Οι τρεις εκλογικοί συντελεστές για τη Ν.Δ.

Σε τρία συν ένα «διαζευκτικά δίπολα» θα κριθεί η προσπάθεια της Ν.Δ. να μην υποχωρήσει αισθητά κάτω από το ποσοστό των ευρωεκλογών, όπως επιθυμούν οι ποικιλώνυμοι «αντίπαλοι» του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά αντιθέτως να υπερβεί το 30% στις επερχόμενες εκλογές, είτε πραγματοποιηθούν το φθινόπωρο είτε την άνοιξη του 2027. Ο αριθμός «3» μπροστά από την εκλογική επίδοση της Ν.Δ. θεωρείται κρίσιμος, καθώς έτσι ο Κυρ. Μητσοτάκης θα έχει ένα σημαντικό διαπραγματευτικό χαρτί στις πιθανές διεργασίες για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, αλλά και ισχυρή αφετηρία για τη διεκδίκηση της αυτοδυναμίας, εάν απαιτηθούν δεύτερες κάλπες. Τα «δίπολα» που θα καθορίσουν την εκλογική επίδοση της Ν.Δ. είναι τα εξής:

– Πώς θα επηρεάσει το σκηνικό διεθνούς αστάθειας την εκλογική συμπεριφορά των πολιτών. Θεωρητικά η κυβέρνηση ευνοείται από τις υφιστάμενες εστίες ανάφλεξης, καθώς δημιουργείται τάση «συσπείρωσης των πολιτών γύρω από τη σημαία». Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι αρχικά ο πόλεμος στην Ουκρανία και στη συνέχεια η σύγκρουση στο Ιράν έχουν πυροδοτήσει διαδοχικά κύματα ακρίβειας, τα οποία η κυβέρνηση δεν έχει επιτύχει να ελέγξει. Το πολιτικό ισοζύγιο στο συγκεκριμένο πεδίο είναι ως εκ τούτου δύσκολο να προσδιοριστεί, ενώ οι πλήρεις επιπτώσεις της κρίσης στο μέτωπο της ακρίβειας αναμένεται να γίνουν ορατές από το φθινόπωρο, ενισχύοντας τα σενάρια για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

– Η τελική «ισορροπία» μεταξύ της ατζέντας που συσπειρώνει τους πολίτες γύρω από τη Ν.Δ. και των θεμάτων που δημιουργούν δυναμική απομάκρυνσης του κυβερνώντος κόμματος από την εξουσία για το 15% των αναποφάσιστων που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις. Στην πρώτη κατηγορία είναι σαφές πως εντάσσονται η αναβάθμιση της διεθνούς θέσης της χώρας, η ενίσχυση της αμυντικής της ικανότητας, η ασφάλεια και το μεταναστευτικό. Στον αντίποδα, «γκρίζες ζώνες» για τη Ν.Δ. συνιστούν η «μικροοικονομία» των πολιτών και τα φαινόμενα διαφθοράς.

– Ο τρόπος με τον οποίο θα επηρεάσει την εκλογική συμπεριφορά των πολιτών ο κατακερματισμός στον χώρο της αντιπολίτευσης, που επιτείνεται με τη δημιουργία των νέων κομμάτων από τον Αλέξη Τσίπρα, τη Μαρία Καρυστιανού και, ως φαίνεται, από τον Αντώνη Σαμαρά. Η απουσία ισχυρού αντιπάλου μπορεί να αποδειχθεί ωφέλιμη για τη Ν.Δ., καθώς ο πρωθυπουργός μπορεί να αυξήσει τη συσπείρωση του κυβερνώντος κόμματος και να διεισδύσει στη δεξαμενή των αναποφάσιστων, προτάσσοντας τον κίνδυνο της ακυβερνησίας. Παράλληλα, όμως, η μεγάλη διαφορά της Ν.Δ. από το δεύτερο κόμμα είναι πιθανόν να οδηγήσει σε «χαλαρή ψήφο» στις επερχόμενες –πρώτες– εκλογές, καθηλώνοντας τη Ν.Δ. σε χαμηλά ποσοστά. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο πως πλέον ο Κυρ. Μητσοτάκης επαναλαμβάνει σταθερά ότι «η Κυριακή των εκλογών είναι μόνο μία».

Τέλος, κρίσιμη για τη Ν.Δ. είναι η δυναμική που θα αναπτύξει το κόμμα του Αντ. Σαμαρά. Ο πρώην πρωθυπουργός εκτιμάται ότι θα αντλήσει ψηφοφόρους πρωτίστως από τα άλλα κόμματα της Δεξιάς και από τη δεξαμενή όσων εγκατέλειψαν τη Ν.Δ. από τις ευρωεκλογές του 2024 και μετά. Ομως, ακόμη και εάν λειτουργήσει ως «ανάχωμα» στην προσπάθεια επιστροφής αποστασιοποιημένων ψηφοφόρων της Ν.Δ., το κόστος είναι δεδομένο για το Μέγαρο Μαξίμου. Παράλληλα, πάντως, εάν ο Αντ. Σαμαράς δεν υπερβεί το 3% που απαιτείται για την είσοδο στη Βουλή, αυτομάτως ο πήχυς της αυτοδυναμίας για τη Ν.Δ. κατεβαίνει.

Δίλημμα Σαμαρά μετά τις κάλπες

Με το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά να έχει, βάσει των δημοσκοπήσεων, ισχυρή πιθανότητα –αλλά όχι βεβαιότητα– κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, το ερώτημα που συζητείται έντονα στο παρασκήνιο είναι εάν και πώς μπορεί να συμβάλει στον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας με κορμό τη Ν.Δ. μετά τις πρώτες ή τις δεύτερες εκλογές. Είναι προφανές ότι συμπόρευση της Ν.Δ. και του Αντ. Σαμαρά δεν είναι νοητή με τον Κυριάκο Μητσοτάκη επικεφαλής του κυβερνώντος κόμματος. Εξάλλου, κυρίαρχη εκτίμηση αποτελεί ότι ο πρώην πρωθυπουργός προχωράει στη δημιουργία του νέου φορέα προκειμένου να αποτελέσει τον καταλύτη για την αποχώρηση του Κυρ. Μητσοτάκη από το Μέγαρο Μαξίμου. Η Ν.Δ. και ο Αντ. Σαμαράς θα μπορούσαν να συμπλεύσουν μόνο στο υποθετικό σενάριο κατά το οποίο στο κυβερνών κόμμα συντελεστεί αλλαγή ηγεσίας «εν πλω» και ειδικότερα μετά τις πρώτες εκλογές. Η συγκεκριμένη εξέλιξη, πάντως, προϋποθέτει ότι η Ν.Δ. θα έχει κινηθεί σε ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά, οπότε είναι αμφίβολο εάν θα υφίστανται οι απαιτούμενες 151 έδρες για τον σχηματισμό κυβέρνησης χωρίς τη σύμπραξη και τρίτου κόμματος. Παράλληλα, ορισμένοι εκτιμούν πως με δεδομένο ότι η δημιουργία πολιτικού φορέα από τον Αντ. Σαμαρά συνιστά «ντε φάκτο» διάσπαση της Ν.Δ., η προοπτική κυβερνητικής συνεργασίας μαζί του θα είναι δύσκολα αποδεκτή από τους «γαλάζιους» ψηφοφόρους, καθώς μάλιστα θα έχουν προηγηθεί σφοδρές εκατέρωθεν επιθέσεις κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

Πράσινες βολές κατά Τσίπρα

Η επιστροφή στην «κανονικότητα» αποτελεί προτεραιότητα για το ΠΑΣΟΚ μετά τον εκνευρισμό και την ηττοπάθεια που πυροδότησε το μπαράζ των αρνητικών δημοσκοπήσεων, οι οποίες το εμφανίζουν να κινείται μεταξύ τρίτης και τέταρτης θέσης, ενώ ζητούμενο είναι ο τρόπος που η Χαριλάου Τρικούπη θα αντιμετωπίσει την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Υψηλόβαθμα στελέχη αναφέρουν ότι το ΠΑΣΟΚ θα υιοθετήσει τακτική «ανταρτοπολέμου» με στοχευμένες επιθέσεις κατά του πρώην πρωθυπουργού, αποφεύγοντας τη συνεχή και μετωπική αντιπαράθεση μαζί του. Εξάλλου και ο Αλ. Τσίπρας δεν επιλέγει τη σύγκρουση με το ΠΑΣΟΚ, ενώ την υπενθύμιση των κυβερνητικών πεπραγμένων του πρώην πρωθυπουργού της περιόδου 2015-19 έχει «αναλάβει» η Ν.Δ. Στο ΠΑΣΟΚ επικρατεί η εκτίμηση ότι το 15% που συγκέντρωσε η ΕΛΑΣ στο τελευταίο κύμα δημοσκοπήσεων αποτελεί την οροφή του κόμματος του Αλ. Τσίπρα και ότι τις επόμενες εβδομάδες και μήνες θα έχει καθοδική πορεία, όπως συνέβη αρχικά με την Πλεύση Ελευθερίας και στη συνέχεια με τη Μαρία Καρυστιανού. Οπως υποστηρίζεται, τα υψηλά ποσοστά της ΕΛΑΣ οφείλονται στην υπερπροβολή της οποίας έτυχε το τελευταίο διάστημα ο Αλ. Τσίπρας. Πλέον όμως ο πρώην πρωθυπουργός δεν θα βρίσκεται στο απυρόβλητο, ενώ και οι «δεξαμενές» του εμφανίζονται πεπερασμένες: Οι εισροές που έχει από το ΠΑΣΟΚ είναι περιορισμένες, ενώ δεν φαίνεται να καταγράφει δυναμική στους λεγόμενους ψηφοφόρους του «καναπέ».