Φόρτωση Text-to-Speech…
Οι αντιδράσεις ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ για τα θαλάσσια πάρκα της Τουρκίας που υπερβαίνουν την έκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης της έχουν εντυπωσιακές αναλογίες. Το ύφος των δηλώσεων, που έχει μεγάλη σημασία όταν πρόκειται για εθνικά θέματα, είναι ισοδύναμα αυστηρό, αλλά και στο περιεχόμενο υπάρχει ταύτιση, για παράδειγμα με κοινή θέση υπέρ των ευρωπαϊκών κυρώσεων. Δεν είναι η πρώτη φορά που φαίνεται ότι και τα δύο κόμματα της προοδευτικής συστημικής αντιπολίτευσης θέλουν να προβάλουν πατριωτικό πρόσημο. Ο Αλέξης Τσίπρας είχε βιαστεί να περιγράψει ως κυβερνητική αποτυχία ενδεχόμενη επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης πήγε στην Κάσο για να ζητήσει εξηγήσεις σχετικά με την εκκρεμότητα της ενεργειακής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου.
Οι δύο πολιτικοί αρχηγοί σηκώνουν τους τόνους στα ελληνοτουρκικά γνωρίζοντας ότι υπάρχουν αντιρρήσεις γι’ αυτήν την επιλογή στο εσωτερικό των κομμάτων τους και στο εκλογικό τους ακροατήριο. Στο χώρο της ΕΛΑΣ, ο Γιώργος Σιακαντάρης και ο Νίκος Μπίστης έχουν εκφραστεί κατά των λεονταρισμών, ενώ ο Γιώργος Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ έχει κατηγορηθεί ως ΥΠΕΞ και ως πρωθυπουργός για υπερβολικά κατευναστική στάση απέναντι στην Τουρκία.
Η προεκλογική συγκυρία δεν επιτρέπει εσωκομματική φασαρία και αυτό διευκολύνει τις ηγεσίες να δοκιμάσουν όρια και αντοχές. Ομως, αν το φθινόπωρο ανέβει ακόμη περισσότερο η θερμοκρασία στο διπλωματικό πεδίο, τότε το δίλημμα για πολιτική εγκράτεια ή εξαλλοσύνη θα γίνει ακόμη μεγαλύτερο και για την αντιπολίτευση. Ειδικά όταν είναι βέβαιο ότι στον χώρο δεξιά της Ν.Δ. θα γίνει εμπόριο πατριωτισμού σε υπερθετικό βαθμό.
Ο Αλέξης Τσίπρας, με το όνομα και με τα χρώματα του νέου κόμματός του, επέλεξε να αναδείξει μια ισχυρή πατριωτική ταυτότητα σε ένα αριστερό πολιτικό εγχείρημα, λαμβάνοντας αποστάσεις από το παρελθόν της ηπιότητας και της μετριοπάθειας στα θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας. Ο Νίκος Ανδρουλάκης ανέχεται ακόμη και φωνές στελεχών εναντίον της στρατηγικής των «ήρεμων νερών» για να απευθυνθεί σε ένα εθνικά ανήσυχο ακροατήριο αριστερά της Ν.Δ. και να μην αφήσει χώρο να το κατακτήσει ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ.
Τα τελευταία χρόνια το ΠΑΣΟΚ έχει σταθερή γραμμή υπερψήφισης των αμυντικών δαπανών ως ξεχωριστού σκέλους του κρατικού προϋπολογισμού, τον οποίο καταψηφίζει συνολικά. Αντιθέτως, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ψηφίσει κατά, παρών και υπέρ, σημειώνοντας ενίοτε διαφοροποιήσεις, όπως για παράδειγμα το «Ναι» της Νίνας Κασιμάτη (που οδεύει προς το ΠΑΣΟΚ) στην τελευταία ψηφοφορία.
Ο ανταγωνισμός Νίκου Ανδρουλάκη και Αλέξη Τσίπρα για τη θέση του βασικού αντιπάλου του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι σκληρός. Μέχρι τώρα το κεντρικό πεδίο αναμέτρησης ορίζεται από το «ηθικό πλεονέκτημα». Ο Αλέξης Τσίπρας αυτοπροβάλλεται ως ο εντιμότερος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης και υπόσχεται αναδιανομή με χρήματα που θα βρεθούν χάρη στην εντιμότητα μιας δικής του κυβέρνησης. Παράλληλα, θυμίζει τα χρέη του ΠΑΣΟΚ στις τράπεζες ταυτίζοντάς το με τη Ν.Δ., που επίσης εξυπηρετεί υπέρογκα δάνεια.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης τον καταγγέλλει ως υποστηριζόμενο από ολιγάρχες, με αδιαφάνεια στα οικονομικά του κόμματός του και πολιτευόμενο «αγκαλιά με τα συμφέροντα», προβάλλοντας τη δική του ανεξαρτησία και απόσταση από εξωθεσμικά κέντρα. Ο επόμενος γύρος της μεταξύ τους αναμέτρησης για την ηγεμονία στον προοδευτικό χώρο, όπως όλα δείχνουν, θα εξελιχθεί στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, με τους δύο πολιτικούς αρχηγούς να συναγωνίζονται σε μαχητικότητα.
