Οι βομβαρδισμοί στη Μέση Ανατολή είναι συνεχείς και αιματηροί και βρισκόμαστε μόλις στις πρώτες μέρες του πολέμου. Κανείς δεν δείχνει να υποχωρεί, οι διαπραγματεύσεις μοιάζουν να είναι κάτι που ανήκει στο βαθύ παρελθόν και οι απειλές εκτοξεύονται με την ίδια συχνότητα που εκτοξεύονται και οι πύραυλοι.
Ο κόσμος στην περιοχή ζει σε καθεστώς τρόμου, ενώ ο υπόλοιπος πλανήτης μπορεί να μην ζει τον τρόμο, αλλά είναι σίγουρα τρομαγμένος. Ακόμα και κάποιος που δεν πολυασχολείται με τη διεθνή κατάσταση πολύ σύντομα θα αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι όλο αυτό που συμβαίνει «κάπου μακριά» θα έχει επιπτώσεις και στη ζωή του. Στο επίκεντρο του παιχνιδιού φυσικά το πετρέλαιο, σε μία περιοχή που είναι κυριολεκτικά η βασική πηγή του μαύρου χρυσού.
Το να έχει πηγές πετρελαίου μία χώρα είναι ευχή και κατάρα. Ευχή γιατί ελπίζει σε έσοδα που θα κάνουν τη ζωή των πολιτών της καλύτερη, αλλά και κατάρα γιατί γι αυτό το ορυκτό καύσιμο είναι ενδιαφέρονται πολλοί και κάποιοι απ’ αυτούς είναι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα για το ελέγξουν. Στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο η ιστορία του μαύρου χρυσού δεν έχει καμία λάμψη.
Υπάρχει κάτι πολυτιμότερο από το πετρέλαιο; Φυσικά και υπάρχει. Αυτό που αν δεν υπάρχει δεν υπάρχουμε. Και αυτό είναι το νερό. Οι χώρες της Μέσης Ανατολής έχουν αχανείς ερήμους και μεγάλους ορεινούς όγκους και οι πηγές και τα αποθέματα σε νερό είναι μικρά. Ήδη και πριν την έναρξη του πολέμου το Ιράν αντιμετώπιζε έντονο πρόβλημα λειψυδρίας. Και αυτό σε έναν πόλεμο εντείνεται.
Τις τελευταίες μέρες άρχισαν να φτάνουν ειδήσεις για χτυπήματα σε εγκαταστάσεις αφαλάτωσης τόσο στο Ιράν, όσο και στα γειτονικά εμιράτα. Η αφαλάτωση είναι ο μόνος τρόπος να έχει μία χώρα νερό σε μια τόσο άνυδρη περιοχή. Όλοι διαψεύδουν αυτά τα χτυπήματα γιατί το να στερείς μία χώρα από το νερό είναι έγκλημα, Και στον πόλεμο τα εγκλήματα συμβαίνουν, αλλά σπάνια ομολογούνται. Αν ο πόλεμος για το πετρέλαιο είναι ανηλεής, ένας ενδεχόμενος πόλεμος για το νερό θα είναι πολλαπλά καταστροφικός. Ας ελπίσουμε ότι τουλάχιστον τα χτυπήματα στο νερό δεν θα συνεχιστούν, γιατί το πετρέλαιο μπορεί να έχει αγοραία αξία, να έχει χρηματιστηριακή, αλλά το νερό έχει αξία όση η ίδια η ζωή.
