Φόρτωση Text-to-Speech…
Με προσοχή παρακολουθεί η τουρκική πλευρά τις δηλώσεις και τις πληροφορίες από την Αθήνα για το σχέδιο πόντισης του καλωδίου GSI. Στη γειτονική χώρα τονίζουν πως στόχος της Αγκυρας δεν είναι η παρεμπόδιση κανενός έργου: αν υπάρχει διάθεση για συνεργασία στην κατασκευή ενός έργου υποδομής, μπορεί να βρεθεί τρόπος· «αν όμως», όπως επισημαίνεται, «ο στόχος είναι να δημιουργηθούν τετελεσμένα μέσω συγκεκριμένου έργου, η τουρκική πλευρά θα κινηθεί προς την κατεύθυνση της προστασίας των δικαιωμάτων της στην Ανατολική Μεσόγειο».
Ως παράδειγμα συνεργασίας φέρνουν το έργο πόντισης οπτικής ίνας Blue Raman, το οποίο προχώρησε κανονικά, αν και πέρασε από περιοχές του «τουρκολιβυκού μνημονίου». Τότε δεν προκλήθηκε κανένα πρόβλημα ούτε καμία παρεμπόδιση, κι αυτό το παρουσιάζουν ως δείγμα συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Βέβαια τότε είχαν ενημερωθεί όλες οι ενδιαφερόμενες πλευρές και είχαν εκδοθεί άδειες από όλες τις χώρες της περιοχής, με διαφορετικές προσεγγίσεις και χωρίς να δημοσιοποιηθούν πολλές λεπτομέρειες.
Η ουσία του τουρκικού επιχειρήματος είναι ότι το Blue Raman μπορεί να λειτουργήσει ως προηγούμενο: ότι ένα διεθνές υποθαλάσσιο καλώδιο μπορεί να περάσει από αμφισβητούμενη θαλάσσια περιοχή μέσω συντονισμού, χωρίς να χρειαστεί καμία πλευρά να εγκαταλείψει τη νομική της θέση.
Η επικείμενη συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» προκαλεί ανησυχία στην τουρκική πλευρά και δεν είναι λίγοι εκείνοι που διατυπώνουν τη θεωρία της «περικύκλωσης» από τον άξονα Ισραήλ – Ελλάδας – Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η φόρμουλα που αποκάλυψε η «Κ» –να αναλάβει η γαλλική Meridiam την ενημέρωση τόσο της Αθήνας όσο και της Αγκυρας για το έργο– βρίσκεται πιο κοντά στις θέσεις που έχουν εκφράσει Τούρκοι αξιωματούχοι στην «Κ». Οπως, όμως, αναφέρουν έμπειροι αναλυτές, σημασία θα έχει ποιος θα εκδώσει την άδεια· εκεί θα μπορούσαν να προκύψουν τουλάχιστον «διπλωματικές διαφορές».
Στη γειτονική χώρα παραδέχονται πως, αν δεν έχει προηγηθεί συντονισμός ή συνεργασία στο συγκεκριμένο ζήτημα, ενισχύεται η πιθανότητα «εμπλοκής». Παρά τις επικοινωνίες Τούρκων και Ελλήνων αξιωματούχων και κάποιους διαύλους που διατηρούνται μεταξύ των δύο πλευρών, έμπειροι πολιτικοί αναλυτές αναφέρουν πως το τελευταίο διάστημα, κυρίως τον Αύγουστο, η τουρκική πλευρά έφερε στο προσκήνιο ζητήματα που κρατούσε κάτω από το τραπέζι στη διάρκεια της περιόδου των «ήρεμων νερών». Τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα που ανακηρύχθηκαν με προεδρικά διατάγματα γύρω από το Καστελλόριζο και στο Βόρειο Αιγαίο και η αμφισβήτηση της κυριαρχίας νησιών και νησίδων με ανακοινώσεις του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας –με αφορμή πρώτα το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό και έπειτα εκείνο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας– είναι από τα τελευταία δείγματα. Την Πέμπτη, το υπουργείο Αμυνας της Τουρκίας ζήτησε από την Ελλάδα να σταματήσει τη στρατιωτικοποίηση των νησιών, τονίζοντας ότι «η στρατιωτικοποίηση αυτών των νησιών από την Ελλάδα κατά παράβαση των συνθηκών είναι παράνομη και αυτή η πρακτική πρέπει να εγκαταλειφθεί».
Οι ανακοινώσεις αυτές εκφράζουν, βεβαίως, τις πάγιες θέσεις της τουρκικής πλευράς· ωστόσο η έμφαση και οι προειδοποιήσεις έχουν ως στόχο να αποτρέψουν την εγκατάσταση νέων οπλικών συστημάτων, ραντάρ και drones, κυρίως ισραηλινής κατασκευής, στα νησιά. Η επικείμενη συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» προκαλεί ανησυχία στην Αγκυρα, όπου δεν είναι λίγοι εκείνοι που διατυπώνουν τη θεωρία της «περικύκλωσης» της Τουρκίας από τον άξονα Ισραήλ – Ελλάδας – Κυπριακής Δημοκρατίας.
Πρέπει να τονιστεί, πάντως, ότι στην παρούσα φάση ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δίνει ιδιαίτερη σημασία στον «τερματισμό του ζητήματος της τρομοκρατίας», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά στη χώρα του. Αναφέρεται στη διαδικασία συνεννόησης της Αγκυρας με τους Κούρδους, η οποία έχει ήδη αποδώσει σημαντικά βήματα: την κατάθεση των όπλων από το PKK, την προστασία από ποινική δίωξη που προβλέπει η τουρκική νομοθεσία για πολλά μέλη της οργάνωσης και την αυτοδιάλυση των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) στη Συρία, που η Αγκυρα θεωρούσε απειλή ζωτικής σημασίας.
Τούρκοι αναλυτές τονίζουν πως η τουρκική πλευρά κλείνει ένα σημαντικό μέτωπο ασφαλείας, ίσως το σημαντικότερο, στα νοτιοανατολικά σύνορά της. Γεγονός που, όπως αναφέρουν, της επιτρέπει να εστιάσει την προσοχή της στα άλλα μέτωπα –κι αυτά ιδιαίτερα σημαντικά– όπως εκείνο με το Ισραήλ και τους συμμάχους του.
