Φόρτωση Text-to-Speech…
Ενέργειες ώστε να εξασφαλιστεί όσο το δυνατόν συντομότερα το πράσινο φως του ΚΥΣΕΑ για την προμήθεια των ισραηλινών αντιαεροπορικών συστημάτων της «Ασπίδας του Αχιλλέα», ύψους περίπου τριών δισεκατομμυρίων ευρώ, κάνουν κυβέρνηση και υπουργείο Εθνικής Αμυνας. Πρόκειται για τα Spyder AIO και David’s Sling της Rafael και το Barak MX της ΙΑΙ.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η συνεδρίαση του ανώτατου κυβερνητικού οργάνου που θα εγκρίνει τη διακρατική συμφωνία με το Ισραήλ ενδέχεται να πραγματοποιηθεί ακόμη και την ερχόμενη εβδομάδα, καθώς η Αθήνα θέλει να κλείσει τη σημαντική αυτή εκκρεμότητα πριν από τις εκλογές, ώστε να επιταχυνθεί η ολοκλήρωση του «Θόλου» που θα αποτελεί τον βασικό πυλώνα της αμυντικής αρχιτεκτονικής της χώρας.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι, εφόσον εγκριθεί το πρόγραμμα, μετά από λίγα 24ωρα, η Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) και η ισραηλινή SIBAT θα υπογράψουν τη διακρατική σύμβαση για την προμήθεια των τριών αντιαεροπορικών συστημάτων και τη δημιουργία των σχετικών υποδομών διοίκησης, ελέγχου και υποστήριξης.
Πηγές με άριστη γνώση των διαδικασιών αναφέρουν στην «Κ» ότι τα νομικά ζητήματα των συμβάσεων και η εξασφάλιση του 25% εγχώριας βιομηχανικής παραγωγής, την οποία το υπουργείο Εθνικής Αμυνας είχε θέσει ως απαραίτητη προϋπόθεση, έχουν ξεπεραστεί, ενώ έγινε και ο προσυμβατικός έλεγχος από το Ελεγκτικό Συνέδριο.
«Κλείδωσε» η ελληνική συμμετοχή
Το δυσκολότερο «εμπόδιο» στις μακρόσυρτες διαπραγματεύσεις με τους Ισραηλινούς αποδείχτηκε η συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας σε ποσοστό τουλάχιστον 25%, όπως προβλέπει η νέα στρατηγική του υπουργείου Εθνικής Αμυνας για τα εξοπλιστικά. Πιο συγκεκριμένα, η αποτύπωση του ποσοστού και η εξασφάλιση των βιομηχανικών επιστροφών ταλαιπώρησαν για μήνες τους συντάκτες των συμβάσεων. Οι βασικοί λόγοι ήταν δύο: η άρνηση ορισμένων ισραηλινών εταιρειών να αποδεσμεύσουν πληροφορίες για τεχνολογίες αιχμής και η δυσκολία εντοπισμού εταιρειών του ελληνικού οικοσυστήματος που θα μπορούσαν να αναλάβουν το σύνθετο υποκατασκευαστικό έργο.
Εντέλει, η λύση δόθηκε με αμοιβαίους συμβιβασμούς. Σύμφωνα με πληροφορίες, ελληνικές εταιρείες όπως η ΕΑΒ και η Intracom Defence, αλλά και άλλες μικρές και μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες, θα αναλάβουν την κατασκευή ορισμένων υποσυστημάτων, όπως τα κάνιστρα των εκτοξευτήρων, καλωδιώσεις, υπερκατασκευές κ.ά.
Γραμμή παραγωγής στην Ελλάδα
Η «Κ» είναι σε θέση να γνωρίζει ότι η ΕΑΒ θα συνεργαστεί με την ΙΑΙ και τη Rafael για τη δημιουργία μιας μίνι γραμμής παραγωγής στην Τανάγρα όπου θα γίνεται η εγκατάσταση υποσυστημάτων στα αντιαεροπορικά, ενώ κάτι ανάλογο σχεδιάζει και η IDE. Επιπλέον, ελληνική ιδιωτική εταιρεία αναμένεται να αναλάβει τη δημιουργία του κέντρου διοίκησης και ελέγχου της «Ασπίδας του Αχιλλέα», το λεγόμενο C2, όπου θα διασυνδέονται όλα τα οπλικά συστήματα, τα ραντάρ και οι αισθητήρες. Το ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα πρόκειται να αναλάβει και την υποστήριξη των αντιαεροπορικών αλλά και των πυρομαχικών τους.
Ωστόσο, αυτές οι συμφωνίες δεν καλύπτουν το 25% εγχώριας βιομηχανικής συμμετοχής και έπρεπε να αναζητηθούν άλλοι τρόποι συνεργασίας. Καλά ενημερωμένες πηγές εξηγούν στην «Κ» ότι το εμπόδιο αυτό ξεπεράστηκε με την παροχή βιομηχανικού έργου από άλλα προγράμματα των ισραηλινών εταιρειών, τα οποία αφορούν τις προμήθειες του ίδιου του Ισραήλ ή άλλων διεθνών πελατών. Με απλά λόγια, ελληνικές εταιρείες θα συμμετάσχουν στην αλυσίδα εφοδιασμού της Rafael και της ΙΑΙ σε μελλοντικά προγράμματα, είτε αφορούν αντιαεροπορικά συστήματα είτε άλλου είδους εξοπλισμούς.
