της Ελένης Δούσκα
Όπως αναφέρουν οι γεωπόνοι του Περιφερειακού Κέντρου Προστασίας Φυτών Βόλου, το κλάδεµα είναι µία απαραίτητη καλλιεργητική εργασία, η οποία όµως προκαλεί πληγές στα δέντρα, γι’ αυτό πρέπει να εκτελείται µε ξηρό καιρό και να προστατεύονται οι τοµές κλαδέµατος µε βορδιγάλιο πάστα, ώστε να προστατεύεται η καλλιέργεια, αλλά και η επερχόµενη παραγωγή από µια σειρά από ασεθένειες:
Ηµιπληγίες ως αποπληξίες από τη βερτισιλλίωση
Η βερτισιλλίωση αποτελεί τη σοβαρότερη ασθένεια της ελιάς, µε πιο ευπαθή την ποικιλία Κονσερβολιά ή Βόλου ή Αµφίσσης. Πρόκειται για φυτοπαθογόνο µύκητα εδάφους, που µολύνει τα φυτά από τις ρίζες και προκαλεί απόφραξη αγγείων του ξύλου.
Η ασθένεια γίνεται φανερή εµε τη µορφή µεµονωµένων ξερών κλάδων στα µεγαλύτερης ηλικίας δέντρα (ηµιπληγία), είτε µε την πλήρη ξήρανση των νεαρών δέντρων (αποπληξία). Επειδή δεν υπάρχουν χηµικά, συνιστάται, µεταξύ άλλων, κοπή και καύση των προσβεβληµένων κλάδων ή των νεαρών δενδρυλίων µε τα πρώτα συµπτώµατα, µείωση κατεργασίας του εδάφους (οργώµατα, φρεζαρίσµατα για την ενσωµάτωση λιπασµάτων και τη ζιζανιοκτονία) καθόσον υπάρχει κίνδυνος δηµιουργίας πληγών στις ρίζες και καταστροφή των ζιζανίων.
Σπογγώδεις όγκοι από την καρκίνωση
Η καρκίνωση, µια βακτηριολογική ασθένεια, προκαλεί την εµφάνιση όγκων σπογγώδους σύστασης, κυρίως σε κλαδίσκους, σε κλάδους, στον κορµό και τις ρίζες και τελικά ξήρανση των προσβεβληµένων φυτικών τµηµάτων. Σύµφωνα µε τους γεωπόνους συνιστώνται επιµελής αφαίρεση όλων των κλαδίσκων και κλάδων που φέρουν υπερπλασίες (καρκινικούς όγκους) και άµεση καταστροφή µε καύση, ψεκασµός των δέντρων µε χαλκούχα σκευάσµατα αµέσως µετά από χαλαζόπτωση και παγετό.
Εξασθένιση των δέντρων από το κυκλοκόνιο
Το κυκλοκόνιο προσβάλλει κυρίως φύλλα και ποδίσκους ανθέων, ανθοταξιών και καρπών. Σε έντονες προσβολές έχουµε εξασθένιση των δέντρων και δραστική µείωση της παραγωγής . Οι πλέον σοβαρές µολύνσεις λαµβάνουν χώρα την άνοιξη και από αυτές προέρχονται οι φθινοπωρινές µολύνσεις. Το κλάδεµα των δέντρων αυτή την εποχή έχει στόχο τον καλύτερο αερισµό της εσωτερικής κόµης του δέντρου και άρα περιορισµό της υγρασίας του φυλλώµατος.
