Θεωρείο: Ο Δένδιας στον «πρωινό καφέ»

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικό ρεπορτάζ για όσα ειπώθηκαν χθες δημοσίως μεταξύ Μαξίμου και Νίκου Δένδια. Εκτός από όσα ειπώθηκαν δημοσίως, έχω και ένα ενδιαφέρον παρασκήνιο. Oι αιχμές του Νίκου Δένδια προς την κυβέρνηση συζητήθηκαν στον χθεσινό «πρωινό καφέ». Και κυρίως οι αναφορές για τα ποσοστά του κόμματος που έχουν μπροστά το «2» και στην καλύτερη το «3». Ενας εκ των συμμετεχόντων σημείωσε πως ο Δένδιας ξέχασε να αναφερθεί και στα ποσοστά που είχαν μπροστά το «1», εννοώντας ότι ο υπουργός Αμυνας άφησε απέξω το 18% του Αντώνη Σαμαρά. Καρφί στο καρφί.

Πολλοί στρατηγοί

Σας είχα πει ότι ο Τσίπρας αποκλείεται να μπορέσει να προχωρήσει χωρίς την προίκα, τα γραφεία και τους μηχανισμούς της Κουμουνδούρου, χωρίς τους «μηχανικούς της εξουσίας» που σηκώνουν τα μανίκια και λερώνουν τα χέρια τους. Αυτό φαίνεται πως το έχει καταλάβει και ο ίδιος, καθώς, όπως μου έλεγε συνομιλητής του, η Αμαλίας, που είναι το στρατηγείο του, μοιάζει πιο πολύ με think tank, σαν ένα «σκιώδες Μαξίμου» γεμάτο στρατηγούς και αναλυτές. Το πραγματικό Μαξίμου όμως έχει απέξω και πολλούς στρατιώτες, που στον Τσίπρα είναι είδος προς εξαφάνιση.

«Γαλάζιο» εμπάργκο

Είναι σαφές πως το τελευταίο διάστημα η ένταση στα τηλεοπτικά πάνελ έχει ανέβει. Δεν ξέρω ποιος ακριβώς είναι ο λόγος, αλλά η ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα είναι εμφανής διά γυμνού οφθαλμού. Μάλιστα, όπως έμαθα, υπάρχει μια μερίδα βουλευτών που έχει επιβάλει άτυπο εμπάργκο σε μία εκπομπή, θεωρώντας ότι διαρκώς αντιστρέφει τα λεγόμενά τους. «Ας πηγαίνουν μόνο ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ», έλεγε «γαλάζιος» βουλευτής προσφάτως, δείχνοντας τη μεγάλη ενόχληση για την αντιμετώπιση των κυβερνητικών στελεχών. Αν αυτό τώρα είναι λύση, τι να σας πω.

Χωρίς μηχανισμό

Ενα πρόβλημα πάντως που η κυβέρνηση δεν έχει αντιμετωπίσει, είναι η ακρίβεια. Και δεν την έχει αντιμετωπίσει σε δύο επίπεδα: στο ουσιαστικό και στο επικοινωνιακό. Οπως λένε στο Μαξίμου, παρά το γεγονός ότι γίνονται πράγματα, δεν υπάρχει ένας μηχανισμός να τα προβάλλει. Ο Τάκης Θεοδωρικάκος δεν είναι ο τηλεοπτικός υπουργός που θα βγαίνει κάθε μέρα στα κανάλια και θα υπερασπίζεται το έργο του, όπως κάνει ο Αδωνις. Αρα εκεί υπάρχει ένα κενό. Οπως έλεγαν μάλιστα τα ίδια στελέχη, εδώ χρειάζεται να βγαίνουν ένα ένα τα στοιχεία με τις μειώσεις, αλλά κάτι τέτοιο δεν γίνεται.

Φτυσιές

Είναι δυνατόν ένας γιατρός να φτύνει έναν υπουργό; Στην Ελλάδα του 2026, της δεκαετούς μνημονιακής κρίσης, της πλατείας, της οργής και της ανέξοδης διαμαρτυρίας, θα περίμενε κανείς πως οι φτυσιές θα ήταν εκτός ρεπερτορίου. Και όμως, τις είδαμε από άνθρωπο που έχει δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη. Αυτός που έφτυσε, δεν έφτυσε τον Αδωνι, όπως νόμιζε. Εφτυσε τον χώρο του, την αξιοπρέπειά του και τα ίδια του τα –δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα– παράπονα. Με τη φτυσιά έστρεψε τον φακό σε λάθος σημείο και έδωσε πολλά και ισχυρά επιχειρήματα στην κυβέρνηση να προβάλει τα θετικά και να κρύψει τα αρνητικά. Ποιος είπε ότι η ιστορία λειτουργεί διδακτικά; Τις περισσότερες φορές, απλώς επαναλαμβάνεται.