Στη Μητρόπολη Αθηνών θα τελεστεί σήμερα το μεσημέρι η κηδεία του Γιάννη Βαρβιτσιώτη, πρώην υπουργού και ιστορικού στελέχους της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος έφυγε από τη ζωή την Κυριακή, σε ηλικία 93 ετών.
Η εξόδιος ακολουθία έχει προγραμματιστεί για τις 12:00, ενώ τον επικήδειο λόγο αναμένεται να εκφωνήσει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Μετά την ολοκλήρωση της τελετής, θα ακολουθήσει η ταφή του εκλιπόντος στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Έφυγε από τη ζωή ανήμερα των γενεθλίων του
Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης άφησε την τελευταία του πνοή στις 15:30 το απόγευμα της Κυριακής, στο σπίτι του στην Αθήνα. Ο θάνατός του σημειώθηκε ανήμερα των γενεθλίων του.
Ο πρώην υπουργός αφήνει πίσω του τέσσερα παιδιά: τον πρώην υπουργό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, τη δημοσιογράφο Ελένη Βαρβιτσιώτη, καθώς και τους Θωμά και Κωνσταντίνο Βαρβιτσιώτη.
Από τη Νομική στην πολιτική
Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν γιος του δικηγόρου και βουλευτή του Λαϊκού Κόμματος Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη.
Το 1958 άρχισε να ασκεί τη δικηγορία στην Αθήνα, ενώ το 1960 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής Αθηνών. Παράλληλα, συνεργάστηκε με την έδρα του Εμπορικού Δικαίου.
Το 1961 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών με το ψηφοδέλτιο της ΕΡΕ. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στην Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων και στην Επιτροπή Συντάξεως Κώδικος Δεοντολογίας του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από το 1961 έως το 1963 διετέλεσε γραμματέας του Προεδρείου της Βουλής, ενώ από το 1962 έως το 1967 ήταν μόνιμο μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Συνδέσεως Ελλάδας–ΕΟΚ.
Το 1963 ανέλαβε καθήκοντα γραμματέα της Επιτροπής για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, ενώ την περίοδο 1965-1967 διετέλεσε κοσμήτορας της Βουλής.
Κατά τη διάρκεια της απριλιανής δικτατορίας, συνελήφθη και κρατήθηκε στη φυλακή για τέσσερις μήνες.
Η πολιτική πορεία μετά τη μεταπολίτευση
Στις εκλογές του 1974, τις πρώτες μετά τη μεταπολίτευση, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης εξελέγη με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, συγκεντρώνοντας τους περισσότερους σταυρούς προτίμησης σε όλη τη χώρα.
Την ίδια χρονιά ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα, συμμετέχοντας στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ως υφυπουργός Εσωτερικών.
Το 1975 συμμετείχε στην Επιτροπή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Παράλληλα, τέθηκε επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στη σύνοδο του ΟΟΣΑ το 1975 και στην 4η Σύνοδο της UNCTAD το 1977.
Από το 1985 διετέλεσε γενικός γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος στη Βουλή.
Την περίοδο 1989-1996 διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Τον Δεκέμβριο του 1989 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας.
Στις 15 Δεκεμβρίου 1989, η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος τον εξέλεξε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης κατέλαβε την τρίτη θέση στη σχετική ψηφοφορία, συγκεντρώνοντας 40 ψήφους.
Στις 3 Νοεμβρίου 1993 διεκδίκησε την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας, λαμβάνοντας 37 ψήφους. Ο Μιλτιάδης Έβερτ εξελέγη πρόεδρος του κόμματος, συγκεντρώνοντας 141 ψήφους.
Τον Απρίλιο του 1994, κατά τη διάρκεια του 3ου Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ανακηρύχθηκε επισήμως αντιπρόεδρος του κόμματος. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως το 1997.
Στις 22 Αυγούστου 1994, μετά την ανασυγκρότηση του κομματικού μηχανισμού, τοποθετήθηκε στο νέο Πολιτικό Συμβούλιο της Νέας Δημοκρατίας. Στις 24 Νοεμβρίου του ίδιου έτους εξελέγη πρόεδρος της Ομάδας Κοινοβουλευτικού Ελέγχου του κόμματος για θέματα που αφορούσαν το υπουργείο Εξωτερικών.
Η παρουσία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Τον Δεκέμβριο του 1997 ανέλαβε την προεδρία του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής», ενός επιστημονικού, μη κερδοσκοπικού φορέα με αντικείμενο την ανάλυση και τη διατύπωση προτάσεων για πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα.
Το 2004 εξελέγη για πρώτη φορά ευρωβουλευτής, ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Νέας Δημοκρατίας.
Τον Φεβρουάριο του 2010 ανανεώθηκε η θητεία του στην προεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής». Τον Αύγουστο του ίδιου έτους υπέβαλε την παραίτησή του, ολοκληρώνοντας μία θητεία δώδεκα ετών.
Το συγγραφικό έργο του
Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ανέπτυξε εκτενές συγγραφικό έργο, το οποίο περιλαμβάνει νομικές και πολιτικές μελέτες, καθώς και βιβλία για το Σύνταγμα, την ευρωπαϊκή πολιτική, τη μετανάστευση, τις διεθνείς απειλές και την τέχνη.
Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται τα βιβλία και οι μελέτες: «Περί μεταβολής του νομικού τύπου της εταιρείας» (1955), «Η επιβολή όρκου προς απόδειξιν της εμπορικής ιδιότητος» (1957), «Τινά περί της εννοίας της επιχειρήσεως» (1959), «Τινά περί της προθεσμίας της εφέσεως επί πτωχευτικών δικών» (1960), «Η ονομαστική μετοχή: Συμβολή εις το δίκαιον των ανωνύμων εταιρειών» (1961) και «Η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότης και το εταιρικόν δίκαιον» (1970).
Ακολούθησαν τα έργα «Η Αλλαγή στο εδώλιο» (Μορφωτική Εστία, 1984), «Αποκατάσταση ιστορικών αληθειών: Τα μεγάλα πολιτικά ψεύδη της προπαγάνδας του ΠΑΣΟΚ» (1985), «Η αλήθεια για το παρελθόν, πυξίδα για το μέλλον» (1989) και «Συνταγματικοί προβληματισμοί: Προτάσεις περί της λειτουργίας του πολιτεύματος» (Ελληνική Ευρωεκδοτική, 1993).
Στη βιβλιογραφία του περιλαμβάνονται επίσης τα έργα «Η ονομαστική μετοχή: Συμβολή εις το δίκαιον των ανωνύμων εταιρειών» (Αντ. Ν. Σάκκουλας, 1997), «Η Ελλάδα μπροστά στο 2000: Ένα νέο συνταγματικό πλαίσιο» (Αντ. Ν. Σάκκουλας, 1998), «Η βουλευτική ασυλία: Ελληνική και ευρωπαϊκή πραγματικότητα» (2001), «Οι τρεις απειλές του αιώνα» (Καστανιώτης, 2002) και «Πολιτιστική Φωτογραμμετρία» (Μίλητος, 2005).
Το 2006 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Η μεταναστευτική πολιτική της Ευρώπης», το οποίο εκδόθηκε στα ελληνικά, στα αγγλικά, στα γαλλικά και στα γερμανικά από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Την ίδια χρονιά εκδόθηκε το έργο του «Η αναγκαία αναθεώρηση: Για ένα σύγχρονο Σύνταγμα» από τις εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα.
Το 2008 συνέγραψε μαζί με τον Σωτήρη Ρούσσο το βιβλίο «Τυφλοί στρατοί: Η Δύση και η απειλή του ισλαμικού φονταμενταλισμού», το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Την ίδια χρονιά εκδόθηκε το έργο του «Αναζητώντας την Τέχνη: Περιφερειακές Πινακοθήκες» από τις εκδόσεις Μέλισσα.
Ακολούθησαν τα βιβλία «Όπως τα έζησα, 1961-1981» (Λιβάνης, 2011) και «Συνταγματικοί Στοχασμοί» (Σάκκουλας, 2014).
Η παρουσία του Γιάννη Βαρβιτσιώτη στη δημόσια ζωή εκτεινόταν σε περισσότερες από πέντε δεκαετίες και συνδέθηκε με την κοινοβουλευτική δραστηριότητα, την άσκηση κυβερνητικών καθηκόντων, την ευρωπαϊκή πολιτική και τη μελέτη θεσμικών και συνταγματικών ζητημάτων.
