Καθώς οι Gen Z και millennials μεγαλώνουν και αναλαμβάνουν ολοένα και περισσότερες ηγετικές θέσεις, επαναπροσδιορίζουν ριζικά την έννοια της επαγγελματικής επιτυχίας, μετατοπίζοντας το κέντρο βάρους από την παραδοσιακή ιεραρχική ανέλιξη προς τη σταθερότητα, την ανάπτυξη δεξιοτήτων και την ουσιαστική ευημερία στην εργασία.
«Εδώ και δεκαπέντε χρόνια, η έρευνα αυτή καταγράφει τον τρόπο με τον οποίο οι Gen Z και millennials ανταποκρίνονται σε εργασιακές αλλαγές και πως τις διαμορφώνουν», αναφέρει η Elizabeth Faber, Chief People & Purpose Officer της Deloitte Global.
«Έχουν ήδη μεταμορφώσει την αγορά εργασίας και τώρα κάνουν συνειδητές επιλογές σχετικά με το πότε, και υπό ποιες συνθήκες, θα επιδιώξουν ηγετικές θέσεις και θα λάβουν σημαντικές αποφάσεις για τη ζωή τους. Τα αποτελέσματα από τη φετινή μελέτη δείχνουν ότι αυτές οι γενιές προσαρμόζονται εύκολα, είναι ρεαλιστές και κάνουν συνειδητές επιλογές για την πρόοδο τους, ακόμη και όταν η οικονομική πίεση και η ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη αυξάνουν το ρίσκο».
Οικονομικοί περιορισμοί
Τα οικονομικά ζητήματα αναδιαμορφώνουν πλέον καθοριστικά τόσο τα προσωπικά όσο και τα επαγγελματικά χρονοδιαγράμματα των νεότερων γενεών.
Το κόστος ζωής παραμένει, για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, η κυρίαρχη ανησυχία για Gen Z και millennials, υπερβαίνοντας κατά πολύ άλλους παράγοντες πίεσης.
Παρότι παραμένουν φιλόδοξοι, η οικονομική πραγματικότητα τους οδηγεί σε αναθεώρηση και συχνά σε αναβολή σημαντικών ορόσημων ζωής.
Η ζωή τους μένει πίσω
Οι οικονομικοί περιορισμοί επηρεάζουν άμεσα τις αποφάσεις ζωής: περισσότεροι από τους μισούς Gen Z (55%) και millennials (52%) δηλώνουν ότι έχουν καθυστερήσει σημαντικές επιλογές, όπως η δημιουργία οικογένειας, η συνέχιση σπουδών ή η έναρξη επιχειρηματικής δραστηριότητας, εξαιτίας της οικονομικής τους κατάστασης.
Παράλληλα, η προσιτή στέγαση αποτελεί κρίσιμο παράγοντα που επηρεάζει ακόμη και τις επαγγελματικές αποφάσεις, καθώς το 69% των Gen Z και το 64% των millennials αναφέρουν ότι επηρεάζει άμεσα το πού και πώς μπορούν να εργαστούν.
Παρά τις πιέσεις, διατηρείται ένα στοιχείο οικονομικής αισιοδοξίας, με το 53% των Gen Z και το 45% των millennials να αναμένουν βελτίωση της προσωπικής τους οικονομικής κατάστασης μέσα στον επόμενο χρόνο.
Γιατί να συμβιβαστούν;
Το ενδιαφέρον για ηγετικές θέσεις υπάρχει αλλά δεν επείγει. Όπως και στα περσινά αποτελέσματα, μόνο το 6% των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι μια ηγετική θέση είναι ο κύριος επαγγελματικός τους στόχος. Ο δισταγμός αυτός οφείλεται σε ανησυχίες σχετικά με τους συμβιβασμούς που μπορεί να προκύψουν από την ανάληψη μιας τέτοιας θέσης.
Οι Gen Z και οι millennials κάνουν επιλογές σταδιοδρομίας που δίνουν προτεραιότητα σε μακροπρόθεσμες θέσεις παρά σε βραχυπρόθεσμη ανέλιξη: Οι περισσότεροι Gen Z (44%) και millennials (45%) προτιμούν τη σταθερή πρόοδο έναντι των γρήγορων προαγωγών (25% και 21%). Κάποιοι είναι πρόθυμοι να μετακινηθούν οριζόντια ή ακόμα να κάνουν ένα βήμα πίσω προκειμένου να βρουν τον κατάλληλο ρόλο (21% και 20%).
Η ηγεσία συνδέεται με συμβιβασμούς στην ευημερία: Τα πιο συχνά αναφερόμενα κωλύματα για την ανάληψη ηγετικών θέσεων είναι το άγχος και η επαγγελματική εξουθένωση (αναφέρουν 50% των Gen Z και 49% των millennials), η υπερβολική ευθύνη (50% και 48%) και οι ανησυχίες σχετικά με την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής (41% και 46%).
Ωστόσο, πολλοί εξακολουθούν να επιθυμούν ανώτερες ηγετικές θέσεις στο μέλλον: Τα τρία τέταρτα των Gen Z (76%) και τα δύο τρίτα των millennials (67%) δηλώνουν ότι ενδιαφέρονται να επιδιώξουν ανώτερες ηγετικές θέσεις σε κάποιο στάδιο της καριέρας τους.
Η ΑΙ έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας
Σχεδόν τα τρία τέταρτα των Gen Z και millennials (74%) αναφέρουν ότι χρησιμοποιούν AI στην καθημερινότητα τους, σημειώνοντας απότομη αύξηση σε σχέση με πέρσι (από 57% και 56% αντίστοιχα).
Ενώ η AI θεωρείται ευρέως ως επιταχυντής της βελτίωσης της αποδοτικότητας, της ποιότητας της εργασίας και της ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, κάποιο θεωρούν ότι οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να συμβαδίσουν. Αναφέρουν επίσης ότι αντιμετωπίζουν ‘ψηφιακή κόπωση’, η οποία επιδεινώνεται από τη μαζική εισαγωγή ψηφιακών εργαλείων τα οποία συχνά δεν είναι πλήρως ενσωματωμένα με παλαιότερα συστήματα και ροές εργασίας.
