Οι χαµηλοί ρυθµοί µε τους οποίους κινείται η εγχώρια αγορά τρακτέρ και αγροτικών µηχανηµάτων τους πρώτους µήνες του 2026 εντείνει τους προβληµατισµούς των συντελεστών του κλάδου, καθώς υπερβαίνει τη διαφαινόµενη µείωση στις ταξινοµήσεις, λόγω ολοκλήρωσης των Σχεδίων Βελτίωσης της προηγούµενης προγραµµατικής περιόδου και της καθυστέρησης που παρατηρείται στην επίσηµη προκήρυξη της επόµενης.
Σίγουρα δεν φταίνε µόνο τα Σχέδια Βελτίωσης. Η χαµηλή πρόσοδος που καταγράφουν οι µεγάλες καλλιέργειες, κάνουν όλο και πιο δύσκολη την πώληση καινούργιων τρακτέρ µεγάλων ιπποδυνάµεων. Μάλιστα, οι λίγοι αγρότες που διαθέτουν κάποιο κεφάλαιο στρέφονται αυτόν τον καιρό σε φθηνότερες λύσεις µε µηχανήµατα τα οποία εισάγονται από Τρίτες χώρες και τα οποία δεν έχουν δοκιµαστεί επαρκώς στις εγχώριες αγροτικές εκµεταλλεύσεις.
Χωρίς διάθεση υποτίµησης αυτών των µηχανηµάτων -άλλωστε η αγορά οφείλει να έχει διαθέσιµες επιλογές για όλες τις ανάγκες και για όλα τα βαλάντια- είναι βέβαιο ότι η ελληνική γεωργία δεν κινείται µε τους ρυθµούς που απαιτεί η µετάβαση στην ψηφιακή εποχή. Αντίθετα, οι ενδιαφέρουσες επισηµάνσεις που φέρει στο φως η τελευταία µελέτη του διαΝΕΟσις για την ελληνική γεωργία, καθιστά σαφές ότι ένας µεγάλος αριθµός νέων που επέλεξε το αγροτικό επάγγελµα µετά την οικονοµική κρίση του 2010, τώρα εκφράζει την απογοήτευσή του αν δεν έχει ήδη εγκαταλείψει τον επιχειρηµατικό στίβο.
Σύµφωνα µε τα όσα αναφέρονται στη µελέτη, µάλλον θα πρέπει να θεωρείται ακριβό για κάποιον να µπει στο αγροτικό επάγγελµα, ειδικά ως διαχειριστής, καθώς χρειάζεται γη, φυτικό ή ζωικό κεφάλαιο, καθώς και εξοπλισµό, δηλαδή, πρέπει να πληρώσει ένα σηµαντικό κόστος ή να κληρονοµήσει κάποια από τα παραπάνω.
Όµως, εκτός από την αβεβαιότητα που εκ της φύσεώς του παρουσιάζει το αγροτικό επάγγελµα και δεν αντισταθµίζεται από το υπάρχον σύστηµα ασφάλισης της αγροτικής παραγωγής, η ένταση του ανταγωνισµού σε διεθνές επίπεδο και οι τιµές αγοράς των προϊόντων, ειδικά στις βασικές κατηγορίες µεγάλου όγκου (commodities), είναι το στοιχείο που εντείνει την απογοήτευση και κάνει τους νέους να εγκαταλείπουν.
Με βάση τα στοιχεία του 2023, η χώρα πρέπει τα επόµενα χρόνια να αναπληρώσει περισσότερους από 200 χιλιάδες αγρότες ηλικίας 65 ετών και άνω. Μέσα στην επόµενη δεκαετία θα χρειαστεί να αντικαταστήσει επιπλέον 150 χιλιάδες που βρίσκονταν τότε στην ηλικιακή οµάδα 55 έως 64. Με τα σηµερινά δεδοµένα, η πλήρης αναπλήρωση ίσως δεν είναι εφικτή. Όµως, όπως επισηµαίνει η ανάλυση, χωρίς έγκαιρη ανανέωση, η χώρα κινδυνεύει να δει µείωση της αγροτικής παραγωγής και πιθανόν περαιτέρω εγκατάλειψη µέρους της χρησιµοποιούµενης γης.
Η µεγάλη ηλικία των αγροτών δεν επηρεάζει µόνο το ποια ή ποιος δουλεύει στις σχετικές εργασίες, αλλά συνδέεται –ασφαλώς όχι µε οµοιόµορφο τρόπο σε κάθε άτοµο– µε τον τρόπο µε τον οποίο παραγωγοί και εργαζόµενοι επενδύουν, παίρνουν αποφάσεις, κατανοούν τις τεχνολογικές εξελίξεις και οργανώνουν τη δουλειά τους.
Το εξώφυλλο του profi, που κυκλοφορεί
το Σάββατο 6 Ιουνίου μαζί με την Agrenda
