Φόρτωση Text-to-Speech…
Πολιτικός σεισμός ή μικρές αναταράξεις; Τα νέα κόμματα του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού φέρνουν ανατροπή πολιτικού σκηνικού ή απλώς μεγαλύτερο κατακερματισμό στον χώρο της αντιπολίτευσης; Το μπαράζ δημοσκοπήσεων αυτής της εβδομάδας επιβεβαιώνει αλλαγή στη δεύτερη θέση (με την ΕΛΑΣ να εκτοπίζει το ΠΑΣΟΚ) ή τη ρευστότητα της συγκυρίας;
Ο γενικός διευθυντής της εταιρείας δημοσκοπήσεων Pulse Γιώργος Αράπογλου γνωρίζει ότι «οι μετρήσεις εν θερμώ» δίνουν μια «πρόδρομη εικόνα» των πολιτικών συσχετισμών που χρειάζεται δεύτερη ή και τρίτη αποτύπωση για να σταθεροποιηθεί. Θεωρεί πάντως δεδομένο ότι «η συσπείρωση της Νέας Δημοκρατίας ενισχύθηκε με την εμφάνιση των νέων κομμάτων».
«Περιβάλλον ρευστότητας»
Η μάχη για τη δεύτερη θέση δεν έχει ακόμη κριθεί, πιστεύει ο Γιώργος Παπούλιας, πολιτικός επιστήμονας, διευθυντής του Ινστιτούτου InSocial: «Οι μετρήσεις, μέσα από τις ταχύτατες αλλαγές και ανακατατάξεις, δείχνουν εμφατικά περιβάλλον ρευστότητας. Η διαφορά σε σχέση με πριν από την εμφάνιση των νέων σχημάτων είναι ότι η ρευστότητα έχει σχηματοποιηθεί. Εξ αριστερών και εκ δεξιών. Το αποτέλεσμα μόλις των τελευταίων εθνικών εκλογών δείχνει ότι δεν μπορεί να συσταθεί ανταγωνιστικός διπολισμός στη Νέα Δημοκρατία από τον πιο βαριά ηττημένο δεύτερο στην ιστορία της Μεταπολίτευσης. Αντίθετα, οι μετακινήσεις/συσπειρώσεις και η υψηλή αποτύπωση των αναποφάσιστων από τους απογοητευμένους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας δείχνουν προς τα πού πρέπει να επενδύσει όποιος θέλει και έχει την ικανότητα και την αξιοπιστία να κυριαρχήσει: στο Κέντρο και στη σοβαρή, προγραμματική, πολυπρόσωπη εναλλακτική πρόταση αλλαγής μοντέλου και παραδείγματος διακυβέρνησης. Το παιχνίδι είναι ακόμα ανοιχτό».
Ο πολιτικός επιστήμονας Γιώργος Σεφερτζής συμφωνεί ότι «η δεύτερη θέση δεν είναι κλειδωμένη». Εξηγεί ότι η πρόβλεψη είναι δύσκολη λόγω της απουσίας «καταγραφής σε προηγούμενο χρόνο ανάλογων φαινομένων με τα σημερινά», που «κάνει έωλη τη συζήτηση περί εκτίμησης ψήφου». Ομως, προσθέτει, «είναι πιθανότερο το κόμμα Τσίπρα να αρχίσει να αφομοιώνει την υπόλοιπη Κεντροαριστερά, γιατί επωφελείται του τεράστιου κενού που υπάρχει απέναντι στη Νέα Δημοκρατία εξαιτίας της αδυναμίας του ΠΑΣΟΚ να το καλύψει. Ισως είναι το μόνο ποτάμι που δεν φαίνεται ότι μπορεί να γυρίσει πίσω».
Την εκτίμηση ότι η Νέα Δημοκρατία σταθεροποιείται διατυπώνει ο σύμβουλος στρατηγικής και επικοινωνίας Στέλιος Ζωντός, ο οποίος σημειώνει ότι «όσα ακολούθησαν την ίδρυση της ΕΛΑΣ και την εμφάνιση της Ελπίδας για τη Δημοκρατία περιγράφονται συχνά ως γενικευμένη αναταραχή. Δεν είναι. Η αναταραχή έχει σαφή διεύθυνση: εκδηλώνεται αποκλειστικά στον χώρο της αντιπολίτευσης». Και συνεχίζει: «Εκεί ο Αλέξης Τσίπρας εγκαθίσταται δεύτερος γύρω στο 16%, με τη Νέα Δημοκρατία να προηγείται με διαφορά περίπου δεκατεσσάρων μονάδων. Το ΠΑΣΟΚ και η Μαρία Καρυστιανού δίνουν μάχη για την τρίτη θέση, ο ΣΥΡΙΖΑ σβήνει κάτω από το 2% και πολλαπλοί σχηματισμοί διεκδικούν το ίδιο δυσαρεστημένο ακροατήριο. Στη Βουλή προβλέπονται οκτώ έως εννέα κόμματα: πλήθος εκπροσώπησης, καμία εναλλακτική εξουσίας. Στην άλλη πλευρά, η εικόνα είναι αντίστροφη. Η Κεντροδεξιά δεν διαβρώνεται· σταθεροποιείται, καθώς η συσπείρωση τρέφεται από την ίδια την κατάτμηση των αντιπάλων». Κατά τον Γιώργο Σεφερτζή το διακύβευμα της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης είναι «αν θα συνεχιστεί και θα επιταθεί ο κύκλος του κατακερματισμού του πολιτικού συστήματος της Μεταπολίτευσης ή αν, αντιστρόφως, εξαντλείται αυτός ο κύκλος έχοντας προκαλέσει κόπωση στο εκλογικό σώμα, με αποτέλεσμα το σύστημα των πολιτικών ισορροπιών να επανέλθει στη διπολική γεωμετρία που κατέρρευσε στις διπλές εκλογές του 2012».
Πιστεύει ότι είναι ανοιχτό το παιχνίδι στον αντισυστημικό χώρο. «Μένει να φανεί αν τα κόμματα του Βελόπουλου και της Κωνσταντοπούλου χάνουν υπέρ της Καρυστιανού, που σε αυτή την περίπτωση θα γίνει ο τρίτος πόλος του πολιτικού συστήματος, σε μια τριγωνική πολιτική γεωμετρία με την Καρυστιανού να παίζει ρόλο ρυθμιστικού παράγοντα».
Η σταθερότητα
Από την ανάλυση του Στέλιου Ζωντού προκύπτει ότι το κυβερνών κόμμα έχει λόγους να αισιοδοξεί: «Η αντιπολίτευση διαπραγματεύεται ακόμη το παρελθόν της· η Νέα Δημοκρατία διαχειρίζεται το παρόν. Και η κοινωνία το επικυρώνει. Περισσότεροι από τους μισούς πολίτες δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν με κριτήριο την προοπτική· μόλις ένας στους εννέα με κριτήριο τον θυμό. Η αγανάκτηση παραμένει μειοψηφία. Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν επιστρέφει ο διπολισμός. Είναι αν η σταθερότητα θα συνεχίσει να επιλέγεται. Προς το παρόν, την επιλέγουν περισσότεροι από όσους θέλουν να την αμφισβητήσουν».
