Το θέµα απειλεί µε οικονοµική καταστροφή, κυρίως τις µεγάλες και οργανωµένες µονάδας, οι οποίες εκ των πραγµάτων ήταν υποχρεωµένες κατά τη διάρκεια της χρονιάς και όσο δεν είχαν βρεθεί µε κρούσµατα ευλογιάς, να µεριµνήσουν για επαρκείς προµήθειες ζωοτροφών. Η εµφάνιση της νόσου και η επακόλουθη θανάτωση των κοπαδιών κατέστησε αυτές τις προµήθειες περιττές, ενώ την ίδια στιγµή απαγορεύθηκε οποιαδήποτε µεταφορά και διακίνησή τους για τους γνωστούς λόγους βιοασφάλειας.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση µονάδας στη Θεσσαλία, κοντά στην πόλη της Λάρισας, η οποία, για ένα ζωικό κεφάλαιο 2.400 προβάτων περίπου (το οποίο θανατώθηκε ολοσχερώς) είχε προβεί σε προµήθειες ζωοτροφών (κυρίως δέµατα τριφυλλιού) αξίας άνω των 150.000 ευρώ, τα οποία σαπίζουν πλέον στο προαύλιο του στάβλου.
Μεµονωµένοι κτηνοτρόφοι αλλά και συλλογικές οργανώσεις της περιοχής έχουν θέσει επιτακτικά το ζήτηµα που ανακύπτει, προτάσσοντας την υποχρέωση που έχει η Πολιτεία να επιληφθεί του θέµατος και να φροντίσει για την αποζηµίωση των κτηνοτρόφων. Άλλωστε, οι παράπλευρες απώλειες που υφίστανται, είναι καθαρά αποτέλεσµα των µέτρων που υπαγόρευσε η Πολιτεία και τα οποία υποχρεώθηκαν να τηρήσουν.
Οι οικονοµικές και κοινωνικές επιπτώσεις από την ευρεία διάσταση που προσέλαβαν οι επιζωτίες στην Ελλάδα, δεν έχουν ακόµα αξιολογηθεί δεόντως από τους κυβερνώντες. Ήδη οι ελλείψεις στο πρόβειο γάλα κάνουν δύσκολη την δουλειά των τυροκοµικών επιχειρήσεων που βλέπουν τους νέους κτηνοτρόφους να εγκαταλείπουν.
