Φόρτωση Text-to-Speech…
Υποχωρεί αλλά, για την ώρα, αντέχει. Η δημοσκοπική φθορά του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού σε συνδυασμό με τις αλλεπάλληλες και θορυβώδεις αποχωρήσεις στελεχών δημιουργούν εικόνα συρρίκνωσης αλλά όχι διάλυσης, παρόλο που ακόμη δεν υπάρχουν καταστατικό, ηγετική ομάδα, προγραμματικές θέσεις, ούτε καν γραφείο Τύπου.
Ο Γιάννης Κωνσταντινίδης, αναπληρωτής καθηγητής εκλογικής συμπεριφοράς στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, περιγράφει την κατάσταση ως εξής: «Οι έρευνες κοινής γνώμης καταγράφουν σημαντική συρρίκνωση της πρόθεσης ψήφου για το κόμμα Καρυστιανού, της τάξης του 50%, μεταξύ τέλους Μαΐου και τέλος Ιουλίου. Παρότι η συρρίκνωση εμφανίζει σταθερό ρυθμό στον χρόνο, κάτι που θα οδηγούσε στην κλασική ερμηνεία περί δυσκολίας μετατροπής μιας ευρείας αντισυστημικής συμπάθειας σε συνεκτική κομματική ταυτότητα, λόγω οργανωτικών αδυναμιών ή ασάφειας των θέσεων του κόμματος, επιμέρους μελέτη της απήχησης του κόμματος σε διαφορετικά στρώματα του πληθυσμού αποκαλύπτει πειστικότερες ερμηνείες».
Και εξηγεί: «Η Ελπίδα για τη Δημοκρατία χάνει σήμερα σχεδόν το 70% της δύναμης που είχε καταγράψει τον Μάιο στους αριστερούς και κεντρώους ψηφοφόρους, ενώ την ίδια ώρα οι απώλειές της στο δεξιό και στο ακροδεξιό ακροατήριο είναι πολύ περιορισμένες. Οι τοποθετήσεις της Μαρίας Καρυστιανού σε επιλεγμένα θέματα (μη) επικαιρότητας δείχνουν να την απομάκρυναν από το αριστερό και κεντρώο κοινό, στο οποίο κατέγραφε ποσοστά άνω του 12%-15% αρχικώς. Το δεξιό και ακροδεξιό κοινό αντιθέτως δεν αναστατώθηκε από τις τοποθετήσεις αυτές, ωστόσο η εικόνα απώλειας της αρχικής δυναμικής του κόμματος θαμπώνει τη βεβαιότητα ψήφου για την Ελπίδα και εντός αυτού του τελικά φιλικού ακροατηρίου».
Προοπτική
Στην εκτίμηση ψήφου της Pulse, τον Μάιο, το κόμμα Καρυστιανού κινείτο στο 11% και τον Ιούλιο στο 8,5%, σημειώνοντας απώλεια περίπου 2,5 ποσοστιαίων μονάδων μέσα σε περίπου δύο μήνες. Ο μέσος όρος των δημοσκοπήσεων στα τέλη Ιουλίου έδειχνε την εκλογική επιρροή της Ελπίδας για τη Δημοκρατία να διαμορφώνεται περίπου στο 8%. Παρά την υποχώρηση, παραμένει το ισχυρότερο κόμμα της ομάδας που διεκδικεί τις θέσεις 4 έως 7, με προοπτική εκπροσώπησης στη Βουλή.
O ιδρυτής και αναλυτής δεδομένων της εταιρείας ερευνών Good Affairs Γιώργος Τράπαλης πιστεύει ότι πρόκειται για «τη δυσκολία ενός κοινωνικού κινήματος να μετεξελιχθεί σε πολιτικό κόμμα».
«Το αρχικό πλεονέκτημα», συνεχίζει, «ήταν ότι εξέφραζε ένα οριζόντιο, παλλαϊκό αίτημα για δικαιοσύνη και λογοδοσία, ικανό να ενώσει πολίτες με εντελώς διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες. Στην πορεία, όμως, το εγχείρημα παρέμεινε μονοθεματικό, δεν ανέπτυξε μια ολοκληρωμένη πολιτική ατζέντα και σταδιακά έχασε τον υπερκομματικό χαρακτήρα που του επέτρεπε να απευθύνεται στο σύνολο της κοινωνίας. Ταυτόχρονα, οι εσωτερικές εξελίξεις ενίσχυσαν την εικόνα ενός ολοένα και πιο προσωποκεντρικού σχήματος».
Οσοι αποχωρούν καταγγέλλουν, με διαφορετικά λόγια, αυταρχισμό, αρχηγισμό, αδιαφάνεια και έλλειψη συλλογικότητας στη λειτουργία του κόμματος. Οι αποχωρήσεις που σήκωσαν την περισσότερη «σκόνη» είναι των Βασίλη Κοκοτσάκη (πραγματογνώμονας στην υπόθεση των Τεμπών), Αθανασίου Παπανικολάου (πτέραρχος εν αποστρατεία, ιδρυτικό στέλεχος), Δημήτρη Σαββίδη (απόδημος, ιδρυτικό στέλεχος) και του πρώην εκπροσώπου Θανάση Αυγερινού (δημοσιογράφος, ανταποκριτής στη Μόσχα). Είναι ένα κόμμα που είχε δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες πριν ακόμη ανακοινωθεί, με περίπου το 33% των ερωτηθέντων να δηλώνει ότι θα ήταν «πολύ πιθανό» ή «αρκετά πιθανό» να το ψηφίσει. Κατά την εκτίμηση του Γιώργου Τράπαλη, «η Μαρία Καρυστιανού ξεκίνησε ως εκπρόσωπος μιας κοινωνικής πλειοψηφίας. Το πραγματικό ζητούμενο πλέον είναι να μπορέσει να εκφράσει αυτή την πλειοψηφία, χωρίς να περιοριστεί σε μια πολιτική μειοψηφία».
