Παρά την κατακραυγή για την πολύμηνη ωμή καταστολή από την κυβέρνηση Τραμπ στις ΗΠΑ, με βασικό εκτελεστικό όργανο την αδυσώπητη ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE), ήταν τελικά το πάνδημο σοκ από τη δολοφονία δύο Αμερικανών πολιτών στις ταραχές, των Ρενέ Γκουντ και Άλεξ Πρέτι, στις αρχές του έτους, στη Μινεσότα, που οδήγησε τελικά τον Αμερικανό πρόεδρο σε αλλαγή στρατηγικής.
Προφανώς και δεν άλλαξε τη σκληροπυρηνική αντιμεταναστευτική πολιτική του -στη δεύτερη προεδρική θητεία του οι μαζικές απελάσεις παραμένουν σήμα κατατεθέν της εσωτερικής πολιτικής του.
Η προεδρική διαχείριση της κρίσης, όπως προκύπτει, ήταν πρωτίστως επικοινωνιακή.
Μέχρι και στις τάξεις των τραμπικών MAGA ήταν διάχυτη πια η αίσθηση ότι ο Λευκός Οίκος το είχε παρακάνει.
Χωρίς να παραδεχθεί λάθη του ή να καταδικάσει την ανεξέλεγκτη δράση της ICE -μία επιλογή του- ο Ντόναλντ Τραμπ απέσυρε τις δυνάμεις κρούσης της υπηρεσίας από τους δρόμους της φιλελεύθερης Μινεάπολης, αφού την είχε μετατρέψει κυνικά σε πολιτικό και κοινωνικό «πείραμα».
Ξήλωσε τις άκρως πειθήνιες στον ίδιο ηγεσίες της ICE και του αρμόδιου υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας, ως «αποδιοπομπαίους τράγους».
Από τα τέλη Φεβρουαρίου, εν τω μεταξύ, την ειδησεογραφία κατέκλυσε ο αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος επιλογής κατά του Ιράν.
Όσο για την ICE;
Δεν διαλύθηκε, ούτε αναμορφώθηκε ριζικά. Απλώς, άλλαξε τακτική.
Πλέον, οι επιχειρήσεις της δεν γίνονται σε κοινή θέα, ούτε οργανώνονται ως δημόσια επίδειξη ομοσπονδιακής ισχύος.
Γίνονται κάτω από τα ραντάρ της δημοσιότητας, με στοχευμένες επιχειρήσεις και «αόρατες» συλλήψεις.
Παραμένουν μαζικές.
Στο στόχαστρό τους βρίσκονται όλοι όσοι το αμερικανό σύστημα θεωρεί παράτυπους μετανάστες, ανεξαρτήτως εάν ζουν και εργάζονται στις ΗΠΑ εδώ και δεκαετίες, έχουν καθαρό ποινικό μητρώο, φορολογούνται και παλεύουν με το γραφειοκρατικό τέρας για μια άδεια διαμονής.
Βιομηχανικές αποθήκες μετατρέπονται με ταχείς ρυθμούς σε γιγαντιαία κέντρα κράτησης μεταναστών, όπου αναφέρονται απεργοί πείνας για τις άθλιες συνθήκες, ενώ οι θάνατοι έχουν φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ.
Και δη οι αυτοκτονίες.
Απεργοί πείνας και αυτοκτονίες στα «κολαστήρια» της ICE
Έρευνα του Associated Press κατέγραψε τουλάχιστον 10 αυτοκτονίες στα κέντρα κράτησης μεταναστών της ICE κατά τη δεύτερη προεδρία Τραμπ.
«Ένας ρυθμός που υπερβαίνει κατά πολύ την αύξηση του πληθυσμού των κρατούμενων μεταναστών», επισημαίνει.
Οι επτά αυτοκτονίες έχουν αναφερθεί από τον Οκτώβριο και τούδε: ο μεγαλύτερος αριθμός για οποιοδήποτε οικονομικό έτος στην ιστορία της ICE.
Τα θύματα είναι όλοι άντρες, με μέσο όρο ηλικίας τα 32 έτη.
Από τους δέκα, μόνο οι τρεις είχαν ιστορικό βίαιων εγκλημάτων στις ΗΠΑ.
Οι αυτοκτονίες αντιστοιχούν σχεδόν στο ένα πέμπτο των θανάτων υπό κράτηση της ICE στην εποχή Τραμπ 2.0.
Φέτος, μόλις μέσα στο πρώτο πεντάμηνο, έχουν ήδη καταγραφεί 19.
Συγκριτικά, πέρυσι οι θάνατοι ήταν συνολικά 33, το 2024 ένδεκα, το 2023 επτά και το 2022 τρεις.
Οι ενδείξεις πληθαίνουν ότι το 2026 βρίσκεται σε τροχιά να αποτελέσει το πιο θανατηφόρο έτος στα κέντρα κράτησης μεταναστών της ICE, στα 23 χρόνια ύπαρξης της υπηρεσίας.
Σε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα, το Delaney Hall στο Νιούαρκ του Νιου Τζέρσεϊ, πληροφορίες αναφέρουν ότι περίπου 300 κρατούμενοι ξεκίνησαν απεργία πείνας από το περασμένο Σαββατοκύριακο, λόγω των άθλιων συνθηκών κράτησης.
Οι εγκαταστάσεις έχουν γίνει νέο σημείο αναφοράς εντάσεων και αναταραχής για το μεταναστευτικό στις ΗΠΑ.
Τα τελευταία 24ωρα, έχουν ξεσπάσει άγριες συγκρούσεις έξω από τις πύλες τους μεταξύ ακτιβιστών και πρακτόρων της ICE.
Τουλάχιστον τρεις διαδηλωτές έχουν συλληφθεί.
Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής του Νιου Τζέρσεϊ, Άντι Κιμ, ανέφερε ότι δέχτηκε επίθεση με σπρέι πιπεριού από μέλη της ICE την περασμένη Δευτέρα, εν μέσω αναταραχής, λίγο μετά την ολοκλήρωση αυτοψίας μελών του Κογκρέσου στο Delaney Hall.
Δικηγόροι που εκπροσωπούν ορισμένους απεργούς πείνας δήλωσαν σε ΜΜΕ ότι στους κρατούμενους δίνονται ληγμένα τρόφιμα, ενώ
η πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη είναι ανεπαρκής έως μηδαμινή.
Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, φυσικά, το διαψεύδει…
«Άλλαξε ο Μανωλιός»…
Κατά τον «τσάρο των συνόρων», Τομ Χόμαν, διαδίδονται «ξεκάθαρα ψέματα» για την ICE.
Ισχυρίζεται ότι εντάσσονται στο πλαίσιο ενός «πολιτικού πολέμου», που έχει ως στόχο να ενισχυθούν οι Δημοκρατικοί στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.
Δεν έχει δώσει πάντως καμία εξήγηση για την προαναγγελθείσα για τις 31 του μηνός αποχώρηση του υπηρεσιακού διευθυντή της ICE, Τοντ Λάιονς: του τελευταίου από την απερχόμενη ηγετική «φουρνιά» της υπηρεσίας που περνά την πόρτα της εξόδου.
Ο διάδοχός του στο πόστο, Ντέιβιντ Βεντερέλα, έχει ήδη ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων για το γεγονός ότι, μέχρι το 2023, κατείχε τη θέση του αντιπροέδρου στον κολοσσό GEO Group: την ιδιωτική εταιρεία που διαχειρίζεται περίπου το ένα τρίτο των κέντρων κράτησης της ICE (συμπεριλαμβανομένου αυτού στο Νιου Τζέρσεϊ), κλείνοντας συμβόλαια αξίας άνω του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων με την κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Για τον Ντόναλντ Τραμπ, η δημοτικότητα του οποίου βρίσκεται στο ναδίρ, το μεταναστευτικό και τα πεπραγμένα της ICE αναμένεται -μαζί με πάμπολους άλλους καταστροφικούς πολιτικους χειρισμούς του, από την οικονομία και τον πόλεμος στο Ιράν μέχρι τα αρχεία Έπσταϊν- να τον κυνηγούν μέχρι τις κάλπες ως Ερινύες.
Έχουν αποξενώσει τους ανεξάρτητους και μετριοπαθείς ψηφοφόρους και έχουν διχάσει την εκλογική του βάση.
Για τους πιο σκληροπυρηνικούς, έχει αθετήσει την κεντρική προεκλογική του δέσμευση για ένα εκατομμύριο απελάσεις ετησίως.
Ο Λευκός Οίκος αναφέρει ότι πέρυσι απελάθηκαν περισσότεροι από 605.000 παράτυποι μετανάστες.
Για να ωθήσει ωστόσο τα νούμερα προς τα πάνω, συνυπολογίζει στις ανακοινώσεις του τις λεγόμενες «οικειοθελείς αποχωρήσεις».
Λόγω της πολιτικής Τραμπ, υποστηρίζει, επιπλέον 1,9 εκατομμύρια άνθρωποι εγκατέλειψαν μόνοι τους τις ΗΠΑ μέσα στο 2025, με «αρνητική καθαρή μετανάστευση για πρώτη φορά εδώ και τουλάχιστον μισό αιώνα».
Παίζοντας δε λαϊκίστικα με τη διττή σημασία της αγγλικής λέξης «alien» («εξωγήινος» ή «αλλοδαπός»), μόλις λάνσαρε ιστότοπο με διαρκή ενημέρωση για τις συλλήψεις από την ICE και μια ψηφιακή φόρμα για «αναφορές ύποπτων αλλοδαπών».
