Φόρτωση Text-to-Speech…
Οποτε και να γίνουν οι εκλογές (το αργότερο την επόμενη άνοιξη), ανεξάρτητα από τη χρονική στιγμή της ανακοίνωσης των νέων κομμάτων (Τσίπρα, Καρυστιανού και Σαμαρά), η πολιτική ζωή κινείται ήδη σε προεκλογική ατμόσφαιρα. Για τα συστημικά κόμματα η διαμόρφωση του εκλογικού διλήμματος με το οποίο θα απευθυνθούν στους ψηφοφόρους είναι σημαντική για την οργάνωση της στρατηγικής τους, επικοινωνιακά και πολιτικά. Τα αντισυστημικά κόμματα, επενδύοντας στο συναίσθημα, στρέφονται περισσότερο στην προσπάθεια προσέλκυσης της ψήφου αγανάκτησης και τιμωρίας για την οποία το εκλογικό διακύβευμα συνοψίζεται στο σύνθημα «να φύγουν αυτοί».
Ο Δημήτρης Κατσαντώνης, πρόεδρος – διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας ερευνών «To the point», συγγραφέας και πολιτικός αναλυτής, περιγράφει ως εξής τα εκλογικά διλήμματα που θέτουν τα κόμματα με κυβερνητικό παρελθόν:
Ν.Δ.: Σταθερότητα ή περιπέτειες. Απευθύνεται στο κοινό τού «ζω άνετα και αποταμιεύω» (11%) ή «ζω άνετα χωρίς να αποταμιεύω» (25%), σύμφωνα με τα ερευνητικά δεδομένα που έχει υπόψη του.
ΠΑΣΟΚ: Πολιτική αλλαγή ή συνέχιση της παρακμής. Απευθύνεται στο 67%-68% των ψηφοφόρων που θέλουν να φύγει αυτή η κυβέρνηση, χωρίς να διακινδυνευθεί η οικονομική σταθερότητα και ο διεθνής προσανατολισμός της χώρας.
Αλέξης Τσίπρας: Προοδευτική συσπείρωση για ανατροπή ή κατακερματισμός της προοδευτικής αντιπολίτευσης. Απευθύνεται σε όσους έχουν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ σε κάποια φάση από το 2012 και μετά και σήμερα είναι κάπου αλλού ή απέχουν. Δεν έχει δίλημμα για τη χώρα, αλλά για τον χώρο.
Και από αυτή την ανάλυση προκύπτει ότι η πιο σκληρή μάχη στις επόμενες εκλογές θα δοθεί για τη δεύτερη θέση, ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και το κόμμα Τσίπρα. «Λίγο πιο έτοιμοι είναι οι ψηφοφόροι του Αλέξη Τσίπρα», εκτίμησε ο γενικός διευθυντής της Pulse Γιώργος Αράπογλου, παρουσιάζοντας την τελευταία της δημοσκόπηση στον ΣΚΑΪ. Η βάση από την οποία εκκινεί το εκκολαπτόμενο κόμμα Τσίπρα («σίγουρα θα τον ψήφιζα») είναι στο 9%, ενώ οι πιθανοί ψηφοφόροι («μάλλον ναι») φτάνουν στο 11%. Το κοινό του βρίσκεται κυρίως αριστερά (26% λένε ότι σίγουρα θα τον ψήφιζαν) και λιγότερο κεντροαριστερά (17%), ενώ στο κέντρο και δεξιότερα η βέβαιη ψήφος πέφτει στο 4%.
Η πλατφόρμα People of Greece (QED), συγκρίνοντας τον Νίκο Ανδρουλάκη με τον Αλέξη Τσίπρα βρίσκει ως πιθανά πλεονεκτήματα του πρώην πρωθυπουργού την υπεροχή του σε ένα υποθετικό τηλεοπτικό ντιμπέιτ με τον Κυριάκο Μητσοτάκη (39%) και τη μικρότερη πιθανότητά του να συνεργαστεί με τη Ν.Δ. σε μια κυβέρνηση συνεργασίας (12%).
Ο πολιτικός επιστήμονας Γιώργος Σεφερτζής σημειώνει ότι «η απόλυτη ιδιαιτερότητα των επόμενων εκλογών» είναι «η επιλογή μεταξύ συστημικών και αντισυστημικών κομμάτων και η επιλογή μεταξύ των αντισυστημικών –δεδομένων των διαφορετικών χαρακτηριστικών τους– γιατί μεταξύ συστημικών το βασικότερο διακύβευμα αφορά την πολιτική σταθερότητα – συνέχεια».
Κατά την ανάλυσή του, «νέα διαιρετική τομή δημιουργείται από τη μάχη για την κυριαρχία στον χώρο της αντιπολίτευσης, μεταξύ ΠΑΣΟΚ και κυοφορούμενου κόμματος Τσίπρα». Ποια είναι η διαφορά μεταξύ των δύο ανταγωνιστών για τη δεύτερη θέση; Ο Γ. Σεφερτζής απαντά: «Απευθύνονται σε διαφορετικού θυμικού ψηφοφόρους. Ο Αλέξης Τσίπρας απευθύνεται στους πιο θυμωμένους ψηφοφόρους, διεκδικεί την αρνητική ψήφο. Ο Νίκος Ανδρουλάκης υπερασπίζεται τη θεσμική αντιπολίτευση υποσχόμενος πολιτική αλλαγή χωρίς ρίσκο για τον ψηφοφόρο». Για τη Ν.Δ. δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το εκλογικό δίλημμα που θα συνεχίσει να υποστηρίζει είναι «σταθερότητα ή περιπέτειες», επενδύοντας στην ισχυρή διεθνή εικόνα του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και στον φόβο της ακυβερνησίας σε μια συνθήκη διεθνούς αναταραχής. Κατά τον Γ. Σεφερτζή, ο Κυρ. Μητσοτάκης θα πιέζεται «να απαντήσει στο αμείλικτο ερώτημα αν μπορεί να εγγυηθεί τη σταθερότητα όταν η κυβέρνηση ελέγχεται για τόσες παραβάσεις του κράτους δικαίου (υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ)».
