Φόρτωση Text-to-Speech…
Οι ημέρες που ο υπουργός Μετανάστευσης Θάνος Πλεύρης αναγκαζόταν να πηγαίνει χαράματα στην πλατεία των Εξαρχείων και να κάνει ψιθυριστά δηλώσεις στην κάμερα ότι σπάει το άβατο, έχουν πια περάσει. Ο νεότερος από την τριανδρία –που, από τότε που μετακόμισε στη Ν.Δ. από τον ΛΑΟΣ, βρίσκεται στην πιο δεξιά γωνιά της κυβέρνησης– αισθάνεται πως ήρθε η στιγμή να σταθεί εκείνος στο κέντρο της σκηνής. Το χαρτοφυλάκιό του προσφέρεται για πρωταγωνιστικό ρόλο.
Εχοντας ως πρότυπο το ρεύμα του τραμπισμού, όπως και πολλοί άλλοι πολιτικοί στην Ευρώπη, επιδίδεται σε μια ρητορική, που γίνεται πιο εύκολη όσο δεν υπάρχει ιδιαίτερο (πραγματικό) πρόβλημα με τις μεταναστευτικές ροές στην Ελλάδα. Θυμίζοντας τον βοσκό του Αισώπου, ο κ. Πλεύρης έφερε και συντηρεί στην επικαιρότητα το ζήτημα της κατάργησης της μπούργκας στην Ελλάδα. Ο ίδιος ισχυρίζεται πως μόνη του έννοια είναι να στηρίξει την ένταξη των γυναικών στην ελληνική κοινωνία. Στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, που τον βλέπουν με καχυποψία, λένε πως βρήκε έναν ακόμη τρόπο για να βρίσκεται, σκιαμαχώντας, στο προσκήνιο.
Η έκπληξη και τα «παράθυρα»
Πρόκειται για τους ίδιους που άκουσαν έκπληκτοι ότι η κυβέρνηση εξετάζει απαγόρευση της μπούργκας στην Ελλάδα από τα χείλη του υπουργού Μετανάστευσης στη Βουλή. Το ζήτημα δεν είχε προκύψει ποτέ προς συζήτηση, γιατί άλλωστε είναι μάλλον απίθανο να είχε δει κανείς μπούργκα στην Ελλάδα, ακόμη και μέσα στα προσφυγικά καμπ. Ο Θάνος Πλεύρης, λοιπόν, άνοιξε ένα θέμα, που δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες του υπουργείου του, για να «γράψει» ώρες εύκολης «πτήσης» στον πρωινό τηλεοπτικό αέρα, λέει η αντίπαλη εσωκομματική πλευρά.
«Καλό είναι να ασχολούμαστε με τα προβλήματα που έχουμε και όχι να εφευρίσκουμε νέα», σημείωνε χαρακτηριστικά στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος, τονίζοντας ότι ο κ. Πλεύρης, ως υποψήφιος στην Α΄ Αθηνών, σε δύσκολες περιοχές όπως ο Αγιος Παντελεήμονας, προσπαθεί να απευθυνθεί στο κοινό του. Εκδηλώνει έτσι και την εκλογική αγωνία του, μια που στην επόμενη, πιο δύσκολη για τη Ν.Δ., αναμέτρηση θα πρέπει να ανταγωνιστεί ισχυρά ονόματα όπως ο υπουργός Οικονομίας Κυριάκος Πιερρακάκης, ο υπουργός Ναυτιλίας Βασίλης Κικίλιας και η υπουργός Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη.
Ο ίδιος απορρίπτει τις κατηγορίες αυτές και ισχυρίζεται ότι ακόμη και αν το θέμα αφορά μόλις «δέκα κοριτσάκια στις δομές, σε όλη την ελληνική επικράτεια», για εκείνον αυτό που μετράει είναι να τα υπερασπιστεί.
Υπογραμμίζει πως ενδιαφέρεται για την προοπτική ένταξης αυτών των παιδιών στην ελληνική κοινωνία και πως η μπούργκα τα κρατάει σίγουρα περιθωριοποιημένα. Αυτή τη στιγμή έχουμε στην Ελλάδα περισσότερο ανδρικό μεταναστευτικό πληθυσμό και πρέπει να εκπαιδεύεται σε μια λογική ότι η μπούργκα δεν μπορεί να επιβάλλεται στη γυναίκα.
Δεν υπάρχει μεν έκταση του φαινομένου, εξηγεί, αλλά υπάρχει έρεισμα που σχετίζεται με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η συζήτηση είναι ώριμη, καθώς πολλά ευρωπαϊκά κράτη έχουν προχωρήσει σε ανάλογες κινήσεις και είναι ευκαιρία, αφού δεν έχουμε ήδη πρόβλημα, να το ρυθμίσουμε και να δημιουργήσουμε από τώρα τους κανόνες. Το υπουργείο Μετανάστευσης όντως δεν είναι αρμόδιο, παραδέχεται· αυτός, από την πλευρά του, ξεκίνησε έρευνα στις δομές για τα ασυνόδευτα και τις γυναίκες, προφανώς, όπως διευκρινίζει, εν γνώσει της κυβέρνησης, ενώ το ζήτημα δεν έχει συζητηθεί σε υπουργικό επίπεδο.
Υποστηρίζει ακόμη ότι ακούει τους προβληματισμούς και τις αντιρρήσεις που εκφράζονται ότι στην περίπτωση που υπάρχει καταναγκασμός από τους άνδρες, το νομοσχέδιο περισσότερο θα οδηγήσει σε καταπίεση των γυναικών, παρά θα τις απελευθερώσει. Η άλλη πλευρά υπογραμμίζει ότι το καθήκον της πολιτείας δεν είναι να θέσει τα θύματα μπροστά σε σκληρά διλήμματα –να ακολουθήσουν αυτό που τους επιβάλλει είτε ο νόμος είτε ο πατέρας τους– αλλά να προστατεύσει τα δικαιώματά τους.
Η σκέψη της ρύθμισης, λέει ο Πλεύρης από την πλευρά του, είναι να υπάρχει τιμωρία και στους άνδρες που τυχόν επιβάλλουν την μπούργκα στις γυναίκες, αν τελικά βέβαια γίνει κάτι προς αυτή την κατεύθυνση. Είμαστε στο στάδιο της απλής συζήτησης: μπορεί η απαγόρευση να ισχύει μόνο για ανήλικο πληθυσμό στις δομές, να ισχύει συνολικά για ανήλικο πληθυσμό, να ισχύει συνολικά για όλο τον πληθυσμό ή και να μη γίνει καθόλου.
Αν τυχόν γίνει, θα συζητηθεί μέχρι τα τέλη Μαΐου, οπότε αναμένεται να ψηφιστεί το νομοσχέδιο για το σύμφωνο μετανάστευσης. Μέχρι τότε μπορεί να το επαναφέρει διαρκώς στην επικαιρότητα και να αναρριπίζει τη συζήτηση.
Ανοιξε το θέμα για να «γράψει» ώρες «πτήσης» στον πρωινό τηλεοπτικό αέρα ενόψει και των εκλογών, υποστηρίζει η αντίπαλη εσωκομματική πλευρά.
Αφότου ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο Μετανάστευσης, ο Θάνος Πλεύρης βάλθηκε να αποδείξει ότι μένει συνεπής στις πεποιθήσεις του για την (αντι)μεταναστευτική πολιτική. Στο παρελθόν, άλλωστε, έχει υποστηρίξει ότι «φύλαξη των συνόρων δεν μπορεί να υφίσταται εάν δεν υπάρχουν νεκροί», ενώ μετά το πρόσφατο πολύνεκρο ναυάγιο στη Χίο, έσπευδε να δώσει συγχαρητήρια στο Λιμενικό, χωρίς ακόμη να έχουν διευκρινιστεί οι συνθήκες του δυστυχήματος. Από τις πρώτες του εξαγγελίες ήταν η περικοπή των «προνομίων», δηλαδή των πολλών επιλογών που υπήρχαν, σύμφωνα με τον ίδιο, για φαγητό στις δομές.
Οι επικριτές του, εντός και εκτός Νέας Δημοκρατίας, τονίζουν ότι ασχολείται μόνο με την παράνομη μετανάστευση, ενώ το μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας και επιχειρηματικότητας είναι η έλλειψη δεκάδων χιλιάδων εργατικών χεριών, δηλαδή η νόμιμη μετανάστευση. Ο μεταναστευτικός πληθυσμός της Ελλάδας, εξάλλου, αντί να μεγαλώνει, φθίνει και είναι μειωμένος κατά 20% από το 2010.
«Φυλακή ή επιστροφή»
Ο ίδιος προχώρησε πρόσφατα στη νομοθέτηση για τη διευκόλυνση της νόμιμης μετανάστευσης, χωρίς όμως να υπερασπιστεί τη «δίοδο» με το σθένος που δείχνει όταν υπερασπίζεται τα «τείχη». Η Νέα Δημοκρατία, σημειώνει στέλεχος του κόμματος, είναι διχασμένη σε αυτό το ζήτημα, όπως και το εκλογικό σώμα.
Εκπροσωπεί και τους πολίτες που δεν θέλουν ξένους, αλλά και τους επιχειρηματίες που τους χρειάζονται.
Ετσι, παρά το προπέτασμα συνθηματολογίας και το παιχνίδι των συμβολισμών, όπως η αντικατάσταση του όρου «παράτυπη» σε «παράνομη» μετανάστευση, ο ίδιος και η κυβέρνηση καλούνται να λογοδοτήσουν και στην αγορά. Το νομοσχέδιο για τη νόμιμη μετανάστευση που ψηφίστηκε τον Φεβρουάριο, περιλαμβάνει αλλαγές στο σύστημα ανανέωσης αδειών διαμονής και επιμήκυνσης της διάρκειάς τους, εταιρείες μίσθωσης προσωπικού για διευκόλυνση της προσέλκυσης εργατικού δυναμικού, fast track διαδικασίες αδειών για προσωπικό που θα εργαστεί σε μεγάλες επενδύσεις και νέες κατηγορίες εθνικών θεωρήσεων για προσωπικό υψηλής εξειδίκευσης, σπουδαστές και φοιτητές. Προβλέπεται ακόμη αξιοποίηση των δικαιούχων άσυλο της χώρας στην αγορά εργασίας, που υπολογίζονται σε περίπου 20.000 ετησίως. Σύμφωνα με τον ίδιο, το νομοσχέδιο θα προσελκύσει στην ελληνική αγορά εργασίας ακόμη και 200.000 νόμιμους μετανάστες. Με το ίδιο νομοσχέδιο πέρασε ακόμη η δημιουργία δύο νέων μεταναστευτικών δομών στην Κρήτη, παρά τις αρχικές υποσχέσεις του υπουργείου περί του αντιθέτου. Για να γίνουν πιο εύπεπτα όλα αυτά στον υπουργό και στο κοινό του, ταυτόχρονα πέρασαν –παρά τις αντιδράσεις ακόμη και από μέλη της κυβέρνησης– τροπολογίες που καθιστούν ακόμη δυσκολότερη τη δουλειά των οργανώσεων στην Ελλάδα, ενώ καταργήθηκε η διάταξη της Νέας Δημοκρατίας που έδινε δικαίωμα δεκαετούς νόμιμης διαμονής στα ασυνόδευτα παιδιά που είχαν παρακολουθήσει με επιτυχία τρεις τάξεις ελληνικού σχολείου.
«Εχω μια ιδεολογική, ταυτοτική προσέγγιση στο θέμα», εξηγεί ο ίδιος. Επαναλαμβάνει πως, σε ό,τι αφορά το κομμάτι της παράνομης μετανάστευσης, είναι υπέρμαχος του αγαπημένου του μότο «Φυλακή ή επιστροφή». Βέβαια, προφανώς στην πράξη, όπως και πριν από την ανάληψη των καθηκόντων, όσοι έχουν προσφυγικό προφίλ, όπως π.χ. οι Σουδανοί που αποτελούν ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού που έρχεται στην Κρήτη, περνούν κανονικά από τη διαδικασία εξέτασης ασύλου και στις περισσότερες περιπτώσεις φεύγουν για άλλες χώρες.
Οπως σχολιάζει, είναι καλό να τεθούν ισχυροί κανόνες τώρα, γιατί από τα μέσα Ιουνίου, οπότε ξεκινά η εφαρμογή του συμφώνου για τη μετανάστευση και το άσυλο, η Ελλάδα θα έχει μια τρομακτική πίεση επιστροφών όσων δεν παίρνουν άσυλο. Μέχρι σήμερα, παραδέχεται, δεν είχαμε σοβαρό πρόβλημα γιατί ήμασταν χώρα transit: Οποιος έμπαινε απλώς περνούσε από εδώ και συνέχιζε τον δρόμο του στη Βόρεια Ευρώπη. Μπορεί να μην υπάρχει πίεση σήμερα, αλλά ένα κοινό βλέπει κάποιους να έρχονται και να κατεβαίνουν σε μια παραλία και δεν μπορείς να τους ανταμείβεις επειδή τα κατάφεραν.
Μερτς και Τραμπ
Ο υπουργός Μετανάστευσης αντιλαμβάνεται ότι πλέον το πολιτικό σύστημα, τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκοσμίως, είναι πιο κοντά στις θέσεις του, με τη ρητορική να οξύνεται διαρκώς. Η μεγάλη αλλαγή στην Ευρώπη ήταν αυτή της πολιτικής της Γερμανίας με την εκλογή του Φρίντριχ Μερτς και την άνοδο της AfD, αλλά η επανεκλογή του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ απελευθέρωσε πολύ περισσότερο τον κόσμο, λέει. Πάντως, επισημαίνει, η Νέα Δημοκρατία πάντα είχε σκληρή μεταναστευτική πολιτική, πιο σκληρή από τη μέση ευρωπαϊκή κεντροδεξιά κυβέρνηση. Τώρα πια έχουμε όλη την Ευρώπη που ακολουθεί αυτή τη γραμμή. «Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες λένε ότι δεν αντέχουμε να βλέπουμε να αλλοιώνεται ο ευρωπαϊκός τρόπος ζωής μας και χώρες που παλιότερα μας κατηγορούσαν για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τώρα μας ζητούν πιο σκληρή μεταναστευτική πολιτική», υπογραμμίζει. Ποτέ δεν αισθανόταν ότι η Νέα Δημοκρατία εφάρμοζε μια πολιτική που τον πίεζε, όμως τώρα νιώθει μεγαλύτερη ελευθερία.
Παρ’ όλα αυτά, στελέχη της Νέας Δημοκρατίας σημειώνουν πως μέσα στο κόμμα υπάρχει δυσαρέσκεια για τη συγκεκριμένη πτέρυγα από τους «παραδοσιακούς δεξιούς», τους καραμανλικούς, που δεν τους θεωρούν δεξιούς, αλλά κάτι ακραίο. Οι κεντροδεξιοί υπήρξαν πιο ανεκτικοί με τις «μεταγραφές» και μέσα στην ένταση του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου τους υιοθέτησαν. Από το χαμηλό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και ιδιαιτέρως μετά την επανεκλογή Τραμπ, η θέση τους και η ρητορική τους έχουν ισχυροποιηθεί.
«Τώρα απολαμβάνουν τη στιγμή τους και παίζουν ένα παιχνίδι: να καπελώσουν την ατζέντα της Νέας Δημοκρατίας και να γίνουν ακόμη πιο ισχυροί». Δίνει η υπερδεξιά πτέρυγα τον τόνο στο κόμμα; Ή απλώς κάνει περισσότερο θόρυβο στα media, εξαιτίας και της ασύμμετρης έκθεσης των στελεχών της; Εξαρτάται από την οπτική γωνία από την οποία δοκιμάζει κάποιος να απαντήσει. Αν κοιτάει τι ψηφίζεται ή ακούει μόνο τι λέγεται. Αν μετράει το πολιτικό βάρος ή τα ντεσιμπέλ στην τηλεόραση.
