Φόρτωση Text-to-Speech…
Του Αντώνη Αντζολέτου
Με ένα πλατύ χαμόγελο και με τη φράση «γρήγορα θα κάνει ξαστεριά», ο Αλέξης Τσίπρας από την Κρήτη χτύπησε πολλά καμπανάκια: σε όσους αναμένουν το κόμμα του πριν από τον Σεπτέμβριο, σε στελέχη και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που περιμένουν με το «διαβατήριο» στο χέρι να «μετακομίσουν» στην Αμαλίας, στη Νέα Αριστερά, αλλά και στον Σωκράτη Φάμελλο που θα κληθεί να πάρει πρωτοβουλίες. Αλλαξε η οπτική του πρώην πρωθυπουργού για το πότε θα πρέπει να προχωρήσει στις επίσημες ανακοινώσεις; Η άσκηση ήταν δύσκολη από την πρώτη στιγμή. Πρόσωπα που βρίσκονται κοντά του τόνιζαν στην «Κ» πως εξαρχής ήθελε η «σφραγίδα» να πέσει κοντά στις εκλογές.
Η πολιτική κατάσταση, ωστόσο, είναι δυναμική. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δέχεται έντονες πιέσεις. Η υπόθεση με την αρχειοθέτηση των υποκλοπών έχει εκτιμηθεί πως είναι ένα ζήτημα «ηθικής τάξης» το οποίο μπορεί να δώσει στο νέο κόμμα ώθηση και σημαντικούς «πόντους». Οχι στη σφαίρα της δυνητικής ψήφου πλέον, αλλά συγκρινόμενο ευθέως με τις υπόλοιπες δυνάμεις στην πρόθεση ψήφου των δημοσκοπήσεων. Δύο ακόμα παράγοντες δεν μπορεί να παραβλέψει ο Αλέξης Τσίπρας και να κινδυνεύσει να χάσει το τρένο: τις σοβαρές επιπτώσεις του πολέμου στην οικονομία αν δεν υπάρξει λύση μέσα στον Μάιο, αλλά και το ενδεχόμενο η παράταση της αναμονής να δώσει χώρο στο ΠΑΣΟΚ και στη Μαρία Καρυστιανού.
Ο Πολάκης και οι άλλοι – Η ομάδα Πολάκη θέλει να αποδείξει πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «επτάψυχος» και θα παραμείνει στην Κουμουνδούρου, η πλειονότητα των στελεχών, ωστόσο, ετοιμάζεται για την τελευταία έξοδο.
Οι εκτιμήσεις πως η ώρα της εκκίνησης πλησιάζει φαίνεται να δίνουν ώθηση στο κυοφορούμενο κόμμα, που καταγράφεται ανεβασμένο στην πρόσφατη έρευνα της Metron Analysis. Η δημοσιοποίηση του μανιφέστου της ομάδας του Γιώργου Σιακαντάρη την Παρασκευή για τη συμπαράταξη και τη σύγκλιση της Σοσιαλδημοκρατίας, της ριζοσπαστικής Αριστεράς και της πολιτικής Οικολογίας, αν και αναμενόταν, ήταν ακόμα ένα σημάδι κινητοποίησης.
Το τηλεφώνημα
Από την Αμαλίας δεν ανοίγουν τα χαρτιά τους. Οπως διαψεύδουν τις πληροφορίες ότι υπήρξε οποιαδήποτε επικοινωνία πριν από λίγες ημέρες με τον Σωκράτη Φάμελλο, έτσι εξακολουθούν να τονίζουν πως δεν έχει αλλάξει κάτι στον σχεδιασμό. Μόνο όταν είναι απολύτως έτοιμος, από τη στιγμή που δεν υπάρξουν έκτακτες πολιτικές εξελίξεις, θα προχωρήσει σε ανακοινώσεις. Εξακολουθούν να θεωρούν πως ιδανικά η ΔΕΘ είναι η καλύτερη περίοδος για την επανεκκίνηση.
Το τηλεφώνημα με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ το αρνούνται κατηγορηματικά και στην Κουμουνδούρου. Ισως αυτή η διάψευση να ήταν μονόδρομος, αν τελικά έγινε μια πρώτη επαφή. Οι αντίπαλοι του πρώην πρωθυπουργού περιμένουν στη γωνία να τον κατηγορήσουν πως ο «εξώστης» ήταν μόνο ένα καλοστημένο σόου και ετοιμάζεται να βάλει νερό στο κρασί του, ενώ στον ΣΥΡΙΖΑ ένα σήμα «υπόγειας συμφωνίας» με την Αμαλίας θα έφερνε έντονες αναταράξεις στο εσωτερικό.
Καυτά ερωτήματα
Μέσα στον μήνα, δύο αμείλικτα ερωτήματα «καίνε» πρώην και νυν συντρόφους. Τι περιμένει ο ΣΥΡΙΖΑ από τον Σωκράτη Φάμελλο –του οποίου τη δύσκολη θέση όλοι αναγνωρίζουν– και τι από τον Αλέξη Τσίπρα. Οι δυο τους θα συναντηθούν το επόμενο διάστημα, αλλά δημοσιότητα δεν θα δοθεί. Αρκετά στελέχη ασκούν ήδη πίεση στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να χαράξει μια πορεία που, πρώτον, θα σταματήσει τις «ατομικές διαδρομές» οι οποίες εκδηλώνονται ακόμα και σε ζωντανή μετάδοση από ορισμένους βουλευτές και, δεύτερον, θα αποτρέψει την κάθοδο του κόμματος στις εκλογές σε αντιπαράθεση προς τον πρώην αρχηγό του. Ως μια «bad bank», όπως τη χαρακτηρίζουν. Είναι γεγονός ότι η συντριπτική πλειονότητα των στελεχών, εκτός από την ομάδα Πολάκη που θέλει να αποδείξει πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «επτάψυχος», θα αποχωρήσει.
Εχουν ακουστεί πολλά σενάρια για το πώς θα γίνει η «μετάβαση». Φαίνεται να μένουν πιο πίσω κάποιες αρχικές σκέψεις περί αυτοδιάλυσης ή αναστολής λειτουργίας, που περιλαμβάνονται στο καταστατικό. Στην τελευταία συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, στελέχη συντάχθηκαν πίσω από την ιδέα να υπάρξει μια απόφαση συμμετοχής του ΣΥΡΙΖΑ στο κόμμα Τσίπρα. Αυτό το σενάριο απαιτεί και από την πλευρά του πρώην προέδρου να υπάρξει υποχώρηση.
Η απόσταση μεγαλώνει – Με την πορεία που έχει χαράξει η νέα ηγεσία της Νέας Αριστεράς, υπό τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη, η απόσταση ανάμεσα στην Πατησίων και την Αμαλίας φαίνεται να μεγαλώνει.
Οπως τονίζουν χαρακτηριστικά, «σε τι διαφέρει το κόμμα να ενσωματωθεί με κάποιο τρόπο στον νέο φορέα από το να δίνει καθημερινά τα χέρια ο πρώην πρωθυπουργός με τη Γεροβασίλη, τον Ζαχαριάδη, τον Ραγκούση, τον Θεοχαρόπουλο, τον Καλαματιανό, τον Καραμέρο κ.ά.». Πιστεύουν πως ο ενθουσιασμός συγκρότησης μιας πλατιάς προοδευτικής παράταξης, μαζί με το νέο «αίμα» των στελεχών που θα βρεθούν στη «βιτρίνα», θα διασκεδάσουν τις σημερινές ενστάσεις. Ενα μεγάλο προσκλητήριο ενδεχομένως να ήταν η λύση. Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο; Πιθανότατα ναι, καθώς όσοι βρίσκονται κοντά στον Αλέξη Τσίπρα έχουν καταλάβει πως δεν θα διακινδυνεύσει την αλλοίωση της ταυτότητας της προσπάθειας που κάνει.
Για παράδειγμα, το προαπαιτούμενο που έχει βάλει, για παραίτηση από θέσεις και αξιώματα, όπως έκανε και ο ίδιος, δύσκολα θα φύγει από το τραπέζι. Τους συναισθηματισμούς τούς πλήρωσε ακριβά στο παρελθόν. Δοκιμάζει συνεχώς τα όρια και τις αντοχές των πρώην συντρόφων του, ειδικά σε ένα θέμα που έχει και οικονομικές προεκτάσεις. Τα περισσότερα μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας βιοπορίζονται και έχουν κάνει τον οικογενειακό προγραμματισμό τους με βάση την αποζημίωση που λαμβάνουν.
Μάχη στο όριο
Η νέα ηγεσία της Πατησίων υπό τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη απομακρύνεται συνεχώς από τον Αλέξη Τσίπρα. Επιθυμεί με το νέο σήμα που δίνει να καταγράψει μια ανοδική πορεία στις δημοσκοπήσεις, φέρνοντας το κόμμα σε τροχιά Βουλής. Εγχείρημα ιδιαιτέρως δύσκολο, καθώς και ο πρώην πρωθυπουργός κινείται στο αριστερό φάσμα. Διοργανώνονται εκδηλώσεις με στόχο το μάξιμουμ της συσπείρωσης, θα υπάρξουν προσχωρήσεις ανένταχτων αριστερών προσώπων, ενώ οι πιθανές συμμαχίες φαίνεται να μετατίθενται για αργότερα. Δεν θα πουν «όχι» σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που θα απόσχουν από το εγχείρημα Τσίπρα, ούτε και στο ΜέΡΑ25 αν σταματήσει να βάζει βέτο για πρόσωπα που είχαν θητεύσει στην κυβέρνηση της περιόδου 2015-2019.
Θα πετύχει η επι-στροφή Τσίπρα στα αριστερά;
Της Αγγελικής Σπανού
Ο Αλέξης Τσίπρας διανύει περίοδο γαλλικών επιρροών. Μελετάει τα κείμενα του οικονομολόγου Γκαμπριέλ Ζουκμάν για τη φορολόγηση των υπερπλουσίων που εμπνέει την παγκόσμια Αριστερά, παρότι η νομοθέτησή της απέτυχε στην πατρίδα του. Του θυμίζουν συνεργάτες του τον ορισμό του Ζακ Αταλί ότι «το να είσαι αριστερός σήμερα σημαίνει να θυμώνεις που απόψε εκατομμύρια άνθρωποι θα κοιμηθούν πεινασμένοι».
Και ξεφυλλίζει συνεντεύξεις του συγγραφέα Εντουάρ Λουί, που υποστηρίζει ότι οι πολιτικές αποφάσεις έχουν άμεσες σωματικές συνέπειες στη ζωή των πολλών (φαγητό, στέγαση, υγεία).
Αλλωστε, ο δρ Κοινωνιολογίας Γιώργος Σιακαντάρης, στον οποίο ανέθεσε τη σύνταξη του «μανιφέστου» με το οποίο αρχίζει να δίνει υλική υπόσταση στο κόμμα του, έχει αναλύσει με ενάργεια το βιβλίο του ιστορικού Ζακ Ζιλιάρ «Οι Αριστερές της Γαλλίας».
Κέντρο «στην ελληνική μετάφραση είναι η δεξιά της σοσιαλδημοκρατίας, δηλαδή η Αννα Διαμαντοπούλου», σχολίασε συνομιλητής του πρώην πρωθυπουργού,
εξηγώντας την αλλαγή γραμμής πλεύσης.
Ο μετεωρισμός του Αλέξη Τσίπρα μεταξύ αριστερού ριζοσπαστισμού και σοσιαλδημοκρατικής θεσμικότητας είναι σύμφυτος με την ιστορία του στη διεκδίκηση της εξουσίας. Το rebranding ξεκίνησε με αναφορά στον «δημοκρατικό καπιταλισμό» και στον «νέο πατριωτισμό», αλλά κατέληξε σε εγκώμιο για τον Βελουχιώτη και αυτοκριτική για τις τράπεζες που έπρεπε να είχε κλείσει μόλις ανέλαβε την πρωθυπουργία. Το επόμενο βήμα γίνεται με τη στοχοθεσία για «μια προοδευτική συμπαράταξη αριστερά του Κέντρου» και για την «κυβερνώσα Αριστερά της νέας εποχής», όπως προκύπτει από το «Κείμενο θέσεων με σκοπό τη σύγκλιση της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας».
Το αριστερό στίγμα δίνεται με την πρόταση για προοδευτική φορολογία και για 35ωρο χωρίς μείωση αποδοχών. Το πρώτο είναι μήνυμα στους «πάνω» για αναθεώρηση του 5% φόρου στα μερίσματα προς πιο αναλογική κατεύθυνση και το δεύτερο απευθύνεται στους «κάτω» με πρόταση για μικρότερο ωράριο με τις ίδιες αποδοχές.
Η διακήρυξη για πατριωτική εισφορά αφορά τα υπερκέρδη τραπεζών, εταιρειών ενέργειας, σούπερ μάρκετ ως πιο εύκολη διαπραγμάτευση από μια φορολόγηση του μεγάλου πλούτου που μπορεί να οδηγήσει αυτά τα υπερκέρδη σε φορολογικούς παραδείσους.
Οπως εξηγεί έμπιστος συνομιλητής του πρώην πρωθυπουργού, το Κέντρο εγκαταλείπεται γιατί «στην ελληνική μετάφραση, είναι η δεξιά της σοσιαλδημοκρατίας, δηλαδή η Αννα Διαμαντοπούλου». Το κόμμα Τσίπρα, με άλλα λόγια, συνομιλεί με τους Βρετανούς Πρασίνους, όχι με τους Εργατικούς του Στάρμερ, με εκδοχές των Γάλλων Σοσιαλιστών, με τον Ισπανό πρωθυπουργό Σάντσεθ και τη γερμανική Αριστερά του Die Linke, με την Ελι Σλάιντ του ιταλικού Δημοκρατικού Κόμματος και τον Μπέρνι Σάντερς.
Από το δίλημμα στο ρίσκο
Είναι μια επιλογή αμφιλεγόμενη. Ο Πάνος Σταθόπουλος, διευθυντής επιστημονικού συμβουλίου του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, θυμίζει ότι οι κεντρώοι παραμένουν πάνω από 20% παρά την ενίσχυση των άκρων. Υπάρχει, εξηγεί, ένα ποσοστό πολιτών που δεν αυτοτοποθετούνται στον άξονα Αριστερά – Δεξιά, αλλά από τα ποιοτικά στοιχεία των μετρήσεων προκύπτει ότι ανήκουν στον μεσαίο χώρο, στον οποίο κινείται πάνω-κάτω το μισό εκλογικό σώμα.
Για τον Κώστα Παναγόπουλο, διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας δημοσκοπήσεων Alco, η στροφή προς τα αριστερά «περιορίζει την εκλογική πελατεία» του Αλ. Τσίπρα. Κατά την εκτίμησή του, για να διεκδικήσει τη 2η θέση θα έπρεπε να απευθυνθεί στους «αγανακτισμένους του Κέντρου», που «δεν ζουν καλά» και ψάχνουν πολιτική στέγη.
Ο Γιώργος Αράπογλου, γενικός διευθυντής της εταιρείας δημοσκοπήσεων Pulse, δεν ξαφνιάζεται, γιατί στις έρευνές του είχε αποτυπωθεί χαμηλή απήχηση στο Κέντρο για τον Αλ. Τσίπρα, όταν βγήκε στον πηγαιμό για την Ιθάκη. Πιστεύει ότι «έστω και αν υπάρχουν άλλοι δρόμοι που οδηγούν στην εξουσία, ο πιο σύντομος και ασφαλής περνάει από το Κέντρο». Αναγνωρίζει, όμως, ότι «σε μια πολυδιασπασμένη αντιπολίτευση, ένας διεκδικητής της δεύτερης θέσης δεν είναι παράλογο να προσπαθεί να διασφαλίσει το πιο σίγουρο κοινό και στη συνέχεια να διευρύνει τη στόχευσή του».
