Με το βλέμμα στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές στο Ισραήλ (είναι προγραμματισμένες για τα τέλη Οκτωβρίου) και εν μέσω «τρύπιων» εκεχειριών στο Ιράν, στον Λίβανο και στη Γάζα, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου και οι ακροδεξιοί κυβερνητικοί εταίροι του επιταχύνουν το βήμα τους προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση: στην επέκταση της ισραηλινής κατοχής.
Ο ισραηλινός στρατός (IDF) επεκτείνει τη λεγόμενη «κίτρινη γραμμή» στη Λωρίδα της Γάζας, ενώ επιβάλλει άλλη μια στον νότιο Λίβανο, ως «ζώνες ασφαλείας».
Στο ίδιο μοτίβο, συνεχίζει την κατάληψη συριακών εδαφών πέραν της γραμμής ανακωχής του 1974, την ώρα που η κυβέρνηση του Ισραήλ ενέκρινε στα κρυφά σχέδιο επενδύσεων ύψους 334 εκατομμυρίων δολαρίων για την επέκταση των παράνομων εβραϊκών οικισμών στα κατεχόμενα από το 1967 Υψίπεδα του Γκολάν.
Πρόκειται πλέον για μοτίβο της κυβέρνησης Νετανιάχου.
Το ίδιο είχε πράξει και στις αρχές του περασμένου μήνα, εγκρίνοντας υπό καθεστώς μυστικότητας τη δημιουργία ή νομιμοποίηση 34 νέων εβραϊκών οικισμών σε παλαιστιακά εδάφη στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη (άλλη μια κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου), ενόσω η κλιμακούμενη βία του ισραηλινού στρατού και εξτρεμιστών εβραίων εποίκων υποδεικνύουν ένα σχέδιο βίαιου εκτοπισμού Παλαιστινίων και αρπαγής παλαιστινιακής γης.
Ακροδεξιά κινήματα, από το Uri Tzafon έως το Tzav 9, εντείνουν τις πιέσεις για εποικισμό τόσο του νότιου Λιβάνου, όσο και της Γάζας.
Υπό την εκκωφαντική σιωπή της κυβέρνησης Τραμπ στις ΗΠΑ, ο Νετανιάχου και η μεσσιανική ακροδεξιά μιλούν ανοιχτά πια για το «Μεγάλο Ισραήλ».
Από το περιθώριο της πολιτικής, το πολιτικο-θρησκευτικό ρεύμα που συνδυάζει τον υπερεθνικισμό με τη θρησκευτική πεποίθηση ότι η κυριαρχία των Εβραίων σε ολόκληρη τη βιβλική γη αποτελεί θεϊκή εντολή και προάγγελο της μεσιανικής λύτρωσης έχει βρεθεί στο επίκεντρο της κρατικής στρατηγικής.
Πρόσφατη δημοσκόπηση του ερευνητικού ινστιτούτου Midgam κατέδειξε ότι το 75% των νέων ψηφοφόρων ταυτίζεται με την εγχώρια Δεξιά και την Ακροδεξιά, σηματοδοτώντας μια μόνιμη στροφή της ισραηλινής κοινωνίας προς ανάλογες ακραίες θέσεις.
Υψίπεδα του Γκολάν, η επόμενη φάση
Το Ισραήλ κατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος των συριακών Υψιπέδων του Γκολάν, περίπου 1.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1967 και το προσάρτησε de facto, παράνομα και μονομερώς, το 1981.
Μόνο οι ΗΠΑ έχουν αναγνωρίσει την προσάρτηση, επί της πρώτης προεδρίας Τραμπ.
Η υλοποίηση του εποικιστικού προγράμματος που εγκρίθηκε προ ημερών από την κυβέρνηση Νετανιάχου έχει προγραμματιστεί για την περίοδο 2026-2030.
Προβλέπει τη μετατροπή του εβραϊκού οικισμού Κατσρίν, στα δυτικά, «στην πρώτη πόλη του Γκολάν», με σύγχρονες κατοικίες και υποδομές, δημόσιες υπηρεσίες, πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις και εξειδικευμένα ιατρικά κέντρα.
Στόχος: η μετεγκατάσταση εκεί τουλάχιστον 3.000 οικογενειών εβραίων εποίκων.
«Το υπουργικό συμβούλιο του Ισραήλ διοχέτευσε δημόσιο χρήμα σε ένα έγκλημα πολέμου στη Συρία, ενόσω επιταχύνει την επέκταση των οικισμών στη Δυτική Όχθη», κατήγγειλε η οργάνωση Human Rights Watch.
«Μια μόνιμη μεταφορά πληθυσμού σε συριακό έδαφος παραβιάζει τους διεθνείς κανόνες», τόνισε, «με σοβαρές επιπτώσεις για τους επί μακρόν εκτοπισμένους Σύρους».
Όχι τυχαία, η έγκριση του εποικιστικού προγράμματος συνέπεσε με την δημόσια εκδήλωση ενδιαφέροντος από τη νέα ηγεσία της Δαμασκού για συνομιλίες σχετικά με την αποχώρηση του Ισραήλ από τα νέα συριακά εδάφη που έχει καταλάβει, ακόμη και στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη ασφαλείας που δημιουργήθηκε με ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
«Το Ισραήλ παραβιάζει τη Συμφωνία Αποδέσμευσης του 1974», δήλωσε ο μεταβατικός πρόεδρος της Συρίας (πρώην τζιχαντιστής) Αχμέντ αλ Σάρα.
«Εργαζόμαστε για να καταλήξουμε σε μια συμφωνία ασφαλείας, που να εγγυάται την αποχώρηση από τα εδάφη που κατέλαβε μετά την πτώση του καθεστώτος [Άσαντ] και την επιστροφή του στις γραμμές του 1974».
Πρόκειται για επιπλέον 458 τετραγωνικά χιλιόμετρα κατεχόμενης συριακής γης.
Στα τέλη Απριλίου, εβραίοι έποικοι που συνδέονται με το ακροδεξιό κίνημα Halutzei HaBashan εισήλθαν στη νοτιοδυτική Συρία, ζητώντας από την κυβέρνηση Νετανιάχου επέκταση του εποικισμού και εκεί.
Δυτική Όχθη, μια ματωμένη «σιωπηρή προσάρτηση» από το Ισραήλ
Έπειτα από 59 χρόνια ισραηλινής κατοχής, στη Δυτική Όχθη ζουν σήμερα περισσότεροι από 750.000 εβραίοι έποικοι ανάμεσα σε περίπου τρία εκατομμύρια Παλαιστίνιους.
Διάσπαρτοι στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, υπολογίζεται ότι υπάρχουν τουλάχιστον 279 οικισμοί και προκεχωρημένα φυλάκια εποίκων, συμπεριλαμβανομένης της κατεχόμενης Ανατολικής Ιερουσαλήμ.
Απτόητη, η κυβέρνηση Νετανιάχου επιταχύνει τον εποικισμό με συνοπτικές διαδικασίες.
Κατά την πάγια πρακτική της εν μέσω του πολέμου στο Ιράν, ενέκρινε προ μηνός εν κρυπτώ άλλους 34 νέους οικισμούς.
Εννέα είναι υφιστάμενα προκεχωρημένα φυλάκια εβραίων εποίκων, που θεωρούνται παράνομα ακόμη και βάσει της ισραηλινής νομοθεσίας, καθώς κατασκευάζονται χωρίς άδεια του κατοχικού κράτους.
Τα υπόλοιπα είναι 20 νέοι εβραϊκοί οικισμοί, δύο επεκτάσεις υφιστάμενων και τρεις «πυρήνες» που θα γίνουν ανεξάρτητοι από υπάρχοντες οικισμούς.
Αν και ο εποικισμός αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ισραηλινής κατοχής από το 1967, η σημερινή κυβέρνηση Νετανιάχου έχει καταρρίψει κάθε «μαύρο» ρεκόρ.
Από τότε που ανέλαβε καθήκοντα, τον Δεκέμβριο του 2022, έχει εγκρίνει συνολικά 103 νέοι οικισμούς: σχεδόν διπλάσιους από τους 127 που υπήρχαν πριν και 17 φορές περισσότερους από όσους είχαν εγκριθεί την προηγούμενη δεκαετία.
Η τελευταία απόφαση σηματοδοτεί τη μεγαλύτερη επέκταση του εποικισμού μέχρι σήμερα.
Η πολιτική της συνδυάζεται με κατασχέσεις παλαιστινιακής γης (στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων τριών δεκαετιών), καταστροφή παλαιστινιακών περιουσιών και την ανεξέλεγκτη και όλο και πιο φονική βία των εποίκων.
Το αποτέλεσμα είναι ο βίαιος εκτοπισμός Παλαιστινίων.
Το έδαφος είχε προλειάνει το υπουργικό Συμβούλιο Ασφαλείας του Ισραήλ από τον περασμένο Φεβρουάριο, εγκρίνοντας ευρύ φάσμα μέτρων προς ενίσχυση διοικητικού και νομικού ελέγχου του Ισραήλ στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη.
«Η μεταφορά αρμοδιοτήτων από τον στρατό σε ισραηλινές πολιτικές αρχές συνιστά de jure προσάρτηση», σχολιάζει στους Financial Times η Γιαέλ Μπέρντα, καθηγήτρια Kοινωνιολογίας και νομική ερευνήτρια στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ.
«Είναι το κάρφωμα της σημαίας» στο έδαφος, λέει. «Αυτό ακριβώς συμβαίνει αυτή τη στιγμή»…
