα πριν το ματς πόσο σας επηρέασαν;
«Μας επηρέασαν πολύ, δεν υπάρχει αμφιβολία. Είχαμε έξι σημαντικές απουσίες, κάτι που αλλάζει εντελώς τον σχεδιασμό σου. Όταν λείπουν βασικοί παίκτες και μάλιστα σε κομβικές θέσεις, πρέπει να αναπροσαρμόσεις τα πάντα. Η αμυντική μας γραμμή, για παράδειγμα, έπαιζε πρώτη φορά μαζί. Δύο παιδιά είχαν έρθει τον Ιανουάριο και δεν είχαν ακόμη “δέσει” πλήρως με τους υπόλοιπους. Αυτό αυξάνει τον βαθμό δυσκολίας, ειδικά απέναντι σε έναν αντίπαλο όπως ο Ολυμπιακός. Και φυσικά, υπήρξε και το θέμα με τον τερματοφύλακα. Το να αλλάζεις πλάνο τελευταία στιγμή, λίγα λεπτά πριν τη σέντρα, δεν είναι εύκολο. Αλλά εκεί φαίνεται και η ετοιμότητα μιας ομάδας. Πρέπει να προσαρμόζεσαι άμεσα».
Πώς διαχειριστήκατε την περίπτωση του Βενετικίδη;
«Ήταν μια πολύ ιδιαίτερη στιγμή. Ουσιαστικά του είπαμε ότι παίζει βασικός χωρίς να έχει τον χρόνο να το επεξεργαστεί. Ήταν λογικό να αιφνιδιαστεί. Δεν πρόλαβα να του δώσω οδηγίες, να τον βάλω στο κλίμα όπως θα ήθελα. Αυτό που του είπα ήταν απλό: “μπες και παίξε”. Δεν ήθελα να τον φορτώσω με άγχος ή υπερβολικές οδηγίες. Και τελικά, νομίζω ότι αυτό τον βοήθησε. Έπαιξε ελεύθερα, με αυτοπεποίθηση και χωρίς φόβο. Τέτοιες εμφανίσεις δεν είναι τυχαίες. Δείχνουν ότι ο παίκτης έχει δουλέψει, έχει ποιότητα και απλώς περίμενε την ευκαιρία του».
Μετά από τέτοια εμφάνιση, αλλάζει η ιεραρχία;
«Στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν μόνιμες ιεραρχίες. Υπάρχει η καθημερινή δουλειά και η απόδοση. Ο Βενετικίδης έδειξε ότι αξίζει περισσότερες ευκαιρίες και σίγουρα θα τις πάρει.
Από εκεί και πέρα, η διαχείριση είναι το πιο δύσκολο κομμάτι για έναν προπονητή. Πρέπει να είσαι δίκαιος, αλλά και να κρατάς ισορροπίες. Δεν μπορείς να ξεγράψεις παίκτες που έχουν προσφέρει, αλλά ούτε να αγνοήσεις κάποιον που δείχνει έτοιμος να βοηθήσει. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να υπάρχει υγιής ανταγωνισμός. Να νιώθουν όλοι ότι αν δουλέψουν, μπορούν να παίξουν».
Μετά το ματς μιλήσατε καθόλου;
«Τον αγκάλιασα, τον φίλησα, του είπα μπράβο και του είπα επίσης πως δεν τον είχα μετρήσει καλά»
Αυτή είναι τεράστια παραδοχή για έναν προπονητή…
«Είναι η αλήθεια όμως. Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα την ομάδα, κάναμε πολλές αλλαγές, αλλά δεν μπορείς να αλλάξεις τα πάντα. Φέραμε οχτώ νέους παίχτες και όλους αυτούς έπρεπε να τους συσπειρώσεις. Να δημιουργήσουμε ένα συμπαγές σύνολο»
Η ομάδα, όμως , δείχνει δυνατή σε σχέση με την αρχή της σεζόν…
«Αυτό είναι αποτέλεσμα δουλειάς, αλλά και νοοτροπίας. Από την πρώτη στιγμή προσπάθησα να περάσω ένα μήνυμα: ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει και ότι μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση. Κάναμε αλλαγές, όχι μόνο σε πρόσωπα αλλά και σε τρόπο παιχνιδιού. Προσπαθήσαμε να γίνουμε πιο οργανωμένοι, πιο συμπαγείς και πιο αποτελεσματικοί. Δεν ήταν εύκολο και ακόμα δεν έχουμε φτάσει εκεί που θέλουμε. Όμως πλέον υπάρχει ταυτότητα. Η ομάδα ξέρει τι θέλει να κάνει στο γήπεδο και αυτό φαίνεται, δεν είμαστε στα καλύτερά μας, είμαστε καλά όμως».
Πέρα όμως από την αμυντική θωράκιση, φάνηκε πως είχατε διαβάσει πολύ καλά τον Ολυμπιακό. Ήταν στοχευμένο το πλάνο σας σε συγκεκριμένους παίχτες των ερυθρόλευκων;
«Ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα που δύσκολα αλλάζει το βασικό της πλάνο. Έχει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία στο παιχνίδι της, την υπηρετεί με συνέπεια και αυτό είναι και η δύναμή της. Από τη μία, αυτό σε δυσκολεύει γιατί ξέρεις ότι θα το εκτελέσει σε υψηλό επίπεδο. Από την άλλη, όμως, σου δίνει και τη δυνατότητα να προετοιμαστείς πιο στοχευμένα, γιατί δεν έχεις να αντιμετωπίσεις κάτι εντελώς απρόβλεπτο. Δεν μπορείς να πεις ότι θα περιορίσεις έναν παίκτη και τελείωσε το παιχνίδι. Έχει ποιότητα σε πολλές θέσεις, έχει παίκτες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά ανά πάσα στιγμή. Οπότε η προσέγγισή μας ήταν συνολική. Προσπαθήσαμε να κλείσουμε χώρους, να μην του επιτρέψουμε να βρει εύκολες συνεργασίες και κυρίως να μην του δώσουμε ρυθμό. Το γεγονός ότι περιμέναμε ένα συγκεκριμένο μοτίβο παιχνιδιού μας βοήθησε στο να στήσουμε καλύτερα το πλάνο μας. Ξέραμε τι να περιμένουμε και που να δώσουμε έμφαση».
Ο τηλεοπτικός φακός σας “έπιασε” σε έναν θερμό εναγκαλισμό με τον Μεντιλίμπαρ πριν τη σέντρα. Υπάρχει κάτι παραπάνω από συναδελφική σχέση;
«Όχι, δεν θα έλεγα ότι είμαστε φίλοι με την έννοια της προσωπικής σχέσης εκτός γηπέδου, αλλά σίγουρα υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός και εκτίμηση. Από την πρώτη φορά που γνωριστήκαμε, μου είχε πει ότι του αρέσει ο τρόπος που προσπαθώ να οργανώνω τις ομάδες μου, ότι δίνω έμφαση στη δομή και στην πειθαρχία. Αυτά είναι πράγματα που κι εγώ εκτιμώ σε εκείνον. Αν δεις τις ομάδες του, θα καταλάβεις αμέσως ότι υπάρχει ξεκάθαρο πλάνο, τόσο στο γήπεδο όσο και στα αποδυτήρια.
Είναι από τους προπονητές που μπορείς να “κλέψεις” πράγματα, με την καλή έννοια. Να παρατηρήσεις, να μάθεις, να εξελιχθείς. Και νομίζω αυτό είναι πολύ σημαντικό στο δικό μας επάγγελμα. Ο εναγκαλισμός πριν το παιχνίδι ήταν αυθόρμητος. Ήταν μια στιγμή αμοιβαίου σεβασμού».
Είναι δηλαδή ο συνάδελφος εκείνος που ξεχωρίζετε στην Super League…
«Ναι, με διαφορά. Μ΄αρέσει πολύ ο τρόπος που κοουτσάρει…η ψυχραιμία του, η παρατηρητικότητά του, η αγάπη που έχει για το ποδόσφαιρο»
Μετά το τέλος του αγώνα μιλήσατε καθόλου;
«Όχι, όχι, δεν χρειάστηκε»
Και τώρα play out…είσαστε προετοιμασμένοι στην ΑΕΛ γι΄αυτήν την δοκιμασία;
«Είναι τελικοί. Δεν υπάρχει άλλη λέξη να το περιγράψει. Μπορεί να έχουμε ένα μικρό προβάδισμα βαθμών από τους αντιπάλους μας, αλλά αυτό δεν λέει τίποτα αν δεν συνεχίσουμε με την ίδια σοβαρότητα. Η ψυχολογία είναι καλή, αλλά πρέπει να την ελέγξουμε. Δεν πρέπει να μας παρασύρει. Το πιο δύσκολο σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να μείνεις συγκεντρωμένος όταν έρχονται καλά αποτελέσματα. Ο στόχος είναι ένας: η παραμονή. Και μέχρι να τον πετύχουμε, δεν υπάρχει χώρος για χαλάρωση».
Τι ρόλο παίζει ο κόσμος;
«Ααααα….Τεράστιο. Ο κόσμος της ΑΕΛ είναι δίπλα μας και το νιώθουμε καθημερινά. Είναι δύναμη για τους παίκτες, αλλά και ευθύνη για εμάς. Προσωπικά, το εισπράττω έντονα. Οι φίλαθλοι έχουν εναποθέσει πολλές ελπίδες πάνω μας και αυτό σε γεμίζε, αλλά και σε κάνει πιο προσεκτικό. Δεν θέλω να δώσω υποσχέσεις, θέλω να φέρω αποτελέσματα. Αν δείτε πως κάνουν για μένα…είναι πραγματικά συγκινητικοί. Καμιά φορά δεν σας κρύβω πως το σκέφτομαι αν πρέπει να βγω από το σπίτι….και λίγα σας λέω. Πρέπει να έρθει κανείς στη Λάρισα για να δει το πόσο οι Λαρισαίοι αγαπάνε την ΑΕΛ. Δεν έχω λόγια να περιγράψω τους φιλάθλους μας»
Το μέλλον σας στην ομάδα;
«Δεν είναι κάτι που με απασχολεί τώρα. Το έχω ξεκαθαρίσει. Προτεραιότητα είναι η ομάδα να σωθεί. Όλα τα υπόλοιπα μπορούν να περιμένουν. Αν έρθει η στιγμή, θα τα συζητήσουμε. Αλλά όχι τώρα. Το συμβόλαιό μου λήγει στις 31 Μαϊου. Έχουμε καιρό ακόμη».
Αν ο κόσμος της ΑΕΛ απαιτήσει την παραμονή σας τι θα κάνατε;
«Δεν θα βρεις προπονητή στον κόσμο που να μην του αρέσει να κοοουτσάρει ομάδες με δυνατές εξέδρες…Όλα στην ώρα τους. Τώρα πάμε να σώσουμε την ομάδα»
