Φόρτωση Text-to-Speech…
Το ΝΑΤΟ προσαρμόζεται ταχέως στα διδάγματα του πολέμου στην Ουκρανία, προκρίνοντας την ανάγκη για μεγαλύτερη συνεργασία ανάμεσα στις εμπορικές βιομηχανίες και στους στρατούς, υπογραμμίζει στην «Κ» ο Γάλλος ναύαρχος Πιερ Βαντιέ, ανώτατος διοικητής Μετασχηματισμού του ΝΑΤΟ (SACT), ο οποίος επισκέφθηκε την Αθήνα την εβδομάδα που πέρασε.
– Βρεθήκατε στην Ελλάδα για συγκεκριμένο λόγο;
– Προσπαθώ να επισκέπτομαι όλες τις χώρες προωθώντας τα θέματα καινοτομίας. Μόλις ολοκληρώσαμε μια σειρά ασκήσεων –αντι-drone στη Ρουμανία– την περασμένη Παρασκευή, με τη συμμετοχή της Ελλάδας. Οπότε υπήρξε μια καλή ευκαιρία να συζητήσουμε για θέματα μετασχηματισμού. Η αλλαγή στον χαρακτήρα του πολέμου απαιτεί μια ευρύτερη προσέγγιση – καλύτερη χρήση της βιομηχανίας συνολικά, όχι μόνο της στρατιωτικής. Η Ουκρανία δείχνει πώς η γρήγορη προσαρμογή και η χρήση εμπορικών τεχνολογιών μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
– Πόσο βοηθούν ο πόλεμος στην Ουκρανία και άλλες συγκρούσεις το ΝΑΤΟ να μετασχηματιστεί;
– Πολύ. Στην πραγματικότητα, έχουμε μετακινηθεί από ένα μετα-ψυχροπολεμικό μοντέλο, που ήταν σχεδιασμένο για περιορισμένους πολέμους, όχι για παρατεταμένους. Η έλλειψη στρατηγικού βάθους του στρατού στην Ευρώπη οδήγησε την Ουκρανία, προκειμένου να επιβιώσει, να εφεύρει έναν νέο τρόπο να κάνει τον πόλεμο. Είναι πολύ επιτυχημένη σε αυτό. Υπάρχει μεγάλη χρήση ρομποτικής και AI, που τους βοηθά να επιτυγχάνουν ένα πολύ καλό ποσοστό αποτελεσματικότητας στα πλήγματα και να προστατεύουν το ανθρώπινο δυναμικό τους. Θα έλεγα ότι υπάρχουν μερικοί τομείς όπου σίγουρα χρειάζεται να κάνουμε περισσότερα και καλύτερα – Διάστημα, ρομποτική, IT, AI. Σήμερα έχουμε δει στην Ουκρανία ότι ακόμη και η βιομηχανία πρέπει να αλλάξει.
– Πώς βλέπετε τον ρόλο της Ελλάδας, ειδικά υπό το φως των τρεχουσών εξελίξεων και της συνεισφοράς της στην άμυνα της νοτιοανατολικής πτέρυγας, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης προς τη Βουλγαρία;
– Λοιπόν, πρώτα, το ΝΑΤΟ έχει την έννοια των 360 μοιρών. Αυτό σημαίνει ότι κάθε χώρα, δεδομένης της γεωγραφικής θέσης της, έχει κάτι να κάνει. Υπάρχει ο ρόλος των βόρειων χωρών, όμως και οι νότιες χώρες αντιμετωπίζουν διάφορες πιέσεις, όπως λαθρεμπόριο, μετανάστευση, αστάθεια στη Βόρεια Αφρική. Στην τεχνολογική πλευρά, η Ελλάδα δεν έχει μεγάλες αμυντικές εταιρείες, και σε αυτόν τον νέο κόσμο αυτό είναι σχεδόν ένα πλεονέκτημα.
Ο ρόλος των πολιτών – Είμαστε ήδη σε πόλεμο, με έναν τρόπο. Η νέα νοοτροπία είναι να χρησιμοποιούμε όλα τα μέσα, όχι μόνο τα στρατιωτικά. Είναι μια προσέγγιση όλης της κοινωνίας. Κάθε πολίτης έχει ρόλο – ανθεκτικότητα, προειδοποίηση, εκπαίδευση.
Σημαίνει ότι, όπως βλέπουμε σε χώρες της Βαλτικής, για παράδειγμα, μπορείς να επικεντρώνεσαι στη συλλογή πληροφοριών και στην υπολογιστική. Ακόμη και αν πρέπει να αναθέσεις τις μεγάλες πλατφόρμες σε ξένες εταιρείες, μπορείς μέσα στη χώρα σου να είσαι πιο ευέλικτος στα μικρά πράγματα, να δημιουργήσεις νέα εργαλεία χρηματοδότησης της άμυνας, να φέρεις startups μαζί και να τις βοηθήσεις να αναπτυχθούν. Η Ελλάδα εμπλέκεται στην πρωτοβουλία DIANA –τον κόμβο καινοτομίας του ΝΑΤΟ– οπότε υπάρχουν εργαλεία εκεί.
– Στην αεράμυνα και στην αντιπυραυλική άμυνα, έχουμε δει προσφάτως ότι χώρες που υπερασπίζονται τον εναέριο χώρο τους χρησιμοποιούν πολύ ακριβά συστήματα για να καταρρίψουν, μερικές φορές, πολύ φθηνές απειλές. Πώς μπορεί αυτό το χάσμα να γεφυρωθεί;
– Nομίζω ότι το πρόβλημα δεν είναι τόσο οικονομικό όσο βιομηχανικό. Βιώνουμε στο πεδίο της αντιπυραυλικής άμυνας αυτό που η Ουκρανία βίωσε με τα βλήματα πυροβολικού. Ο αριθμός των πυραύλων που έχουμε σε απόθεμα και η ταχύτητα παραγωγής δημιουργούν ένα έλλειμμα. Αυτό σημαίνει ότι για να καταστρέψουμε απειλές χαμηλού επιπέδου, πρέπει να εφεύρουμε κάτι άλλο. Βλέπεις για παράδειγμα τη Γαλλία και τις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν επιθετικά ελικόπτερα, όχι μόνο μαχητικά. Εχεις drones που μπορούν να καταστρέφουν drones. Eτσι αυτές οι εξελιγμένες λύσεις θα αντισταθμίσουν τα κενά.
– Πρέπει να ρωτήσω: πώς η Διοίκηση Μετασχηματισμού του ΝΑΤΟ μπορεί να βοηθήσει τις χώρες να επιτύχουν αυτούς τους στόχους;
– Το πρώτο βήμα ήταν να κάνουμε μελέτες. Χρησιμοποιήσαμε εργαστήρια και εργαλεία προσομοίωσης σε όλη τη Συμμαχία. Για παράδειγμα, δουλέψαμε με την Airbus, με το MITRE στις ΗΠΑ, με τους Γερμανούς σε ιατρικά, με την Kongsberg και άλλους σε διαφορετικούς τομείς. Δούλεψαν σε συγκεκριμένες περιπτώσεις χρήσης και στείλαμε όλες τις αναφορές στα κράτη. Το δεύτερο επίπεδο είναι τα πραγματικά πειράματα ή οι ασκήσεις.
Περιπολίες σε περάσματα – Σήμερα, θα μπορούσαμε να έχουμε μια δύναμη drones να περιπολεί σε στρατηγικά περάσματα. Δείτε τι συμβαίνει στο Ορμούζ. Είναι τεχνολογικά εφικτό, διόλου δύσκολο στη διαχείριση και τα περισσότερα συστήματα υπάρχουν ήδη.
Οπότε ξεκινήσαμε πρωτοβουλίες task force – παραδείγματος χάριν, για στόλους drones. Μέσα σε ένα μήνα δημιουργήσαμε ένα στόλο drones. Τώρα, χώρες στη Βαλτική, στη Βόρεια Θάλασσα και στη Μεσόγειο δημιουργούν αυτούς τους στόλους και τους δοκιμάζουν. Δουλέψαμε επιπλέον σε πρότυπα επικοινωνίας μεταξύ drones και αποδείξαμε ότι λειτουργούν. Τώρα είναι στο χέρι των κρατών να τα εφαρμόσουν.
– Στον ναυτικό τομέα. Πώς μπορεί το ΝΑΤΟ να γίνει πιο αποτελεσματικό;
– Νομίζω ότι έχουμε μείνει πίσω. Τα περί ναυτικού έχουν μειωθεί πολύ. Εχεις τον συμβατικό τρόπο, που είναι να κατασκευάσεις περισσότερα πλοία, και είναι η πρώτη πρόθεση των περισσότερων. Αλλά έχεις και μια παράλληλη πρόθεση, που είναι να συμπληρώσεις αυτές τις δυνάμεις με drones. Σήμερα θα μπορούσαμε να έχουμε μια δύναμη drones να περιπολεί σε στρατηγικά περάσματα. Δείτε τι συμβαίνει στο Ορμούζ. Είναι τεχνολογικά εφικτό, διόλου δύσκολο στη διαχείριση και τα περισσότερα συστήματα υπάρχουν ήδη. Μπορούν να αναπτυχθούν σε λίγες ημέρες. Οπότε σήμερα έχουμε λύσεις για να μειώσουμε τον κίνδυνο και να πειραματιστούμε με νέους τρόπους πολέμου πολύ γρήγορα.
– Σχετικά με τη νοοτροπία, πώς μειώνουμε την απόσταση μεταξύ του πεδίου μάχης και της βιομηχανίας; Επιπλέον, πώς αυτή η συζήτηση, ιδίως στην Ευρώπη, φτάνει και στην κοινωνία, όπου η στρατιωτική καριέρα δεν είναι τόσο ελκυστική;
– Πρέπει να εγκαταλείψουμε ένα είδος στρατιωτικού ρομαντισμού που υπάρχει – την ιδέα ότι θα πολεμήσουμε όπως οι προηγούμενοι. Σήμερα, τα όρια μεταξύ πολέμου και ειρήνης είναι θολά. Βλέπουμε ήδη επιθέσεις σε υποδομές, σαμποτάζ, υβριδικές απειλές. Είμαστε ήδη σε πόλεμο, με έναν τρόπο. Η νέα νοοτροπία είναι να χρησιμοποιούμε όλα τα μέσα, όχι μόνο τα στρατιωτικά. Είναι μια προσέγγιση όλης της κοινωνίας. Κάθε πολίτης έχει ρόλο – ανθεκτικότητα, προειδοποίηση, εκπαίδευση. Ακόμη και μέσα στον στρατό, η σύνδεση με τον πολιτικό τομέα πρέπει να είναι καλύτερη. Για παράδειγμα, συστήματα λογισμικού αναπτύσσονται συνεχώς από μηχανικούς που βρίσκονται μέσα στα επιτελεία.
