Η Ευρώπη επιδίδεται σε έναν πραγματικό αγώνα δρόμου για την εξεύρεση επιπλέον πυραύλων αναχαίτισης, προκειμένου να ενισχύσει την ολοένα και πιο απελπισμένη Ουκρανία. Το Κίεβο βιάζεται να θωρακίσει την αεράμυνά του απέναντι στις βαλλιστικές απειλές, εν όψει της αναμενόμενης ρωσικής χειμερινής επίθεσης, ωστόσο η πραγματικότητα των αριθμών είναι αμείλικτη.
Σύμφωνα με το Politico, η νέα παραγωγή θα καθυστερήσει υπερβολικά, ο πόλεμος των Ηνωμένων Πολιτειών με το Ιράν έχει συρρικνώσει τα αμερικανικά αποθέματα, και αρκετοί από τους κορυφαίους Ευρωπαίους υποστηρικτές του Κιέβου δηλώνουν ότι δεν έχουν πλέον περιθώρια για ασφαλείς παραχωρήσεις.
Το Κίεβο ασκεί ασφυκτικές πιέσεις σε Ελλάδα και Ισπανία προκειμένου να ενισχύσει την άμυνά του
«Τους τελευταίους μήνες, η Ρωσία εκτοξεύει εβδομαδιαίως περισσότερους πυραύλους εναντίον μας από όσους λαμβάνουμε από τους εταίρους μας μέσα σε ολόκληρους μήνες», δήλωσε πρόσφατα ο πρώην υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας, Μιχαΐλο Φεντόροφ. Ενδεικτικό της κρισιμότητας είναι ότι τον Ιούλιο, η ουκρανική αεράμυνα κατάφερε να αναχαιτίσει μόλις είκοσι εννέα από τους εκατόν ενενήντα πέντε ρωσικούς βαλλιστικούς πυραύλους, σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας της χώρας.
Τα όρια της ευρωπαϊκής βοήθειας
Η Γερμανία, η οποία συγκαταλέγεται στους βασικούς χορηγούς στρατιωτικής βοήθειας, έχει ήδη μεταφέρει συστήματα Patriot και πυραύλους. Πλέον, όμως, το Βερολίνο καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στις πιεστικές ουκρανικές ανάγκες και στα ελάχιστα εθνικά αποθέματα που απαιτούνται για την προστασία της δικής του επικράτειας και την εκπλήρωση των νατοϊκών του υποχρεώσεων. «Πραγματικά φτάνουμε στα όριά μας εδώ», παραδέχτηκε ο Ταξίαρχος Γιούργκεν Σρέντελ, ανώτερος αξιωματούχος του γερμανικού υπουργείου Άμυνας, κατά τη διάρκεια συζήτησης στο Βερολίνο, αμέσως μετά τη σύνοδο κορυφής της Συμμαχίας στην Άγκυρα.
Δραματικές ελλείψεις στα πυρομαχικά αναχαίτισης εν όψει του δύσκολου ουκρανικού χειμώνα
Αυτό οδήγησε το Βερολίνο και άλλες πρωτεύουσες της Βόρειας Ευρώπης να παροτρύνουν τα υπόλοιπα κράτη της ηπείρου να επανεξετάσουν τι περισσότερο μπορούν να προσφέρουν. Ο υπουργός Άμυνας της Νορβηγίας, Τόρε Σάντβικ, προειδοποίησε ότι η τρέχουσα κατάσταση δεν είναι βιώσιμη μακροπρόθεσμα, τονίζοντας ότι όλες οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να αναλάβουν δράση.
Η πίεση στον Νότο και οι πολιτικές αντιδράσεις
Η εξάντληση του Βορρά μεταφέρει ασφυκτική πίεση σε χώρες που διαθέτουν τα αναγκαία αποθέματα, όπως η Πολωνία, η Ισπανία και η Ελλάδα. Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως στους προηγμένους πυραύλους PAC-2 και PAC-3, οι οποίοι αποτελούν τη μοναδική αποτελεσματική ασπίδα απέναντι στα ταχύτατα ρωσικά όπλα. Ενώ η Ουκρανία μπορεί να χρησιμοποιήσει φθηνότερα συστήματα για τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, για τους βαλλιστικούς πυραύλους η εξάρτησή της από τα αμερικανικά συστήματα είναι απόλυτη.
Η αποδέσμευση, ωστόσο, εγκυμονεί σοβαρούς πολιτικούς κινδύνους. Όταν η Βαρσοβία επιβεβαίωσε τον Ιούλιο τη μεταφορά μόλις πέντε πυραύλων τύπου PAC-3, μετά από αιτήματα του Γενικού Γραμματέα Μαρκ Ρούτε και Αμερικανών διοικητών, προκλήθηκε θύελλα αντιδράσεων. Η αντιπολίτευση κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι αποδυναμώνει την εθνική άμυνα τη στιγμή που ρωσικά όπλα παραβιάζουν τον εναέριο χώρο της. Οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης αισθάνονται πλέον ότι δεν μπορούν να γλυτώσουν από την ανασφάλεια, θεωρώντας την αεράμυνά τους ήδη ανεπαρκή.
Αυτό στρέφει την προσοχή στη Νότια Ευρώπη. Στην Ισπανία, ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ είχε επιβεβαιώσει παλαιότερα την αποστολή υλικού, χωρίς όμως να αποκαλύπτει ακριβείς αριθμούς. Η Ελλάδα, από την πλευρά της, η οποία παραδοσιακά θεωρεί την Τουρκία ως τη μεγαλύτερη εθνική απειλή, δεν έχει ανακοινώσει καμία μεταφορά προς την Ουκρανία. Αυτό συμβαίνει παρά τα έντονα δημοσιεύματα του καλοκαιριού, τα οποία ανέφεραν ότι το Κίεβο είχε ζητήσει έως και διακόσιους παλαιότερους πυραύλους PAC-2 από την Αθήνα.
Ο αμερικανικός παράγοντας
Ο καθοριστικός ρυθμιστής παραμένει η Ουάσιγκτον. Καθώς οι περισσότεροι πύραυλοι κατασκευάζονται στην Αμερική, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ κρατά τα κλειδιά της λύσης. Αν και αρχικά είχε δημιουργήσει προσδοκίες ότι θα επέτρεπε στο Κίεβο την εγχώρια παραγωγή κατόπιν άδειας, πρόσφατα ανασκεύασε, επικαλούμενος τη δυσκολία παραχώρησης τέτοιας ευαίσθητης τεχνολογίας.
Ο πραγματικός λόγος, ωστόσο, κρύβεται στις αμερικανικές αποθήκες. Μετά τη σφοδρή σύγκρουση με το Ιράν, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν σχεδόν εξαντλήσει τα δικά τους αποθέματα. Απαντώντας στις εκκλήσεις του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο Αμερικανός πρόεδρος ήταν αφοπλιστικός, δηλώνοντας ότι και η Αμερική χρειάζεται τους πυραύλους της.
Χωρίς άμεση λύση, το Κίεβο προσπαθεί να αναπτύξει ταχέως το εγχώριο σύστημα αναχαίτισης με την ονομασία «Φρέγια», το οποίο όμως απαιτεί χρόνια επενδύσεων και δοκιμών. Παράλληλα, η στρατηγική αλλάζει. Αντιμέτωπη με την έλλειψη πυρομαχικών, η Ουκρανία εξετάζει πλέον μια πιο επιθετική τακτική: την απευθείας στόχευση των ρωσικών εκτοξευτών πριν καν προλάβουν να χτυπήσουν.
Μέχρι να αποδώσουν αυτά τα σχέδια, η ουκρανική διπλωματία συνεχίζει το σκληρό παζάρι. Όπως αποκαλύπτουν Ουκρανοί αξιωματούχοι, βρίσκονται σε διαρκείς επαφές με κάθε χώρα που διαθέτει τα συγκεκριμένα συστήματα, ζητώντας κυριολεκτικά ό,τι περισσεύει. Ο υπουργός Εξωτερικών, Αντρίι Σιμπίχα, συνόψισε την κατάσταση με απόλυτη σαφήνεια, τονίζοντας ότι η χώρα του πλέον μάχεται κυριολεκτικά για την εξασφάλιση κάθε μεμονωμένου πυραύλου.
