Kάτι δεν πάει καλά, χωρίς να ξέρεις το γιατί. Αυτή η αίσθηση έχει όνομα. Και αυτό το βιβλίο θα σου το δώσει.
Μεταξύ επιστήμης και εμπειρίας επιλέγει και τα δύο.
Advertisment
Είναι μεταφρασμένο με την έννοια του αληθινού – από τη γλώσσα της επιστήμης στη γλώσσα της καρδιάς, χωρίς να χάνει την ακρίβεια της πρώτης και χωρίς να θυσιάζει τη ζεστασιά της δεύτερης.
Ο ακαδημαϊκός αναγνώστης θα βρει εδώ έννοιες που μπορεί να αναγνωρίσει· ίσως και να του φανούν απλές. Καλώς.
Γιατί η απλότητα είναι η πιο δύσκολη μορφή σοφίας.
Advertisment
Και ίσως, αν θελήσει, να θυμηθεί – όχι μόνο τη διαδρομή της γνώσης του, αλλά και τη διαδρομή του εαυτού του.
Κάποτε κι εκείνος ήταν «ανίδεος». Όχι από έλλειψη νοημοσύνης, αλλά επειδή απλώς δεν είχε ακόμα συναντήσει τις σωστές λέξεις.
Αυτό το βιβλίο, λοιπόν, δεν είναι εργαλείο μόνο για εκείνον που χρειάζεται να μάθει.
Είναι και για εκείνον που κάποτε πονούσε επειδή δεν καταλάβαινε, και τώρα μπορεί να ξαναγυρίσει, με συμπόνια, να εξηγήσει.
Γιατί καμία επιστήμη δεν είναι αληθινή αν δεν μπορεί να μιλήσει και στο παιδί που ήμασταν.
Και κανένας δάσκαλος δεν είναι γνήσιος αν ξεχάσει από πού ξεκίνησε.
ΠΏΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ (αν ήδη ξέρεις, προσπέρασε)
Με αμνησία όρων. Με όραση που δεν ψάχνει επιβεβαίωση, αλλά ανακάλυψη. Με καρδιά που δεν φοβάται να θυμηθεί πώς είναι να γνωρίζει τον εαυτό της απ’ την αρχή. Σαν να μην έχεις ξαναδιαβάσει ποτέ κανένα βιβλίο που να σου εξηγεί πώς λειτουργείς. Γιατί ίσως πράγματι δεν έχεις.
Γιατί αυτό δεν γράφτηκε για να το «καταλάβεις» και να πας παρακάτω. Γράφτηκε για να το επισκεφτείς ξανά κάθε φορά με φρέσκα μάτια, κάθε φορά από λίγο διαφορετικό εσένα.
Διάβασέ το με την «όρεξη» της στιγμής.
Αν πεινάς για γνώση και θέλεις να περάσεις κατευθείαν στο «ψητό», ξεκίνα από το τεστ, βρες την Τάση σου και συνέχισε από εκεί, εξερευνώντας αλληλεπιδράσεις και συμπεριφορές.
Αν θέλεις να το απολαύσεις χωρίς βιασύνη, ξεκίνα από τα ορεκτικά, την αρχή δηλαδή, και άφησε κάθε κεφάλαιο να «κάτσει» πριν προχωρήσεις στο επόμενο.
Κι αν ο χρόνος είναι λιγοστός, στάσου στην περίληψη στο τέλος κάθε κεφαλαίου για μια γρήγορη αλλά ουσιαστική και θρεπτική «γεύση».
Αν είσαι από αυτούς που διστάζουν να γράφουν πάνω στο βιβλίο, έχεις δύο επιλογές:
• Πάρε ένα δεύτερο αντίτυπο και άφησε το πρώτο ανέγγιχτο – σαν αρχείο.
• Ή κράτα δίπλα σου ένα τετράδιο, ένα σημειωματάριο, ένα ψηφιακό αρχείο…
Σημείωσε ό,τι σε αγγίζει, ό,τι σου θυμίζει εσένα, ό,τι λες «αυτό!» όταν το διαβάζεις.
Και μετά, διάβασε μόνο τις σημειώσεις σου.
Δες τι δημιούργησες.
Ίσως είναι ένα δεύτερο βιβλίο μέσα στο πρώτο. Ένα ακόμα πιο δικό σου.
Και μετά – ξαναδιάβασέ το.
Σαν να μην το έχεις ξαναπιάσει.
Κράτησε νέες σημειώσεις. Και δες τις διαφορές.
Τι άλλαξε; Ποια φράση δεν σου έκανε τότε αλλά τώρα σε βρίσκει αλλού;
Γιατί αυτό δεν είναι ένα βιβλίο να το «καταλάβεις».
Είναι ένα βιβλίο να το ξαναβλέπεις.
Να το ξανανιώθεις. Να το διαβάζεις με την απαραίτητη φιλοπαιδαγωγική αμνησία κάθε φορά.
Είναι γραμμένο για πολλαπλές αναγνώσεις και πολλαπλές ερμηνείες.
Γιατί όλοι μας είμαστε αέναη εξέλιξη ενός ακέραιου πυρήνα σε διαρκή κίνηση.
Αυτό, αν θες, είναι το μόνο «σταθερό» που θα βρεις εδώ. Τι λες, πάμε τώρα να γνωριστούμε;
Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο “Πάνω, κάτω, μπροστά, πίσω“ της Δανάη Δεληγεώργη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα
