Το ιταλικό οινοποιείο, γνωστό για τη δουλειά του στα αφρώδη κρασιά υψηλής ποιότητας, επενδύει πλέον στη Valbelluna, σε έναν αμπελώνα που βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 650 μέτρων και δίνει τη δυνατότητα για μια διαφορετική έκφραση του βορειοϊταλικού terroir. Η κίνηση αυτή δεν αποτελεί απλώς μια νέα παραγωγική επέκταση, αλλά δείχνει τη διάθεση της Andreola να εξερευνήσει την ορεινή αμπελουργία μέσα από κρασιά με μεγαλύτερη φρεσκάδα, ένταση και ακρίβεια.
Πιο συγκεκριμένα, η Andreola είναι ένα οικογενειακό οινοποιείο από την περιοχή του Valdobbiadene, στην καρδιά της ζώνης Conegliano Valdobbiadene Prosecco Superiore DOCG, στη βορειοανατολική Ιταλία. Ιδρύθηκε το 1984 από τον Nazzareno Pola και σήμερα συνδέεται στενά με την παραγωγή αφρωδών κρασιών από τη Glera, την ποικιλία που βρίσκεται πίσω από το Prosecco Superiore. Η ταυτότητά της έχει χτιστεί πάνω στις απότομες πλαγιές της περιοχής, εκεί όπου η αμπελουργία απαιτεί χειρωνακτική εργασία, ακρίβεια και βαθιά κατανόηση του τόπου.
Από αυτήν ακριβώς την αφετηρία, η οικογένεια Pola στρέφει το βλέμμα της προς το Sedico, στη Valbelluna, όπου καλλιεργεί έναν αμπελώνα περίπου εννέα εκταρίων. Το τοπίο εκεί διαφέρει αισθητά από το Valdobbiadene.
Οι πλαγιές είναι πιο ανοιχτές και πιο εύκολα διαχειρίσιμες, όμως το κλίμα είναι ψυχρότερο, τα ασβεστολιθικά εδάφη δίνουν άλλη ένταση στο κρασί και η ωρίμαση των σταφυλιών απαιτεί διαφορετική προσέγγιση. Για ένα οινοποιείο που έμαθε να δουλεύει κυρίως με τη Glera και να προστατεύει τη φρεσκάδα των σταφυλιών μέσα σε ένα θερμότερο πλαίσιο, οι Δολομίτες φέρνουν μια νέα πρόκληση: την ισορροπία ανάμεσα στην ορεινή οξύτητα και την πλήρη αρωματική ωρίμαση.
Ειδικότερα, το εγχείρημα ξεκίνησε το 2017 από τον Stefano Pola, ο οποίος επέλεξε να φυτέψει Chardonnay, Pinot Noir, Riesling Renano και Traminer Aromatico. Η επιλογή των ποικιλιών δείχνει από μόνη της την απόσταση από την κλασική εικόνα του Prosecco. Η Andreola δεν επιχειρεί να μεταφέρει μηχανικά την επιτυχία της σε έναν νέο αμπελώνα, αλλά να διερευνήσει τι μπορεί να δώσει ένας ορεινός τόπος με διαφορετικές ποικιλίες, διαφορετική οξύτητα και πιο αργό ρυθμό ωρίμασης.
Στην καρδιά της νέας αυτής προσπάθειας βρίσκεται η σειρά Alture, με αφρώδη κρασιά κλασικής μεθόδου από Chardonnay και Pinot Noir. Το Alture Metodo Classico Chardonnay και το ροζέ από Pinot Noir ωριμάζουν στη φιάλη για 36 μήνες, με στόχο να αναδείξουν περισσότερο τη φρεσκάδα, τη λεπτότητα και την ορυκτή έκφραση του ορεινού terroir παρά τον πλούτο ή την αμεσότητα. Παράλληλα, το οινοποιείο παράγει και ήσυχα κρασιά από Riesling, Traminer και Chardonnay, δίνοντας στο Sedico έναν πιο ολοκληρωμένο ρόλο μέσα στη φιλοσοφία του.
Παράλληλα, η κίνηση αυτή αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον επειδή συνδέεται με μια ευρύτερη στρατηγική της Andreola. Το οινοποιείο έχει ήδη επιχειρήσει να προτάξει περισσότερο την ονομασία Valdobbiadene DOCG, θέλοντας να διαχωρίσει την ταυτότητα των κρασιών του από τη γενικευμένη εμπορική χρήση της λέξης Prosecco.
Δεν πρόκειται για απλή λεπτομέρεια ετικέτας. Σε μια παγκόσμια αγορά όπου το Prosecco συχνά αντιμετωπίζεται ως ένα εύκολο, προσιτό αφρώδες, παραγωγοί που δουλεύουν σε απότομες πλαγιές, με μικροζώνες, χαμηλότερες αποδόσεις και χειρωνακτική εργασία, καλούνται να εξηγήσουν γιατί τα κρασιά τους ανήκουν σε μια διαφορετική κατηγορία.
Η Andreola έχει επενδύσει ιδιαίτερα στην ανάδειξη των Rive, των επιμέρους απότομων πλαγιών του Valdobbiadene, όπου κάθε μικροπεριοχή μπορεί να δώσει διαφορετική έκφραση στη Glera. Αυτή η λογική, η ανάγνωση δηλαδή του αμπελώνα όχι ως ενιαίας έκτασης αλλά ως μωσαϊκού μικρών ταυτοτήτων, φαίνεται να περνά τώρα και στο νέο project των Δολομιτών. Η εμπειρία της ηρωικής αμπελουργίας δεν μεταφέρεται εκεί ως στυλ, αλλά ως τρόπος σκέψης.
Οι Δολομίτες, ωστόσο, δεν λειτουργούν ως υποκατάστατο του Valdobbiadene. Είναι μια δεύτερη σκηνή, με άλλους κανόνες. Στο Sedico, η χαμηλότερη θερμοκρασία και η δυσκολία επίτευξης υψηλών αλκοολικών βαθμών μπορούν σήμερα να αποτελέσουν πλεονέκτημα, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλές περιοχές της Ευρώπης αντιμετωπίζουν υπερώριμα σταφύλια και κρασιά με αυξημένο αλκοόλ. Τα κρασιά των Δολομιτών δείχνουν μια πιο αυστηρή, λεπτή πλευρά της βόρειας Ιταλίας, με έμφαση στη νεύρωση, στη φρεσκάδα και στη δομή.
Εν συνεχεία, όσον αφορά την Andreola, η νέα αυτή διαδρομή δεν σημαίνει απομάκρυνση από το Valdobbiadene Prosecco Superiore, αλλά διεύρυνση της ταυτότητάς της. Το οινοποιείο μοιάζει να επιδιώκει κάτι πιο σύνθετο: να αναγνωρίζεται όχι μόνο ως παραγωγός Prosecco, αλλά ως παραγωγός ιταλικών αφρωδών υψηλής ποιότητας, ικανός να εκφράσει διαφορετικούς τόπους με την ίδια συνέπεια.
Συνοψίζοντας, σε μια αγορά που συχνά απλοποιεί τις ονομασίες και μετατρέπει ολόκληρες περιοχές σε εμπορικές λέξεις-κλειδιά, η περίπτωση της Andreola υπενθυμίζει ότι το κρασί παραμένει πρωτίστως υπόθεση τόπου. Από τις απότομες πλαγιές του Valdobbiadene μέχρι τα ψυχρότερα υψόμετρα της Valbelluna, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στη φυσαλίδα, αλλά στην προσπάθεια ενός οινοποιείου να μεταφράσει το ανάγλυφο, το κλίμα και την εμπειρία του σε μια νέα οινική αφήγηση.
