Το γιοσούκου είναι το αρχαίο ιαπωνικό έθιμο σύμφωνα με το οποίο γιορτάζουμε εκ των προτέρων ένα σημαντικό γεγονός που επιθυμούμε να συμβεί στη ζωή μας. Το γιο (予) σημαίνει «εκ των προτέρων» ή «προ-», ενώ το σούκου (祝) σημαίνει «γιορτή». Μαζί, η λέξη σημαίνει «εκ των προτέρων, προκαταβολικός, εορτασμός».
[…]
Το Σίντο βασίζεται στην πίστη ότι συνυπάρχουμε με αμέτρητες θεότητες, πνεύματα που ονομάζονται κάμι, στα οποία περιλαμβάνονται τα πνεύματα των προγόνων μας, τα ισχυρά πνεύματα που ενυπάρχουν σε διάφορους τόπους και σε διάφορα μέρη και τα πνεύματα που κατοικούν στη φύση. Το Σίντο με άλλα λόγια μοιράζεται τις ίδιες πεποιθήσεις με τον ανιμισμό – δηλαδή, πως όλα τα πράγματα, έμψυχα και άψυχα, φέρουν μια πνευματική ουσία. Πιστεύουμε πως η ζωή μας υποστηρίζεται και προστατεύεται από μια θεϊκή ενέργεια και ότι συνυπάρχουμε με αυτές τις αόρατες δυνάμεις.
Γιοσούκου: Συλλογική πραγμάτωση μέσα από εποχιακές γιορτές
Η έννοια του γιοσούκου έχει τις ρίζες της στις αρχαίες πνευματικές και πολιτιστικές παραδόσεις της Ιαπωνίας και αποτελεί τη βάση των εποχιακών εορτασμών αυτής. Οι γιορτές αυτές αποτελούν εδώ και αιώνες μέρος των τελετουργιών και πρακτικών του Σίντο και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να εκφράζουν την προσμονή του κόσμου για μια καλή σοδειά και την ευχή για μια καλή υγεία, μέσω της ευγνωμοσύνης προς τα κάμι, τον ήλιο, τη φύση και τους προγόνους μας, κάθε φορά που οι εποχές αλλάζουν.
Οι πρακτικές αυτές πηγάζουν μέσα από την αγροτική ζωή των προγόνων μας, όπου επίκεντρο αυτής ήταν πάντα η κοινότητα και οι οποίοι εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη τους για όσα επιθυμούσαν. Είναι βαθιά ριζωμένες στο Σίντο, το οποίο θεωρεί τη ζωή και τον κόσμο ως κυκλικά και αλληλένδετα πράγματα. Εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη μας στα κάμι και στους προγόνους μας και βιώνοντας τα συναισθήματα που συνοδεύουν τις ευχές μας, δημιουργούμε και αποτυπώνουμε έντονες αναμνήσεις και αισθήσεις εντός του ενεργειακού μας πεδίου, σαν ό,τι ευχόμαστε να έχει ήδη πραγματοποιηθεί. Αυτή η ενέργεια, που δημιουργείται στο παρόν, αργότερα θα εκδηλωθεί ως η επιθυμητή μας πραγματικότητα.
Ιερά του Σίντο αφιερωμένα στα κάμι βρίσκονται διάσπαρτα σε όλη την Ιαπωνία, τόσο στις πόλεις όσο και στην ύπαιθρο. Παρότι υπάρχουν κοινές πρακτικές –οι οποίες περιλαμβάνουν βασικά έθιμα, όπως η προσευχή, η υπόκλιση, το χτύπημα των χεριών και οι προσφορές ρυζιού, αλατιού και σάκε–, κάθε ιερό πολλές φορές διατηρεί τα δικά του, μοναδικά τελετουργικά και τις δικές του γιορτές, ανάλογα με τα κάμι στα οποία είναι αφιερωμένο και την περιοχή στην οποία βρίσκεται. Αντίθετα, οι βουδιστικές τελετές στην Ιαπωνία επικεντρώνονται κυρίως σε επιμνημόσυνες δεήσεις και τελετές τιμής και εξαγνισμού των προγόνων, περιλαμβάνοντας ψαλμούς, διαλογισμό και διδασκαλίες, που αντανακλούν τις φιλοσοφικές και πνευματικές παραδόσεις του Βουδισμού.
Οι τελετουργικοί εορτασμοί του Σίντο είναι ιδιαίτερα αγαπητοί στις κοινότητες, καθώς φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά μέσα από τις ιεροτελεστίες, την παραδοσιακή μουσική και τους θεατρικούς χορούς, τις συμβολικές αρχαίες φορεσιές, τις λιτανείες και το μοίρασμα προσφυών τροφίμων και προσφορών. Οι συγκεκριμένες τελετουργικές πράξεις έχουν σκοπό να ευθυγραμμίσουν τις ατομικές μας σκέψεις και τα συναισθήματα –δηλαδή, τον εσωτερικό μας κόσμο– με τις συλλογικές ελπίδες και ευχές.
Όταν βιώνουμε τις επιθυμίες και τις προσδοκίες μας στο παρόν και γιορτάζουμε όλοι μαζί την εκ των προτέρων εκπλήρωσή τους, η δόνηση που προκαλείται από τη συλλογική μας ενέργεια γίνεται πιο έντονη, προσκαλώντας έτσι τις ευχές αυτές να παραμείνουν εντός του ενεργειακού μας πεδίου. Μέσα από τις εποχιακές γιορτές γιοσούκου, εκφράζουμε συλλογικά τις προσδοκίες και τις επιθυμίες μας, με σκοπό να τις υλοποιήσουμε. Στη συνέχεια, ο καθένας μας ξεχωριστά θα πρέπει καθημερινά να φροντίζει ώστε αυτές οι δονήσεις της ενέργειάς του να συνεχιστούν. Πρέπει να κατανοήσουμε πως η πραγμάτωση μιας επιθυμίας ή η εκδήλωση μιας ευχής δεν είναι μια στιγμιαία πράξη, ένας μεμονωμένος οραματισμός ή μια τελετή. Από τη στιγμή που θα βρεθούμε στη ροή της ζωτικής ενέργειας και έχοντας πάντα στον νου μας αυτό που θέλουμε να αποκτήσουμε, τότε θα αρχίσουμε να παίρνουμε συνειδητές αποφάσεις και θα προβαίνουμε σε πράξεις οι οποίες θα μας φέρνουν πιο κοντά στην πραγμάτωση του σκοπού μας.
Οι γιορτές του γιοσούκου δεν τελούνται μόνο ενδοοικογενειακά, αλλά και με ανθρώπους από τις γύρω κοινότητες και σε ολόκληρη τη χώρα. Όλοι συντονίζονται συλλογικά με τη δόνηση που παράγουν η ευγνωμοσύνη και η χαρά, ώστε η ενέργεια και η δόνηση που δημιουργούμε να ενισχυθούν και να πολλαπλασιαστούν. Οι πρακτικές του Σίντο δεν σημαίνουν ότι μπορούμε να αποτρέψουμε δύσκολα γεγονότα, όπως δεν μπορούμε να αποτρέψουμε τη βροχή ή το κρύο τον χειμώνα. Ωστόσο, μέσα από τα πιστεύω του Σίντο και τις τελετές του γιοσούκου, καλλιεργούμε μέσα μας δύναμη και ανθεκτικότητα, μαζί με μια αίσθηση του ανήκειν, ενισχύοντας τους δεσμούς με την οικογένειά μας, τους φίλους μας, την κοινότητα, τους προγόνους μας και τα εκατομμύρια κάμι που υπάρχουν. Έτσι, ακόμα κι όταν έρθει μια καταστροφή, θα έχουμε τη δύναμη να σταθούμε όρθιοι. Μέσα μας θα υπάρχει η αντοχή η οποία θα μας βοηθάει να ανταπεξέλθουμε σε κάθε δύσκολη στιγμή.
Advertisment
Πραγμάτωση μέσα από την ευγνωμοσύνη
Η πρακτική της πραγμάτωσης, της υλοποίησης, των ευχών και των επιθυμιών τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής σε όλο τον κόσμο. Ζούμε σε μια εποχή όπου η πληροφορία είναι άμεσα διαθέσιμη και οι ανάγκες μας μπορούν να καλυφθούν με ένα άγγιγμα στην οθόνη του κινητού. Μπορούμε άμεσα να βρούμε πληροφορίες, να ψωνίσουμε, να βρούμε σπίτι, να αγοράσουμε αυτοκίνητο, να ψάξουμε για δουλειά ή ακόμα και για σύντροφο… Υπάρχει άραγε κάτι που δεν μπορούμε να κάνουμε; Η τεχνολογία εξελίσσεται καθημερινά, διευκολύνοντας τη ζωή μας και εξυπηρετώντας πολλούς ανθρώπους. Από την άλλη, έχουμε συνηθίσει σε τέτοιο βαθμό να ικανοποιούμαστε άμεσα, που οι προσδοκίες μας για την κάλυψη των προσωπικών μας αναγκών έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Κάπως έτσι, αντί να αισθανόμαστε πιο ολοκληρωμένοι, όλο και περισσότεροι άνθρωποι υποφέρουν από κατάθλιψη, εξάντληση, άγχος ή προβλήματα υγείας.
Όλοι περνάμε από διάφορες φάσεις στην προσπάθειά μας να πραγματοποιήσουμε τα όνειρα, τις επιθυμίες και τους προσωπικούς μας στόχους. Αγωνιζόμαστε για να πετύχουμε, είτε αυτό σημαίνει να σπουδάσουμε, να βρούμε μια καλή δουλειά, να παντρευτούμε, να αποκτήσουμε σπίτι, να κάνουμε παιδιά, να τους προσφέρουμε εκπαίδευση ή να πάμε διακοπές. Παράλληλα, συνεχώς δημιουργούνται μέσα μας και περισσότερες επιθυμίες, συνήθως υλικές.
Προχωρούμε με το βλέμμα στραμμένο στο μετά, από τη μία στιγμή στην επόμενη, από το παρόν στο μέλλον, αναζητώντας την ευτυχία, την πληρότητα και την ασφάλεια. Κι όμως, συχνά δεν νιώθουμε ποτέ πραγματικά ικανοποιημένοι, παρά κυνηγάμε το ένα όνειρο μετά το άλλο.
Στη ζωή μου έχω βιώσει δύο διαφορετικά είδη υλοποίησης των επιθυμιών. Το πρώτο ήταν καθοδηγούμενο από το εγώ και τις προσωπικές μου επιθυμίες (γιόκου, 欲), μια συνεχής μετάβαση από το παρόν προς το μέλλον, σαν να μην υπήρχε η παραμικρή σύνδεση μεταξύ τους. Ήταν ένα ασταμάτητο κυνήγι προκειμένου να καλύψω ένα κενό μέσα μου. Αν και πέτυχα τους στόχους μου και πραγματοποίησα πολλές από τις επιθυμίες μου, η αίσθηση πληρότητας που ένιωθα ήταν παροδική.
Το άλλο είδος, που εμφανίστηκε αβίαστα μετά την ασθένειά μου, ήταν εντελώς διαφορετικό. Η προσοχή μου ήταν επικεντρωμένη στο παρόν και η ευημερία μου δεν εξαρτιόταν από κάποιο μελλοντικό αποτέλεσμα. Η προσέγγιση αυτή είναι και η ουσία του γιοσούκου.
Το απόσπασμα είναι από το Γιοσούκου τηςAzumi Uchitani που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα στο dioptra.gr και σε όλα τα συνεργαζόμενα βιβλιοπωλεία.
