Φόρτωση Text-to-Speech…
Οταν το 2021 ο Νικόλας Φαραντούρης παρουσιαζόταν από τον Αλέξη Τσίπρα ως μέλος του think tank του ΣΥΡΙΖΑ, μερικοί από τους πιο παλιούς στην Κουμουνδούρου «ξίνιζαν». Ο κοσμοπολίτης και πληθωρικός καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου και Δικαίου της Ενέργειας, προσθήκη τότε της λεγόμενης «διεύρυνσης» που επιχειρούσε ο πρώην πρωθυπουργός, δεν υπήρξε ποτέ μια παραδοσιακή συριζαϊκή φιγούρα. Ούτε στο ύφος, ούτε στην πολιτική συγκρότηση. Και ο ίδιος, άλλωστε, σε κατά καιρούς δηλώσεις, του έσπευδε να παρουσιάζει εαυτόν ως «άνθρωπο έξω από κομματικούς σωλήνες».
Τρόπον τινά, η –σχεδόν πενταετής πια- διαδρομή του στα κοινά επιβεβαιώνει την περί «σωλήνα» δήλωσή του. Πρώτα, έδωσε της μάχης της μονοεδρικής στην Κεφαλονιά με τον ΣΥΡΙΖΑ στις βουλευτικές του 2023. Κατόπιν συμπορεύτηκε με τον «κομήτη» Κασσελάκη και εξελέγη ευρωβουλευτής, πριν εναντιωθεί στον «έκπτωτο» πρόεδρο για να διεκδικήσει και ο ίδιος την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ στα απόνερα του επεισοδιακού συνεδρίου στο Gazi Live. Μάλιστα, κατά την εναρκτήρια ομιλία του στο συνεδριακό παλκοσένικο έγνεφε «στο καλό» στον Στέφανο Κασσελάκη. Τελικά, στις εσωκομματικές εκλογές κατετάγη τρίτος με ποσοστό 5% – κάτω από τους Φάμελλο και Πολάκη και πάνω από τον Απόστολο Γκλέτσο.
Η αγάπη του για το επαναστατικό «Bella Ciao» -το οποίο κάποτε είχε παίξει στο πιάνο ενός τηλεοπτικού στούντιο- δεν τον εμπόδισε να ανταλλάξει φιλοφρονήσεις με τη Μαρία Καρυστιανού όταν οι πρώιμες δημοσκοπικές της πτήσεις βρίσκονταν στα ύψη. Το θρυλούμενο φλερτ δεν προχώρησε, όμως ήταν η αφορμή διαγραφής του από τον ΣΥΡΙΖΑ. Πληροφορίες έλεγαν ότι τότε του ζητήθηκε να ξεκαθαρίσει δημόσια την κομματική του τοποθέτηση. Το «είμαι στον ΣΥΡΙΖΑ, εάν αλλάξει κάτι θα ενημερώσω αρμοδίως», εκλήφθηκε μάλλον ως υπεκφυγή από την ηγεσία Φάμελλου και η ρήξη ήταν πλέον αναπόφευκτη.
Το τέλος στη σχέση ΣΥΡΙΖΑ-Φαραντούρη έδωσε τότε στον Παύλο Πολάκη την αφορμή για ένα άκρως επιθετικό σοσιαλμιντιακό ξέσπασμα κατά του άλλοτε συνυποψηφίου του. Μεταξύ άλλων, ο πρώην υπουργός υποστήριζε ότι ο Φαραντούρης νέος ήταν μέλος της ΔΑΠ. Ο καθηγητής θα απαντούσε στον βουλευτή Χανίων μιλώντας για «παραδοσιακή σταλινική πρακτική» διαψεύδοντας τα περί ΔΑΠ. Δεν διέψευσε, όμως, τον «χρησμό» Πολάκη ότι «δεν έχει κλείσει ακόμα ο κύκλος των μετακινήσεών του».
Απαλλαγμένος από το βάρος της συριζαϊκής κομματικής ταυτότητας, ο ανεξάρτητος -μέχρι νεοτέρας- ευρωβουλευτής βρέθηκε τις επόμενες εβδομάδες στο επίκεντρο της προσοχής ως «πολύφερνη νύφη» είτε του κόμματος Καρυστιανού, είτε του κόμματος Τσίπρα, είτε του ΠΑΣΟΚ. Ανάλογη ήταν και η μιντιακή προσαρμογή του Νικόλα Φαραντούρη, θα σχολίαζαν επικριτικά ορισμένοι πρώην σύντροφοί του.
Λίγες εβδομάδες μετά, ο ίδιος θα δήλωνε ότι «δεν υπάρχει άλλος πόλος που να μπορεί να εγγυηθεί και δημοσκοπικά και κοινοβουλευτικά και θεσμικά και συνταγματικά» μια εναλλακτική πρόταση, πλην του ΠΑΣΟΚ το οποίο στο μεταξύ είχε ξεκινήσει ήδη «επαναπτρισμούς» στελεχών από την Κουμουνδούρου. Η παρουσία του στο 4ο Συνέδριο του κόμματος υπήρξε προάγγελος της αναμενόμενης συμπόρευσης με τη Χαριλάου Τρικούπη που επισφραγίστηκε σήμερα.
