Φόρτωση Text-to-Speech…
Με την αποδέσμευση μιας παρτίδας αμερικανικών κινητήρων για μαχητικά αεροσκάφη να θεωρείται σχεδόν δεδομένη, ο οικοδεσπότης της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ετοιμάζεται να υποδεχτεί στην Αγκυρα τον Ντόναλντ Τραμπ.
Το «δώρο» του Αμερικανού προέδρου θα προσφέρει το «φιλί της ζωής» στην τουρκική αεροπορία, που ήδη αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα στις διαθεσιμότητες των μαχητικών της αεροσκαφών και θα της επιτρέψει να συνεχίσει την ανάπτυξη του εγχώριου τζετ ΚΑΑΝ, όμως δεν αναμένεται να ικανοποιήσει το κύριο αίτημα του προέδρου Ερντογάν που είναι η επιστροφή στο πρόγραμμα των F-35.
Οι αντιδράσεις στο εσωτερικό του αμερικανικού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, και όχι μόνο, οι πιέσεις από το ελληνικό και το ισραηλινό λόμπι αλλά και οι αυστηρές διατάξεις του νόμου CAATSA για τη συνύπαρξη αμερικανικών F-35 και ρωσικών S-400 δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας στην Αγκυρα.
Παρ’ όλα αυτά, σε μια κίνηση «καλής θέλησης» ο πρόεδρος Τραμπ φαίνεται πως θα επιτρέψει την πώληση 80 κινητήρων με τις σχετικές άδειες για την ανάρτησή τους στο ΚΑΑΝ. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι αμελητέα για την τουρκική αεροπορία, που επιθυμεί να κλείσει την τεχνολογική ψαλίδα με την Ελλάδα και το Ισραήλ.
Κινητήρες για το ΚΑΑΝ
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η τουρκική πλευρά περιμένει το «νεύμα» του προέδρου Τραμπ με το οποίο θα αποδεσμεύσει 80 κινητήρες F110-129E της General Electric. Πρόκειται για το ίδιο συγκρότημα ισχύος που τοποθετείται στα F-16. Ενας κινητήρας δοκιμασμένος και ιδιαιτέρως αξιόπιστος, όχι όμως κατάλληλος για μαχητικά αεροσκάφη 5ης γενιάς, όπως αυτό που φιλοδοξεί να κατασκευάσει η Τουρκία.
Ο αμερικανικός F110 αποτελεί στην πραγματικότητα «υποκατάστατο», καθώς η ανάπτυξη του εγχώριας κατασκευής κινητήρα TF35000 εμφανίζει σημαντικές καθυστερήσεις, με τις πρώτες δοκιμές να προγραμματίζονται στα τέλη της δεκαετίας.
Το βασικό μειονέκτημα του F110 είναι η μεγάλη θερμική του υπογραφή. Η ανάρτηση δύο κινητήρων σε κάθε αεροσκάφος, καθώς το ΚΑΑΝ είναι δικινητήριο, θα θυσιάσει τα «stealth» χαρακτηριστικά του μαχητικού σε ορισμένες διαμορφώσεις και συνθήκες. Eνας από τους λόγους είναι ότι, για να πετύχει υπερηχητικές ταχύτητες το αεροσκάφος, θα πρέπει να ενεργοποιηθεί η μετάκαυση στους δύο κινητήρες F110, κάνοντας το μαχητικό ιδιαίτερα ευάλωτο σε υπέρυθρους αισθητήρες και ραντάρ.
Ακόμη και έτσι, η απόκτηση των 80 κινητήρων είναι κρίσιμη για την τουρκική αεροπορία, καθώς, χωρίς αυτούς, τα 40 ΚΑΑΝ της πρώτης βιομηχανικής παρτίδας (Block 10) δεν θα μπορέσουν να ολοκληρώσουν τις δοκιμές τους, να αξιολογηθούν και να πιστοποιηθούν για επιχειρήσεις. Αυτό θα οδηγούσε σε ακύρωση παραγγελιών – η Ινδονησία ολοκληρώνει την παραγγελία 48 ΚΑΑΝ έναντι 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων και θα απειλούσε τη βιωσιμότητα του ίδιου του προγράμματος.
Σήμα «κινδύνου»
Η τουρκική αεροπορία δεν «αντέχει» να χάσει το ΚΑΑΝ. Η ένταξή του στο τουρκικό οπλοστάσιο θεωρείται από πολλούς αναλυτές «μονόδρομος», καθώς ο στόλος μαχητικών της Aγκυρας αποτελείται από αεροσκάφη 3ης γενιάς, τα οποία απέναντι στα ελληνικά F-16 Viper, Rafale και σύντομα F-35 θεωρούνται παρωχημένης τεχνολογίας.
Τα περιθώρια, μάλιστα, έχουν στενέψει καθώς εγχώριο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των τουρκικών F-16 (Ozgur) δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, και έτσι μεγάλο μέρος του στόλου αντιμετωπίζει ζητήματα με χαμηλές διαθεσιμότητες.
Επιπλέον, η Τουρκία δεν αξιοποίησε την απόφαση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (Ιανουάριος 2024) να εγκρίνει ένα πρόγραμμα-μαμούθ για τον εκσυγχρονισμό 79 F-16 σε Viper και την απόκτηση ακόμη 40 νέων μαχητικών. Το «πακέτο» ύψους 23 δισ. δολαρίων περιείχε και δεκάδες όπλα αέρος – αέρος και αέρος – εδάφους για τα τουρκικά αεροσκάφη, καθώς και 48 κινητήρες F110, χωρίς όμως τις σχετικές άδειες για την τοποθέτησή τους στο ΚΑΑΝ.
