Γενικά οι προσφορές κινήθηκαν στο εύρος από 208 έως και 234 ευρώ ο τόνος, ενώ υπήρξε και ιταλική συμμετοχή, η προσφορά της οποίας ανήλθε σύμφωνα με πληροφορίες στα 235 ευρώ ο τόνος FOB (για τον παραγωγό κοντά στα 200 ευρώ).
Στη συνέχεια και μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου απ’ ότι μεταφέρεται ο συνεταιρισμός θα παραλαμβάνει από τους παραγωγούς σε ανοιχτές τιμές, οι οποίες θα αλλάζουν από εβδομάδα σε εβδομάδα.
Ξεφυλλίστε σε υψηλή ανάλυση το νέο τεύχος του Ελαίας Καρπός
Ο διαγωνισμός αποτελεί μια πρώτη ένδειξη για τις τιμές που αναμένει φέτος το ελληνικό σκληρό. «Εμείς είμαστε η αρχή. Ελπίζω στη συνέχεια οι τιμές στη χώρα μας να είναι ακόμα πιο υψηλές» δηλώνει χαρακτηριστικά στην Agrenda ο πρόεδρος του συνεταιρισμού, Λάμπης Κουμπρίδης. Φυσικά, η τιμή στο διαγωνισμό είναι αρκετά ενθαρρυντική αν ληφθούν υπόψιν οι συνθήκες της αγοράς, αλλά και το γεγονός πως στις περισσότερες περιοχές της χώρας μας, οι περισσότερες πράξεις πραγματοποιούνταν στο εύρος των 225- 235 ευρώ ο τόνος FOB ανάλογα με την ποιότητα, με την τιμή παραγωγού στα 18-20 λεπτά το κιλό.
Σίγουρα, το νούμερο δεν ενθουσιάζει αν αναλογιστεί κανείς και το πολύ αυξημένο κόστος παραγωγής φέτος, με τα λιπάσματα και το πετρέλαιο να έχουν ακριβύνει σημαντικά λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή, αλλά είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.
Το επόμενο διάστημα αναμένεται να ξεκαθαρίσει ακόμα περισσότερο το τοπίο της αγοράς, όταν θα υπάρχει και μια καλύτερη εικόνα για την παραγωγή σε άλλες χώρες της Μεσογείου, και κυρίως στην Ιταλία. Μένει να φανεί αν και το ξεκίνημα που έγινε στην Ορεστιάδα μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για υψηλότερες τιμές στη συνέχεια της χρονιάς ή αν η αγορά θα παραμείνει στα χαμηλά. Ένας παράγοντας που σίγουρα θα μπορούσε να δώσει ώθηση εξακολουθεί να είναι η περίπτωση που σημειωθεί αξιόλογη μείωση της παραγωγής στον Καναδά, όμως τα μέχρι στιγμής δεδομένα δεν προϊδεάζουν για κάτι τέτοιο, παρότι η Στατιστική Υπηρεσία της χώρας, Stats Canada, έκανε λόγω για μειωμένες εκτάσεις.
Στο «παιχνίδι» φέτος φαίνεται να έχουν μπει και χώρες οι οποίες δεν ανήκουν στις παραδοσιακές δυνάμεις του χώρου όπως είναι η Μολδαβία και η Βουλγαρία, ενώ παρότι συνεχίζουν να ακούγονται από τις χώρες της Βορείου Αφρικής (Μαρόκο, Τυνησία, Αλγερία) και την Τουρκία εκτιμήσεις για σημαντικά μεγαλύτερη παραγωγή, δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο το ακριβές μέγεθος αυτής της ανόδου.
Επομένως, παρότι η αγορά του σκληρού σίτου αρχίζει σιγά σιγά να δείχνει τις προθέσεις της, ακόμα υπάρχουν παράγοντες που μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα, κυρίως από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Τέλος, στις αναθεωρημένες προβλέψεις του USDA γίνεται λόγος για μειωμένη παγκόσμια παραγωγή και αυξημένο εμπόριο, μεγαλύτερη κατανάλωση και μειωμένα τελικά αποθέματα.
