Φόρτωση Text-to-Speech…
Την απόφαση της Τουρκίας και της Αιγύπτου να αναπτύξουν εις βάθος τη διμερή σχέση τους στον τομέα της στρατιωτικής συνεργασίας και της αμυντικής βιομηχανίας αναδεικνύουν και οι τελευταίες συμφωνίες που υπεγράφησαν μόλις προχθές. Συγκεκριμένα, η πρώτη έπειτα από σχεδόν 13 χρόνια επίσκεψη του υπουργού Αμυνας και Στρατιωτικής Παραγωγής της Αιγύπτου Ασράφ Σάλεμ Ζαχέρ στην Αγκυρα, έπειτα από πρόσκληση του ομολόγου του Γιασάρ Γκιουλέρ, συνοδεύτηκε από την υπογραφή μνημονίου κατανόησης για τη στενότερη συνεργασία στο πεδίο της άμυνας.
Για την Αθήνα η δυναμική που αποκτά η τουρκοαιγυπτιακή προσέγγιση, αν και δεν έχει γίνει ευθέως απειλητική για τα ελληνικά συμφέροντα, αποτελεί παράγοντα ανησυχίας.
Στο αιγυπτιακό υπουργικό συμβούλιο ο υπουργός Αμυνας είναι και υπουργός Στρατιωτικής Παραγωγής, εποπτεύει δηλαδή την αμυντική βιομηχανία και κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Αγκυρα επισκέφθηκε και τη Γραμματεία Αμυντικών Βιομηχανιών της Τουρκίας (SSB). Αλλωστε, παρών στις διμερείς επαφές ήταν και ο γραμματέας της SSB Χαλούκ Γκιοργκούν. Με βάση αυτά που ανακοινώθηκαν, η Αγκυρα προσφέρει στο Κάιρο τη συνεργασία στους τομείς των μη επανδρωμένων συστημάτων, των τεθωρακισμένων οχημάτων, των πολεμικών πλοίων, του ηλεκτρονικού πολέμου και της παραγωγής πυρομαχικών.
Των συζητήσεων σε αυτό το επίπεδο έχουν προηγηθεί και άλλες συμφωνίες για συνεργασία, που αναδεικνύουν ότι τα πεδία της αμυντικής παραγωγής και των κοινών στρατιωτικών γυμνασίων έχουν επιλεγεί από τις κυβερνήσεις στην Αγκυρα και στο Κάιρο ως προνομιακά προκειμένου να λειανθούν περαιτέρω τα οξεία πολιτικά προβλήματα που οι δύο κυβερνήσεις αντιμετώπιζαν τα προηγούμενα 13 χρόνια.
Ενδεικτικά αναφέρονται ορισμένες από τις τελευταίες συμφωνίες ανάμεσα στις δύο πλευρές. Κατ’ αρχάς η Αίγυπτος, σε μια προσπάθεια εξεύρεσης εναλλακτικών λύσεων στο αεροπορικό πεδίο, έχει συμφωνήσει να συμμετάσχει στο τουρκικό υπό ανάπτυξη πέμπτης γενιάς μαχητικό τύπου Kaan. Πολύ σημαντική και ουσιαστική συμφωνία, καθώς πρόκειται να έχει αποτελέσματα πολύ σύντομα, είναι αυτή της δημιουργίας γραμμής παραγωγής για την κατασκευή των μη επανδρωμένων αεροχημάτων τύπου Bayraktar TB-2 σε αιγυπτιακό έδαφος. Οι Αιγύπτιοι επιθυμούν να αποτελέσουν κόμβο παραγωγής του «μπεστ σέλερ» της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, όχι μόνο για τις ανάγκες των δικών τους ενόπλων δυνάμεων, αλλά και διότι εξάγεται σε μια σειρά από χώρες, περιλαμβανομένων πολλών αφρικανικών. Οι δύο πλευρές έχουν ήδη προχωρήσει αρκετά και τις συζητήσεις που αφορούν την παραγωγή πυρομαχικών διαφόρων διαμετρημάτων.
Στο πεδίο των ασκήσεων οι ένοπλες δυνάμεις Αιγύπτου και Τουρκίας έχουν περάσει από το απόλυτο μηδέν στις διαρκείς συνεκπαιδεύσεις, μάλιστα σε όλα τα επίπεδα (αεροπορικών, ναυτικών και χερσαίων επιχειρήσεων). Και σε κάποιες περιπτώσεις οι ασκήσεις αυτές περιλαμβάνουν και τη γειτονική στην Αίγυπτο Λιβύη, η οποία μέχρι πρότινος αποτελούσε ιδιαίτερα έντονη κόκκινη γραμμή στις διμερείς σχέσεις, καθώς η μία πλευρά (Τουρκία) τασσόταν υπέρ της κυβέρνησης της Τρίπολης και η άλλη (Αίγυπτος) με το καθεστώς της οικογένειας των Χαφτάρ στη Βεγγάζη. Δεν πρέπει να λησμονείται ότι στην πρόσφατη τετραμερή που έγινε στην Αίγυπτο (με τη συμμετοχή Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, αλλά και του στενού φίλου του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και απεσταλμένου του για την Αφρική Μασάντ Μπούλος), Αγκυρα και Κάιρο βρέθηκαν να συμφωνούν σε αρκετά σημεία, κυρίως σε ό,τι αφορά την ανάγκη σταθεροποίησης της Λιβύης.
Για την Αθήνα η ξεχωριστή δυναμική που τείνει να αποκτήσει η τουρκοαιγυπτιακή προσέγγιση, αν και δεν έχει γίνει ακόμη ευθέως απειλητική για τα ελληνικά συμφέροντα, αποτελεί έναν παράγοντα που προσθέτει ανησυχία, μάλιστα σε μια φάση αρκετών ανακατατάξεων στις γεωπολιτικές ισορροπίες της ευρύτερης περιοχής, όπως αυτές παρατηρούνται ειδικά μετά τις συγκρούσεις στον Περσικό Κόλπο και στη Μέση Ανατολή.
