Αυτό άλλαξε το 2015, όταν µε την ΠΟΛ.1028/23.01.25 ορίστηκε ότι: «Η υποχρέωση αυτή είναι προαιρετική για τους εκµισθωτές αγροτικών εκτάσεων εφόσον το µηνιαίο µίσθωµα δεν υπερβαίνει το ποσό των 80 ευρώ». Η σύνταξη της απόφασης βέβαια καταδεικνύει το γεγονός ότι σε πάρα πολλές περιπτώσεις, οι διάφορες υπηρεσίες προχωράνε σε νοµοθέτηση αποφάσεων που µικρή σχέση έχουν µε την καθηµερινότητα στην πράξη.. Αν ρωτούσαν κάποιον λίγο παραέξω από τα γραφεία τους θα µάθαιναν ότι κανένα χωράφι δεν πληρώνεται ενοίκιο µε το µήνα, αλλά µε το στρέµµα. Αλλά ας το αφήσουµε. Προς το παρόν. Η σύνταξη ηλεκτρονικού µισθωτηρίου έχει πολλά και σοβαρά προβλήµατα, τουλάχιστον έτσι όπως είναι µέχρι τώρα. Όταν όµως το 2015, αποφασίστηκε να αναιρεθεί η υποχρέωση ηλεκτρονικής υποβολής για τα πάντα, υπήρξε προβληµατισµός, αν υπήρχαν κα άλλοι λόγοι για την αναίρεση αυτή. Π.χ. στο ηλεκτρονικό µισθωτήριο, αποτυπώνεται η ηµεροµηνία σύνταξης, επιβάλλεται πρόστιµο όταν γίνεται µε καθυστέρηση κλπ. Το χειρόγραφο συµφωνητικό από την άλλη, µπορεί να γίνει όποτε θέλει ο καθένας και χωρίς πρόστιµο, το σφραγίζει ο Πρόεδρος της Κοινότητας χωρίς ηµεροµηνία, µπορείς να το αλλάξει όποτε θέλεις χωρίς κανένα πρόβληµα κλπ.
Η διαδικασία υποβολής της δήλωσης ΟΣ∆Ε είναι από µόνη της ένα λάθος. Χρόνια πριν, ολοκληρώνονταν έως 15/5, δηλαδή µόλις είχε ολοκληρωθεί η σπορά σχεδόν όλων των καλλιεργειών. Πλέον µαζεύεις την παραγωγή, την πουλάς, εισπράττεις τα χρήµατα (π.χ. δηµητριακά) τα ξοδεύεις και µετά ανοίγει το σύστηµα σύνταξης των δηλώσεων ΟΣ∆Ε.
Να δούµε τα προβλήµατα που υπάρχουν µε τα µισθωτήρια:
- Το 2025 οι δηλώσεις ολοκληρώθηκαν τον Οκτώβρη. Πολλοί παραγωγοί, ενώ γνωρίζουν τα χωράφια που καλλιεργούν, εν τούτοις φτιάχνουν τα συµφωνητικά λίγο πριν µπουν στο ραντεβού τους για την σύνταξη της δήλωσης καλλιέργειας.
- Πολλά συµφωνητικά, προς διευκόλυνση συντάσσονται στα ΚΥ∆, µε ελλείψεις στοιχείων (ΑΤΑΚ, κλπ.) Όταν υπάρχουν µισθωτήρια πέραν του έτους, ζητείται και προσκοµίζονται τα νέα µισθωτήρια, µε αποτέλεσµα: αν κάποιος ιδιοκτήτης των παλαιών µισθωτηρίων έχει αποβιώσει, να το αντιλαµβανόµαστε οι Λογιστές όταν έρχεται η ώρα για τις φορολογικές δηλώσεις και φυσικά, να µην µπορούµε να καταχωρήσουµε διότι ο ΑΦΜ του πεθαµένου δεν µπορεί να δεχθεί συναλλαγή.
- Το χειρότερο όλων ονοµάζεται ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ. Πεθαίνει ένας ιδιοκτήτης και αφήνει κληρονόµους γυναίκαι και δύο παιδιά. Επειδή (για τους δικούς τους λόγους) δεν έχουν προχωρήσει σε αποδοχή κληρονοµίας, δεν καταχωρούν στο Ε9 το ποσοστό που τους αναλογεί στα κληρονοµούµενα ακίνητα. Αυτό έχει ως αποτέλεσµα να υπάρχουν ΑΤΑΚ στα ακίνητα, άρα και στα χωράφια για τα οποία συζητάµε τώρα.
- Ανεξάρτητα από το πότε θα κάνει ένας κληρονόµος την αποδοχή, υποχρεούται να καταγράψει στο Ε9 του, το ποσοστό που του αναλογεί. Έχουµε και τους πονηρούς ιδιοκτήτες, οι οποίοι συνειδητά δεν καταχωρούν τίποτα για την αποφυγή του αναλογούντος ΕΝΦΙΑ.
- Έχουµε όµως -κυρίως- και τις περιπτώσεις των πολλών ιδιοκτητών οι οποίοι είναι διασκορπισµένοι στα τέσσερα σηµεία του ορίζοντα, δεν καίγονται ιδιαίτερα για τα αγροτεµάχια και το ποσοστό που τους αναλογεί και έχουν ορίσει κάποιος να τους εκπροσωπεί, ο οποίος εισπράττει µεν τα ενοίκια αλλά δεν κάνει κανένα µισθωτήριο στους ενοικιαστές.
- Το χειρότερο όλων: νοικιάζει ο Α από τον Β ένα χωράφι. Στην πορεία αποφασίζει να το ανταλλάξει µε τον Γ διότι στη συγκεκριµένη περιοχή δεν τον εξυπηρετεί η καλλιέργεια. Γίνονται τα συµφωνητικά ανταλλαγής, αλλά στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν τα δέχονται -ποτέ δεν κατάλαβα το γιατί-, µε αποτέλεσµα να έχουν πρόβληµα µε τις επιδοτήσεις τους.
Φέτος θα είναι η πρώτη φορά που η διαδικασία για τη σύνταξη των δηλώσεων καλλιέργειας θα γίνει µε σύστηµα που θα εφαρµόσει η ΑΑ∆Ε. Η πλατφόρµα περιµένουµε ν’ ανοίξει από µέρα σε µέρα. Ελπίζω να είναι καλύτερα τα πράγµατα, κυρίως όµως να µην δηµιουργηθεί πρόβληµα στην καταβολή τω επιδοτήσεων που τόσο πολύ έχει ανάγκη ο αγροτικός κόσµος, για να συνεχίσει να καλλιεργεί, άρα να υπάρχει.
Τροµάζω όταν ακούω «πρέπει να στηρίξουµε τον πρωτογενή τοµέα»
Είχαµε τα καλύτερα εργοστάσια ζάχαρης. Τα έκλεισαν και τώρα εισάγουµε. Ποιος κερδίζει; Όχι πάντως ο αγρότης και ούτε ο καταναλωτής. Έχουµε για χρόνια ως βασική δυναµική καλλιέργεια το βαµβάκι. Φέτος τα λιπάσµατα έχουν αύξηση 40-96% από πέρυσι και 20-25% στο συνολικό κόστος/στρµ. Στη Βόρ. Ελλάδα λένε ότι οι παραγωγοί το γυρίζουν σε πιο ήπιες καλλιέργειες (π.χ. ηλίανθος), οι οποίες έχουν µικρότερα έξοδα. Πράγµα που σηµαίνει ότι το βαµβάκι συνεχίζει να οδεύει προς εξαφάνιση.
«Ψηφιακός µετασχηµατισµός του πρωτογενούς τοµέα»
Γεµίσαµε από πλατφόρµες παντός τύπου, χωρίς δυστυχώς να εφαρµόζονται στην πράξη. Θυµίζω την τροποποίηση της απόφασης για την εξόφληση των νωπών προϊόντων, από τις 60 στις 30 ηµέρες.
