Φόρτωση Text-to-Speech…
Της Δώρας Αντωνίου
Στο ΠΑΣΟΚ όλοι δείχνουν να συμφωνούν σε τούτο: ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Κάπου εκεί δείχνει να εξαντλείται η συμφωνία και αναδύονται οι διαφωνίες, που ενόψει συνεδρίου διαμορφώνουν ένα εξαιρετικά ζωηρό εσωκομματικό τοπίο. «Επιβεβαιώνουμε για άλλη μια φορά ότι με το ΠΑΣΟΚ δεν βαριέσαι», σχολιάζει κομματικό στέλεχος με μια δόση πικρίας, καθώς προσθέτει ότι το κόμμα παράγει περισσότερη παραπολιτική σε μια περίοδο που το εκλογικό σώμα δείχνει να αναζητεί πειστική εναλλακτική πολιτική πρόταση.
Ο εγκλωβισμός
Και αυτό αναδείχθηκε περίτρανα στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου (ΚΟΕΣ), που συνεδρίασε μέσα στην εβδομάδα, ανοίγοντας τον δρόμο για το συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί στις 27-29 Μαρτίου. Αναμφίβολα, αυτό που δίνει τροφή στις εσωκομματικές φωνές αμφισβήτησης της στρατηγικής και των επιλογών της ηγεσίας είναι ο εγκλωβισμός σε χαμηλά ποσοστά, η «βελόνα» που δεν μπορεί να ξεκολλήσει, όπως το έθεσε ο Παύλος Γερουλάνος και καθιερώθηκε σαν πασοκική αναφορά.
Κάθε φορά που μπαίνει δημοσίως ερώτημα αν αμφισβητείται η ηγεσία του Νίκου Ανδρουλάκη, η απάντηση είναι αρνητική. Αλλωστε, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αμφισβητήθηκε αμέσως μετά τις ευρωεκλογές και κατάφερε να επικρατήσει έναντι των αντιπάλων του. Τώρα το κόμμα πορεύεται προς ένα συνέδριο, όπου θεωρείται ότι η κυριαρχία του Νίκου Ανδρουλάκη στα κομματικά όργανα θα επιβεβαιωθεί. Ομως, τι άλλο είναι, αν όχι αμφισβήτηση της ηγεσίας, η επίμονη κριτική στη στρατηγική που ακολουθεί και στις επιλογές της; «Αγωνία για το κόμμα» απαντούν με μια φωνή οι επικριτές. Μεταξύ των κομματικών στελεχών, πάντως, αναγνωρίζεται ότι το κλίμα είναι προβληματικό και η εσωστρέφεια δείχνει να βαθαίνει διαρκώς.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης θα επιδιώξει να σηματοδοτήσει στο συνέδριο ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να λειτουργήσει ως πόλος προσέλκυσης στελεχών, σε μια διαδικασία αμφίπλευρης διεύρυνσης. Ο ίδιος μίλησε για «επιθετικές πολιτικές διεύρυνσης», ενώ ο Κώστας Σκανδαλίδης, που είναι ο επικεφαλής της επιτροπής διεύρυνσης, αναφέρθηκε στο παράδειγμα του Γιώργου Μαύρου, ο οποίος το 1974 έλεγε ότι κάθε ψήφος στον Ανδρέα Παπανδρέου είναι σφαίρα στην καρδιά της Ελλάδας και το 1981 εξελέγη πρώτος βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Ποιους μπορεί να αφορά ένα τέτοιο προσκλητήριο;
Οι μεταγραφές
Το όνομα της Νίνας Κασιμάτη βρίσκεται επίμονα στο προσκήνιο το τελευταίο διάστημα, ενώ στελέχη του ΠΑΣΟΚ αναφέρουν ότι από στελέχη προερχόμενα από τον ΣΥΡΙΖΑ κυκλοφορούν ονόματα όπως αυτά του Παναγιώτη Κουρουμπλή, του Ευάγγελου Αποστολάκη, της Αθηνάς Λινού και του Γιάννη Σαρακιώτη ως πιθανές μετακινήσεις. Σίγουρα, ενδιαφέρον και βολιδοσκόπηση υπάρχει και προς την πλευρά της Νέας Αριστεράς. Βεβαίως, δεν είναι λίγοι εκείνοι που επιμένουν ότι αν δεν ξεκαθαρίσει το τοπίο όσον αφορά τις προθέσεις του Αλέξη Τσίπρα, δεν μπορεί να προεξοφλείται τίποτα.
Ομως, η αμφίπλευρη διεύρυνση προϋποθέτει προσέλκυση στελεχών και από την άλλη πλευρά. Το όνομα του Θοδωρή Ζαγοράκη θεωρούν κάποιοι ότι παραμένει στο τραπέζι και για τις εθνικές εκλογές, ενώ δεν πέρασε απαρατήρητο από άλλους ότι σε εκδηλώσεις που οργάνωσε το ΠΑΣΟΚ έδωσε το «παρών» ο πρώην πρύτανης του ΕΚΠΑ και πρώην βουλευτής με τη Ν.Δ., Θεόδωρος Φορτσάκης.
Κριτική και αγωνία – «Αγωνία για το κόμμα» χαρακτηρίζουν οι επικριτές του Νίκου Ανδρουλάκη την αμφισβήτηση των πολιτικών του επιλογών και της αποτελεσματικότητας της στρατηγικής που έχει χαράξει ο πρόεδρος του Κινήματος.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης προανήγγειλε, επίσης, τραπέζια διαλόγου με άλλες πολιτικές δυνάμεις για τη διαμόρφωση μετώπων σε θέματα όπως η συνταγματική αναθεώρηση. Θα μπορούσε να είναι ένα πρώτο βήμα για αυτό που περιέγραψε ως στόχο μετεκλογικό, τον σχηματισμό προοδευτικής κυβέρνησης με κύριο κορμό το ΠΑΣΟΚ.
Ο Παύλος Γερουλάνος, που έθεσε το θέμα της ακίνητης βελόνας, επιμένει ότι αν δεν καταφέρει το ΠΑΣΟΚ να δημιουργήσει δυναμική πριν από το συνέδριο, μετά δεν θα προλαβαίνει, καθώς ουσιαστικά η χώρα θα μπει σε προεκλογική περίοδο. Γι’ αυτό ζητάει να συνεδριάζουν πιο συχνά τα κομματικά όργανα, ενώ θέτει προτεραιότητα την εξωστρέφεια του κόμματος και την προσέγγιση της εκλογικής βάσης. Ο ίδιος εμφανίζεται σε συνομιλητές του απρόθυμος να μπει σε μια μάχη μηχανισμών για το συνέδριο. «Να σκοτωθούμε για το ποιοι θα συμμετέχουν σε όργανα που δεν συνεδριάζουν; Δεν έχει κανένα νόημα», εμφανίζεται να λέει σε συνομιλητές του. Οι κακές εσωκομματικές γλώσσες υποστηρίζουν, πάντως, ότι τόσο αυτός όσο και ο Χάρης Δούκας γνωρίζουν ότι υστερούν σε επίπεδο εσωκομματικού μηχανισμού έναντι του Νίκου Ανδρουλάκη και γι’ αυτό βάζει σε δεύτερη μοίρα τη μάχη για τα κομματικά όργανα.
Ενόψει συνεδρίου, πάντως, ο κ. Γερουλάνος ζητάει να προχωρήσουν θέματα όπως το ηλεκτρονικό μητρώο μελών, που θα δείχνουν ότι το κόμμα είναι σύγχρονο και δημοκρατικό στη λειτουργία του. «Ας χάσει και ένα δύο πράγματα ο πρόεδρος, δεν χάλασε ο κόσμος», φέρεται να αναφέρει. Το δεύτερο ζήτημα που αναδεικνύει ενόψει συνεδρίου είναι η ανάγκη να συζητηθούν όλα τα μεγάλα θέματα που θα «παίξουν» στον δημόσιο διάλογο και να αποφασιστεί η θέση του κόμματος. Για παράδειγμα, ενόψει συνταγματικής αναθεώρησης, ζητήματα όπως το άρθρο 16 ή οι σχέσεις Εκκλησίας – Κράτους. Να υπάρχει σαφής απόφαση, ώστε ανεξαρτήτως προσωπικής θεώρησης, το κάθε στέλεχος να μπορεί να τοποθετηθεί στη βάση ότι αυτά τα θέματα έχουν απαντηθεί από το συνέδριο και άρα εκφράζουν όλους.
Η μεγάλη συγκέντρωση που πραγματοποίησε σε κεντρικό ξενοδοχείο για την κοπή πίτας, με κινητοποίηση του μηχανισμού, ώστε να δοθεί εντύπωση μαζικότητας, θεωρήθηκε από πολλούς ένα μήνυμα ότι αποτελεί εν αναμονή αρχηγός σε περίπτωση εκλογικής αποτυχίας, καθώς εμφανίζεται να διαμηνύει ότι θέμα αμφισβήτησης του Νίκου Ανδρουλάκη δεν τίθεται αυτή τη στιγμή.
Ζητάει στροφή
Στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας της ΚΟΕΣ, πάντως, από ορισμένα μέλη διαπιστώθηκε «μια βασική συνεννόηση ανάμεσα σε Παύλο Γερουλάνο και Χάρη Δούκα». Θα μπορούσε αυτό να μεταφραστεί σε μια συμμαχία ενόψει συνεδρίου; Ο δήμαρχος Αθηναίων έχει χαράξει σαφείς διαχωριστικές γραμμές έναντι του Νίκου Ανδρουλάκη. Και το κατέστησε σαφές, δηλώνοντας ότι θεωρεί αποτυχημένη τη μέχρι τώρα στρατηγική του κόμματος και ζητώντας να υπάρξει απόφαση για αλλαγή της. Δεν αναμένεται στην πορεία προς το συνέδριο αυτό το μέτωπο να εκτονωθεί, καθώς ο κ. Δούκας εμφανίζεται να επιμένει σταθερά στο να υπάρξει ξεχωριστή συνεδριακή απόφαση, που θα δεσμεύει το κόμμα ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί μετεκλογικά με τη Ν.Δ.
Σκιώδης κυβέρνηση – Τον σχηματισμό «σκιώδους κυβέρνησης» ζητεί η Αννα Διαμαντοπούλου προκειμένου το κόμμα να δείξει ότι στοχεύει στη νίκη στις προσεχείς εκλογές και ότι διαθέτει το στελεχικό δυναμικό για να το πετύχει.
Ενα θέμα που ο Νίκος Ανδρουλάκης θεωρεί ότι έχει απαντηθεί με τις ξεκάθαρες τοποθετήσεις του ιδίου και των υπολοίπων στελεχών. Υπάρχουν και εκείνοι, όπως η Αννα Διαμαντοπούλου, που πιστεύουν ότι δεν μπορεί να ληφθεί μια απόφαση τώρα, που θα αφορά ένα άγνωστο μετεκλογικό τοπίο. Ο δήμαρχος Αθηναίων επιμένει και στο ζήτημα των προκριματικών εκλογών για τη διαμόρφωση των ψηφοδελτίων, θέμα στο οποίο επίσης έχει απαντήσει αρνητικά ο Νίκος Ανδρουλάκης. Ενα άλλο θέμα που αναδεικνύει εσχάτως και όσο ανοίγει η συζήτηση για μετακινήσεις στελεχών από άλλους χώρους στο ΠΑΣΟΚ, είναι να μπει προϋπόθεση ότι θα παραιτηθούν από τις έδρες τους.
Και αν από κάποιους διαπιστώνεται ότι υπάρχει κλίμα προσέγγισης Γερουλάνου – Δούκα, με ορισμένους να τοποθετούν στην ίδια πλευρά και τον Μιχάλη Κατρίνη, άλλα στελέχη εκτιμούν ότι κοντά στον Νίκο Ανδρουλάκη βρίσκεται η Αννα Διαμαντοπούλου. Η οποία επιμένει ότι θα πρέπει να προχωρήσει η διαμόρφωση μιας σκιώδους κυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ, προκειμένου το κόμμα να δείξει ότι διαθέτει στελέχη και να δώσει ένα σήμα όσον αφορά το ερώτημα με ποιους θα κυβερνήσει την επόμενη μέρα, δεδομένου ότι διεκδικεί νίκη στις εκλογές.
Τεστ κυβερνητικού DNA
Της Αγγελικής Σπανού
Το ξέρουν όλοι: το καλό σενάριο για το ΠΑΣΟΚ είναι να τερματίσει δεύτερο στις εκλογές, με ένα ποσοστό 15%+ και να μη χρειαστεί να απαντήσει στο δίλημμα συμμετοχής στη διακυβέρνηση, είτε γιατί η Ν.Δ. θα εξασφαλίσει αυτοδυναμία είτε γιατί θα αναζητήσει εταίρο στα δεξιά της. Αλλά πόσες πιθανότητες υπάρχουν να συμβεί κάτι τέτοιο; Επειδή δεν υπάρχουν, επισημαίνεται εκ των έσω (Δούκας, Γερουλάνος) η αποτυχία της στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ να διεκδικεί την πρώτη θέση, απορρίπτοντας κάθε δυνητική συνεργασία, με την επίκληση της αυτόνομης πορείας στην έρημο του κατακερματισμένου χώρου της προοδευτικής αντιπολίτευσης, χωρίς διασφαλισμένη ούτε καν την ηγεμονία εκεί. Σημαίνει αυτή η στάση ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει να (συγ)κυβερνήσει;
Η πολιτική επιστήμονας Βάσια Μαδέση, συντονίστρια του Φεμινιστικού Δικτύου των Νέων Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, το διαψεύδει: «Το ΠΑΣΟΚ δεν απορρίπτει τη διακυβέρνηση· απορρίπτει την αλλοίωση της πολιτικής του ταυτότητας ως προϋπόθεση για να κυβερνήσει. Η στρατηγική του στοχεύει να επιδιώξει κυβερνητικό ρόλο με όρους σύγχρονης κεντροαριστερής πολιτικής, με προγραμματική συνέπεια και θεσμικό ύφος».
Οχι στην αλλοίωση
«Το ΠΑΣΟΚ δεν απορρίπτει τη διακυβέρνηση· απορρίπτει την αλλοίωση της πολιτικής του ταυτότητας ως προϋπόθεση για να κυβερνήσει».
Βάσια Μαδέση
Συντονίστρια του Φεμινιστικού Δικτύου των Νέων Ευρωπαίων Σοσιαλιστών
Aκόμη πιο έντονος ο Γιώργος Παπούλιας, πολιτικός επιστήμονας, διευθυντής του Ινστιτούτου InSocial: «Το ΠΑΣΟΚ θέλει να κυβερνήσει και προετοιμάζεται γι’ αυτό με ένα αρκετά λεπτομερές και κοστολογημένο πρόγραμμα. Εχει επεξεργαστεί προτάσεις από τη συνταγματική αναθεώρηση έως την ενεργειακή πολιτική, το δημογραφικό, τη στέγαση, την ακρίβεια, τα λιμάνια, τις υποδομές και πολλά άλλα. Εχει σχέδιο περιφερειακής ανάπτυξης έπειτα από συνέδρια, επί τόπου, σε όλη την Ελλάδα».
Το ίδιο πιστεύει και ο δρ Κοινωνιολογίας – συγγραφέας Γιώργος Σιακαντάρης: «Δεν νομίζω ότι το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ “δεν θέλει να κυβερνήσει άλλο”. Το αντίθετο, ένα κομμάτι των μεγαλοστελεχών του το επιθυμεί όσο τίποτα άλλο. Γι’ αυτό και η πρόταση Δούκα για συνεδριακό ψήφισμα κατά της συγκυβέρνησής του με τη Ν.Δ., αποτελεί καρφί στο μάτι τους. Το ερώτημα είναι τι κάνει για να μπορέσει να ξανακυβερνήσει».
Ο Αντώνης Σαουλίδης, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ (που δεν έχει συνεδριάσει ποτέ μετά την επανεκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη στην ηγεσία) προκάλεσε οργή στη Χαριλάου Τρικούπη με τη συμμετοχή του στην παρουσίαση του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη. «Το πρόβλημα» –σημειώνει– «δεν είναι η φιλοδοξία αλλά η στρατηγική. Σήμερα θα έπρεπε να κινούμαστε με τρόπο που να πείθει ότι μπορούμε πράγματι να διεκδικήσουμε την πρωτιά.
Θα έπρεπε να εμφανιζόμαστε αυθεντικά ανταγωνιστικοί απέναντι στη Ν.Δ. και αυτό θα μπορούσε να μας δώσει δυναμική. Η γραμμή “ούτε ούτε” και το “θα τα πούμε μετά τις κάλπες” μπορεί να είναι βολική, αλλά δεν φαίνεται να είναι βιώσιμη».
Απέναντι στη Ν.Δ.
«Οι εκ διαμέτρου αντίθετες προτάσεις και φιλοσοφία του προγράμματος με τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη σκιαγραφούν με το ποιους είναι απίθανο να συνεργαστεί».
Γιώργος Παπούλιας
Διευθυντής του Ινστιτούτου InSocial
H Bάσια Μαδέση το βλέπει διαφορετικά: «Δεν κινείται στη λογική του “ούτε ούτε”, αλλά στο “ναι, επειδή” και στο “όχι, επειδή”: με τεκμηριωμένες θέσεις, συγκεκριμένες προτάσεις και συνειδητή αποφυγή του ρόλου του εύκολου συμπληρώματος εξουσίας».
Η αποδοχή του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ είναι ο όρος για οποιαδήποτε δυνητική κυβερνητική συνεργασία, εξηγεί ο Γ. Παπούλιας: «Πριν από τις εκλογές και ως ένα κόμμα με κυβερνητικό DNA, το ΠΑΣΟΚ διεκδικεί αυτόνομα τη μέγιστη δυνατή εκλογική και κοινοβουλευτική δύναμη προκειμένου να μπορεί να επιβάλει τις θέσεις του. Οι εκ διαμέτρου αντίθετες προτάσεις και φιλοσοφία του προγράμματος με τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη σκιαγραφούν με το ποιους είναι απίθανο να συνεργαστεί».
Δεν διαφωνεί η κ. Μαδέση: «Η αναβολή απαντήσεων για μετά τις κάλπες μπορεί να εξηγείται ως τακτικός ελιγμός, δεν μπορεί όμως να υποκαθιστά μια συνεκτική στρατηγική. Σε ένα κατακερματισμένο πολιτικό περιβάλλον, η κυβερνησιμότητα απαιτεί προεκλογική σαφήνεια όρων, ορίων και προτεραιοτήτων».
Στο βάθος Τσίπρας
Για τον Αντ. Σαουλίδη είναι σαφές ότι πρέπει να στραφεί το ΠΑΣΟΚ προς τα αριστερά πριν από τις εκλογές: «Οι πολίτες ζητούν καθαρές απαντήσεις πριν ψηφίσουν, όχι μετά. Η ασθενική δημοσκοπική εικόνα δεν είναι τυχαία. Σχετίζεται με τον τρόπο που (δεν) αξιοποιούμε το στελεχιακό μας δυναμικό, με τη λειτουργία του κόμματος και, κυρίως, με τη δυσκολία μας να εκφράσουμε ξανά κοινωνικά στρώματα που ιστορικά ανήκαν στην Κεντροαριστερά. Αν είχαμε απαντήσει με επάρκεια σε αυτά, δεν θα έθετε κανείς ερωτήματα για μετεκλογικές συνεργασίες».
Ο Ηλίας Γεωργαντάς, καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα, θέτει ένα ευρύτερο διακύβευμα: «Το ζήτημα που προέχει στην τρέχουσα συγκυρία –ζήτημα διόλου παροδικό, αλλά δομικό και υπερήμερο– είναι το rebranding της αριστερής, και πρωτίστως προοδευτικής, πτέρυγας της πολιτικής εκπροσώπησης». Αυτή η «προοδευτική πτέρυγα» πρέπει, κατά τη δική του (ιδεαλιστική) προσέγγιση, «να ξανακάνει αυτό που ξέρει να κάνει: να ανανεώσει το θεματικό της ρεπερτόριο, να στοιχηθεί με τις κοινωνικές αναμονές, να επικαιροποιήσει το περιεχόμενο του προγραμματικού της λόγου, να επινοήσει νέους τρόπους υποδοχής των κοινωνικών προσδοκιών και κυρίως να σπάσει το σπιράλ της σιωπής που έχει καθηλώσει το πολιτικό σύστημα».
Προσκλητήρια και μεταπηδήσεις στην Κεντροαριστερά
Του Αντώνη Αντζολέτου
Οι πολιτικές «ταλαντώσεις» της Αριστεράς με το ΠΑΣΟΚ δεν είναι λίγες. Η απόλυτη επικράτηση και ηγεμονία του Ανδρέα Παπανδρέου της περιόδου 1981-1989 δεν άφησε καθόλου ζωτικό χώρο στην Αριστερά για τα επόμενα σχεδόν είκοσι χρόνια που ακολούθησαν, με τον ΣΥΡΙΖΑ να παίρνει τη σκυτάλη από τον Συνασπισμό και να «εκδικείται» τη Χαριλάου Τρικούπη πρώτη φορά το 2012. Η αποκαθήλωση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα στις τελευταίες εκλογές και η διατήρηση του ΠΑΣΟΚ σε «χαμηλές πτήσεις» άνοιξαν πάλι την κουβέντα για την ανάγκη της «ενωμένης Κεντροαριστεράς».
Οι ένθερμοι υποστηρικτές της πιστεύουν πως είναι ο μόνος δρόμος προς την εξουσία, ενώ διάφορες παραλλαγές έχουν πέσει στο τραπέζι κατά καιρούς για τον τρόπο συγκόλλησης. Πόσο νόημα, όμως, έχει μια συνεργασία βασισμένη μόνο στον κοινό στόχο της πτώσης της κυβέρνησης Μητσοτάκη, χωρίς στέρεες προγραμματικές βάσεις; Η τελευταία πρόταση συνεννόησης ήρθε από τον πιο ένθερμο υποστηρικτή της αυτόνομης πορείας του ΠΑΣΟΚ, τον Νίκο Ανδρουλάκη, ο οποίος κάλεσε τα κόμματα του προοδευτικού τόξου να έρθουν κοντά του.
Στο ερώτημα γιατί ο επικεφαλής της Χαριλάου Τρικούπη θυμήθηκε τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, από Κουμουνδούρου και Πατησίων εκφράζονται αρκετές επιφυλάξεις. Κυρίως για τον χαρακτήρα της πρόσκλησης. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σημειώνουν ότι η πρόταση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ κινείται σε άλλο μήκος κύματος από το κάλεσμα που έχει κάνει ο Σωκράτης Φάμελλος, ενώ κάποια τη χαρακτηρίζουν ακόμη και «προσβλητική». Από το κόμμα του Αλέξη Χαρίτση επισημαίνουν τις αποστάσεις που έχουν με το ΠΑΣΟΚ σε πολλά προγραμματικά ζητήματα, ενώ μόνον ως αστείο εκλαμβάνουν διαρροές και φήμες που υπάρχουν περί μετακόμισης κορυφαίων στελεχών στα «πράσινα» ψηφοδέλτια.
Η κινητικότητα που υπάρχει τις τελευταίες ημέρες για συνεννόηση σχεδόν από όλες τις πλευρές προκύπτει από το αδιέξοδο και από την εικόνα αδυναμίας διεκδίκησης της εξουσίας που παρουσιάζει η αντιπολίτευση συνολικά. Στελέχη της ευρύτερης Αριστεράς δίνουν ποικίλες ερμηνείες για το κάλεσμα του Νίκου Ανδρουλάκη.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, λένε, επιθυμεί να κατευνάσει τα πνεύματα στο εσωτερικό του ενόψει συνεδρίου. Ταυτόχρονα, το κόμμα Τσίπρα αναγκάζει τον Νίκο Ανδρουλάκη να κάνει κάποιες μετατοπίσεις προκειμένου να τον προλάβει πριν αναλάβει πρωτοβουλίες. Ρίχνει τον «μουντζούρη» της μη συμπόρευσης στους άλλους, τη στιγμή που θα υποστηρίξει πως έχει κάνει μια πρόταση ρεαλιστική με βάση τη δυναμικότητα των κομμάτων.
Στελέχη του χώρου εκτιμούν ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα υποστηρίξει πως έχει κάνει μια πρόταση ρεαλιστική με βάση τη δυναμικότητα των κομμάτων, ρίχνοντας τον «μουντζούρη» της μη συμπόρευσης στους άλλους.
Σύμφωνα με μιαν άλλη εκδοχή, στόχος του προέδρου του ΠΑΣΟΚ είναι να απομονώσει τη Μαρία Καρυστιανού και να συσπειρώσει τις προοδευτικές δυνάμεις απέναντί της. Ο τρόπος που το κάνει, ωστόσο, είναι λανθασμένος επισημαίνουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία θα περιμένουν πρώτα τις αποφάσεις του Αλέξη Τσίπρα.
Οι τέσσερις
Από τα κοινοβουλευτικά έδρανα, τέσσερα πρόσωπα αναμένεται να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του τριγώνου Χαριλάου Τρικούπη – Κουμουνδούρου – Αμαλίας τους επόμενους μήνες. Περισσότερο θόρυβο θα προκαλέσει η Νίνα Κασιμάτη, η οποία εξακολουθεί να μην ανοίγει τα χαρτιά της. Είναι άγνωστο τι θα πράξει αν οι σχέσεις της με τον ΣΥΡΙΖΑ εξελιχθούν σε εντελώς τυπικές. Τα σενάρια πως θα ντυθεί στα «πράσινα» φουντώνουν.
Ούτε ο Ευάγγελος Αποστολάκης έχει αποκαλύψει τις προθέσεις του. Κατά πολλούς, η στενή σχέση που είχε αναπτύξει με τον Στέφανο Κασσελάκη αποτρέπει την επαναπροσέγγιση με τον Αλέξη Τσίπρα. Τον Νοέμβριο βρέθηκε στο Ηράκλειο δίπλα στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ για το θέμα της οπλοκατοχής, δείχνοντας ότι έχει διαλέξει στρατόπεδο. Ενδεχομένως, αυτό που ψάχνει είναι η σωστή περιφέρεια εκλογής.
Οσον αφορά τον Γιάννη Σαρακιώτη, είναι περισσότερο από ένα χρόνο εκτός ΣΥΡΙΖΑ και φαίνεται πως περιμένει τον Αλέξη Τσίπρα χωρίς να λοξοκοιτάει προς τη Χαριλάου Τρικούπη. Ξεκάθαρο δεν είναι το τοπίο για το πού θα κινηθεί η Αθηνά Λινού. Αποτέλεσε προσωπική επιλογή του πρώην πρωθυπουργού, βρίσκεται σε κόντρα με τον Παύλο Πολάκη και το προφίλ της φαίνεται να ταιριάζει με αυτό της λεωφόρου Αμαλίας. Η ίδια, όμως, εξακολουθεί να μη δίνει κανένα απολύτως σήμα.
Στον ΣΥΡΙΖΑ ο Σωκράτης Φάμελλος εμφανίζεται σταθερός στη γραμμή του για συνεννόηση και δεν αποκλείει χωρίς αναλυτική συζήτηση καμία πρόταση. Η Νέα Αριστερά σήμερα με την ολοκλήρωση του συνεδρίου της ξεκαθαρίζει πολλά για το μέλλον της, ενώ το ΜέΡΑ25 μέχρι στιγμής συνεχίζει τη μοναχική πορεία του ξορκίζοντας ό,τι και όποιον εξακολουθεί να ενστερνίζεται το 2015 και την υπογραφή του τρίτου μνημονίου.
Εκτός «παιχνιδιού» βγάζουν οι περισσότεροι στην «κεντροαριστερή πολυκατοικία» τη Ζωή Κωνσταντοπούλου παρά την πρόσκληση που έκανε η ίδια στη Βουλή «να τους ρίξουμε» και παρά το γεγονός πως ο Χάρης Δούκας δεν την απέκλεισε την εβδομάδα που πέρασε. Θεωρούν, άλλωστε, ότι πολύ σύντομα θα ξεκινήσει ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ της επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας και της πρώην πρόεδρου του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών στον αντισυστημικό χώρο.
