Για την Ελλάδα η ελληνική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης το 2027 έχει ήδη οριστεί από επίσημα χείλη ως βασικό ορόσημο. Το θέμα είναι όμως πως ενώ ο καιρός περνάει, η Αθήνα δεν κάνει καμία προετοιμασία για το γεγονός αυτό. Αρμόδιος υφυπουργός Εξωτερικών δεν υπάρχει για να «τρέξει» την προεδρία του 2027, αλλά ακόμα χειρότερα, «από κάτω» δεν έχει οριστεί κάποιος έμπειρος διπλωμάτης που θα μπορεί να κάνει τις πρώτες επαφές. Και το χείριστο, για να κλείσω, είναι ότι δεν υπάρχει προσώρας καν αναζήτηση αυτού του προσώπου, καθώς φαίνεται να εφαρμόζεται το ελληνικό σύστημα «ε, τελευταία στιγμή θα προλάβουμε». Για να καταλάβετε, δε, το επίπεδο των (μη) προπαρασκευαστικών κινήσεων, η Αθήνα δεν έχει ακόμα θεματικές ενότητες που θα αφορούν την προεδρία.
Ο Νοστράδαμος
Ο Χάρης Δούκας έσπευσε –πριν μάλιστα καν αυτές οριοθετηθούν– να θέσει τις απαραίτητες, κατά τη γνώμη του, κόκκινες γραμμές: «καμία σχέση με την κυβέρνηση των υποκλοπών», λέει και συντάσσεται σταθερά με την «προοδευτική διακυβέρνηση». Ποια είναι αυτή όμως; Στο ΠΑΣΟΚ μάς έχουν εξηγήσει μόνο με ποιον δεν θα συνεργαστούν, αλλά όχι με ποιον θα συνεργαστούν. «Σε λίγο θα χρειαστούμε τον Νοστράδαμο για να καταλάβουμε τι ακριβώς εννοούν όταν μιλούν για διεύρυνση και προοδευτική διακυβέρνηση», σχολίαζε χαριτολογώντας ένας βουλευτής της Ν.Δ. στο περιστύλιο της Βουλής. Οι πιο κυνικοί όμως «γαλάζιοι» ρωτούν: «Ποιος χρειάζεται το ΠΑΣΟΚ όταν υπάρχει ο Βελόπουλος, που μπορεί μάλιστα να βγει πάνω και από το ΠΑΣΟΚ;». Ξεχνούν βέβαια πως όταν ο πρωθυπουργός ακούει για συνεργασία με τον Βελόπουλο, γυρνάει το μάτι του ανάποδα.
Πράσινο ΚΚΕ
Τις τελευταίες ημέρες, για να μείνω στον χώρο του ΠΑΣΟΚ, στα επιτελεία Γερουλάνου και Διαμαντοπούλου τα κομπιουτεράκια πήραν φωτιά, καθώς ο Μανώλης Χριστοδουλάκης («who?», όπως λένε οι κακοπροαίρετοι) φέρεται να ελέγχει το 25% των συνέδρων, ανακατεύοντας την εσωκομματική τράπουλα. Η εμφάνιση ενός «νέου Ανδρουλάκη», όπως τον λένε, προκαλεί εκνευρισμό στους παίκτες της σκακιέρας, με τις ατάκες να είναι έμπλεες ειρωνείας, καθώς, όπως λένε, η ΠΑΣΠ έδειξε πόσο σπουδαίο πανεπιστήμιο είναι, αφού παράγει στελέχη ικανά να καθηλώσουν το ΠΑΣΟΚ για πάντα στη θέση ενός «πράσινου ΚΚΕ».
Παράδοξη φιλία
Ο διαχωρισμός εντός της κυβέρνησης μεταξύ πασοκογενών και παραδοσιακών νεοδημοκρατών είναι ένα αγαπημένο θέμα των μίντια που αντιμετωπίζεται πολλές φορές με τη λογική της πλήρους διαχωριστικής γραμμής. Η προσέγγιση είναι λανθασμένη, καθώς η καθημερινότητα και οι διαπροσωπικές σχέσεις είναι πολύ ισχυρότερες. Για να μην πολυλογώ, θα σας πω ένα παράδειγμα στενής φιλίας που μοιάζει παράδοξο και όμως ισχύει: ο προερχόμενος από το σημιτικό ΠΑΣΟΚ Θανάσης Κοντογεώργης και ο κλασικός δεξιός Κώστας Κατσαφάδος έχουν αναπτύξει μια στενή συνεργασία λόγω της ενασχόλησής τους με την περιφέρεια –ο Κατσαφάδος ως αρμόδιος υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας και ο Κοντογεώργης ως υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ– και μάλιστα μιλούν ο ένας για τον άλλο με τα καλύτερα λόγια, δημιουργώντας μια φαινομενικά παράδοξη, αλλά δυνατή σχέση.
Ενόχλησε
Η κριτική του Βασίλη Κικίλια στον Γιώργο Φλωρίδη για την προετοιμασία της δίκης των Τεμπών ενόχλησε το Μαξίμου. Οχι μόνο γιατί τη θεωρούν άδικη, αλλά κυρίως γιατί τη θεώρησαν χτύπημα κάτω από τη ζώνη. Σε ένα χρονικό σημείο που ούτως ή άλλως «σέρνονται» δύο θέματα, οι υποκλοπές και ο ΟΠΕΚΕΠΕ, το Μαξίμου δεν θέλει να προσθέσει έναν ακόμα πονοκέφαλο με τα Τέμπη, για τα οποία θεωρούν πως είναι κομβική η έναρξη της δίκης, ώστε το θέμα «να πάρει τον δρόμο του». Στην κριτική Κικίλια μάλλον πρέπει να αναζητηθούν άλλα πολιτικά ελατήρια και όχι η ουσία.
Καθρέφτης του 2023
Στο πασοκικό παρασκήνιο υπάρχουν ως γνωστόν πολλές παραφωνίες, φάλτσα και υπόγειες επιφυλάξεις που περιστρέφονται κυρίως γύρω από τη συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ. Παλιά καραβάνα έλεγε ότι το ψήφισμα για μη συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ. δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ’ όσα λύνει. «Η πολιτική δεν είναι μόνο το τι αποκλείεις αλλά και το τι προτείνεις», σημείωνε, κάνοντας τη σύγκριση: «Το ΠΑΣΟΚ θυμίζει τον ΣΥΡΙΖΑ του 2023, τότε που μιλούσαν για πρώτο κόμμα και προοδευτική διακυβέρνηση, με τα γνωστά αποτελέσματα της κάλπης». Σκληρό.
«Αν σπάσει…»
Το ότι το Μαξίμου παρακολουθεί την υπόθεση των υποκλοπών είναι αυτονόητο. Οπως μου τόνισε κυβερνητική πηγή με νόημα, «την παρακολουθεί στενά». Το ερώτημα είναι τι προβλέπουν. Προς το παρόν επικρατεί σιγή. Η ίδια πηγή όμως μου έλεγε πως η υπόθεση των υποκλοπών έχει δύο ακραίους δρόμους και κανέναν ενδιάμεσο: είτε θα μείνει ως έχει και δεν θα υπάρξει κάποιος έξτρα κλυδωνισμός είτε, «αν σπάσει», θα υπάρχει μεγάλο πρόβλημα. Τώρα, τι είναι αυτό που μπορεί να σπάσει δεν μου είπε.
Με ποιον πικράθηκε ο Τσίπρας
Η αποχώρηση Χαρίτση από την ηγεσία της Νέας Αριστεράς σηματοδοτεί ουσιαστικά την αρχή του τέλους του συγκινητικού εγχειρήματος που έγινε για να απαλλαγεί ο ΣΥΡΙΖΑ από τον Κασσελάκη. Αυτό πλέον έχει συντελεστεί, συνεπώς η Νέα Αριστερά, για τους κυνικούς, έχει ήδη προσφέρει υπηρεσίες στον ΣΥΡΙΖΑ. Με αφορμή λοιπόν τις εξελίξεις στη Νέα Αριστερά, πληροφοριοδότες μου στην Αμαλίας μού λένε πως ο Τσίπρας έχει σφυρίξει στους συνεργάτες του να δουλέψουν το Οργανωτικό μπας και ιδρύσουν επιτέλους το κόμμα.
Πάντως ο Αλέξης λένε ότι αν είναι με κάποιον πικραμένος, παρότι δεν το δείχνει, είναι με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη. Ο ίδιος τον ανέδειξε, όταν τον έθεσε υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων το 2014, ο ίδιος τον υπερασπίστηκε σε δύσκολες καταστάσεις και ο ίδιος τον έκανε εκπρόσωπο Τύπου, και τώρα ο «μικρός», όπως τον έλεγε πάντα, καθώς τον περνάει έξι χρόνια, έχει γίνει αντιτσιπρικός και αποκαλεί τον Αλέξη «αφετηρία του προβλήματος» της Αριστεράς.
